حوزه/حجت‌الاسلام والمسلمین عالی با تأکید بر ضرورت شناخت فتنه‌ها و مقابله با شبهات، اظهار داشت: جریان‌های تکفیری با سوءاستفاده از نمادهای اسلامی و معرفی خود به‌عنوان مسلمان، ضربات سنگینی به اسلام وارد کردند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از مشهد، حجت‌الاسلام والمسلمین مسعود عالی، استاد حوزه و سخنران حرم مطهر رضوی، شامگاه جمعه ۱۵ آبان‌ماه در مراسم عزاداری ایام فاطمیه که در رواق امام خمینی(ره) حرم مطهر رضوی برگزار شد، با اشاره به جایگاه ایران و حماسه‌آفرینی فرزندان این سرزمین، به تبیین نقش شبهات و فتنه‌ها در انحراف فکری و اعتقادی جوامع پرداخت.

وی با بیان اینکه شبهه و فتنه دو مفهوم متفاوت دارند، اظهار داشت: شبهه از درون به افکار و اعتقادات انسان نفوذ می‌کند و موجب تردید، بدبینی و دل‌چرکینی نسبت به باورهای دینی می‌شود؛ اما فتنه عاملی است که از بیرون به مؤمنان و جامعه ایمانی حمله می‌کند.

صهیونیسم؛ جریانی مبتنی بر تفکر نژادپرستانه

استاد حوزه با اشاره به صهیونیسم به‌عنوان یکی از فتنه‌های معاصر جهان، تصریح کرد: صهیونیسم جریانی نژادپرستانه است که پیروان آن خود را نژاد برتر می‌دانند و دیگر انسان‌ها را در مرتبه‌ای پایین‌تر از خود قرار می‌دهند؛ آنان معتقدند جهان برایشان آفریده شده و دیگران باید در خدمتشان باشند.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی با اشاره به مبانی فکری این جریان و برداشت‌های نژادپرستانه مطرح‌شده در برخی متون منسوب به آن، افزود: چنین تفکری زمینه‌ساز جنایت‌های گسترده علیه ملت‌های مظلوم شده است و کشتار زنان، کودکان، سالمندان و مردم بی‌دفاع غزه را نیز می‌توان در چارچوب همین نگاه غیرانسانی تحلیل کرد.

وی با بیان اینکه صهیونیسم به جریان یهودی صهیونیست محدود نمانده و در میان برخی جریان‌های مسیحی نیز گسترش یافته است، گفت: مسیحیان صهیونیست، به‌ویژه در میان جریان اوانجلیست و مسیحیت راست‌گرا در آمریکا، از حامیان جدی این تفکر هستند و شمار قابل‌توجهی از آنان در جامعه آمریکا حضور دارند.

سخنران حرم مطهر رضوی با اشاره به تأثیر جریان مسیحیت صهیونیستی بر سیاست آمریکا خاطرنشان کرد: حمایت از صهیونیسم در میان بخشی از جریان‌های سیاسی و رؤسای جمهور آمریکا سابقه‌ای طولانی دارد و این جریان به یکی از عوامل گسترش جنایت و فساد در جهان تبدیل شده است.

وی ابراز امیدواری کرد: خداوند متعال به دست ملت ایران، جریان‌های استکباری و صهیونیستی را با شکست مواجه کند.

جریان‌های تکفیری با سوءاستفاده از نمادهای اسلامی به اسلام ضربه زدند

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی در ادامه با اشاره به جریان وهابیت به‌عنوان یکی دیگر از فتنه‌های جهان اسلام اظهار داشت: گروه‌های تکفیری مانند القاعده و داعش از دل جریان وهابیت سر برآوردند و با جنایت‌های گسترده خود، ضربه‌های سنگینی به اسلام وارد کردند و چهره دین را در افکار عمومی جهان مخدوش ساختند.

وی افزود: این گروه‌ها با وجود آنکه از نظر اعتقادی و رفتاری نسبتی با حقیقت اسلام ندارند، با استفاده از نمادهای ظاهری اسلامی، از جمله بیان شهادتین، خود را مسلمان معرفی می‌کردند و از این طریق به اعتبار اسلام آسیب می‌زدند.

استاد حوزه با اشاره به مجاهدت‌های سردار شهید حاج قاسم سلیمانی و مدافعان حرم در مقابله با جریان‌های تکفیری گفت: مجاهدت‌های این رزمندگان ضربات بسیار سنگینی به گروه‌های تروریستی وارد کرد و بخش مهمی از توان و قدرت آنان را از بین برد.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی با اشاره به تاریخ اسلام و نقش جریان بنی‌امیه در ایجاد فتنه و انحراف، به سخنی از امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) در نهج‌البلاغه اشاره کرد و افزود: حضرت علی(ع) فتنه بنی‌امیه را از خطرناک‌ترین فتنه‌ها برای مسلمانان معرفی می‌کنند؛ زیرا این جریان با تبلیغات گسترده و شبهه‌افکنی، ضربات عمیقی به اسلام و اهل‌بیت(ع) وارد کرد.

وی با اشاره به نقش معاویه در جلوگیری از گسترش اسلام، به دیدگاه برخی مستشرقان درباره تأثیر اقدامات بنی‌امیه در محدود کردن نفوذ اسلام پرداخت و گفت: ضربه‌ای که بنی‌امیه به اسلام و اهل‌بیت(ع) وارد کردند، بسیار سنگین بود و آثار آن در طول تاریخ باقی ماند.

استاد حوزه با بیان اینکه بنی‌امیه از ابزارهای مختلف تبلیغاتی برای تخریب جایگاه امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) استفاده می‌کردند، اظهار داشت: معاویه با صدور بخشنامه‌هایی دستور داده بود پس از اذان و نمازهای جماعت در مساجد، به امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) دشنام داده شود.

وی ادامه داد: این تبلیغات تنها به فضای عمومی جامعه محدود نبود، بلکه در مکتب‌خانه‌ها و مراکز آموزشی نیز تلاش می‌شد بغض و دشمنی با امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) در ذهن کودکان و نسل‌های آینده نهادینه شود.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی با اشاره به پیامدهای این جریان تبلیغاتی تصریح کرد: بنی‌امیه با شبهه‌پراکنی و تبلیغات گسترده، ذهن مردم را نسبت به اهل‌بیت(ع) تخریب کردند و زمینه دور شدن جامعه از خاندان پیامبر(ص) را فراهم ساختند؛ به همین دلیل، خانه اهل‌بیت(ع) از حضور و مراجعه مردم خلوت شد.

وی برای تبیین این مسئله به شمار اندک روایات نقل‌شده از امام حسین(ع) اشاره کرد و گفت: با وجود اینکه امام حسین(ع) معدن علم الهی بودند و حدود ۱۰ سال دوران امامت داشتند، تنها حدود ۲۷۰ حدیث از ایشان به ما رسیده است؛ این مسئله نشان‌دهنده شرایط دشوار آن دوران و فاصله گرفتن مردم از محضر اهل‌بیت(ع) است.

سخنران حرم مطهر رضوی همچنین با اشاره به بررسی روایات فقهی امام حسین(ع) در کتاب وسائل‌الشیعه خاطرنشان کرد: علامه طباطبایی در نقل خود از بررسی این کتاب، به تعداد بسیار اندک روایات فقهی امام حسین(ع) اشاره کرده‌اند که این موضوع نیز نشان‌دهنده محدود شدن ارتباط مردم با خاندان پیامبر(ص) در آن دوران است.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی در ادامه با اشاره به یکی از مهم‌ترین شبهات تاریخی در صدر اسلام اظهار داشت: یکی از سنگین‌ترین شبهاتی که در زمان پیامبر اکرم(ص) مطرح شد، مسئله جدایی قرآن از عترت بود؛ شبهه‌ای که آثار و پیامدهای آن همچنان در جهان اسلام مشاهده می‌شود.

وی با اشاره به ماجرای درخواست پیامبر اکرم(ص) برای آوردن قلم و کاغذ در روزهای پایانی عمر شریفشان افزود: پیامبر(ص) در آن شرایط خواستند برای هدایت امت و جلوگیری از گمراهی آنان مطلبی بنویسند، اما با مخالفتی مواجه شدند که در منابع معتبر شیعه و اهل‌سنت نقل شده است.

استاد حوزه با اشاره به عبارت نقل‌شده در این ماجرا مبنی بر اینکه کتاب خدا برای هدایت ما کافی است، تصریح کرد: طرح چنین سخنی به معنای نادیده گرفتن جایگاه هدایتگری پیامبر(ص) و پس از ایشان، مرجعیت علمی و دینی اهل‌بیت(ع) است؛ در حالی که قرآن و عترت از یکدیگر جدایی‌پذیر نیستند.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی تأکید کرد: قرآن کریم زمانی می‌تواند نقش حقیقی خود را در هدایت انسان ایفا کند که در کنار عترت و اهل‌بیت(ع) مورد توجه قرار گیرد؛ جدایی قرآن از عترت، زمینه برداشت‌های نادرست و انحراف از حقیقت دین را فراهم می‌کند.

وی با اشاره به روایتی از امام صادق(ع) درباره فردی که بدون توجه به جایگاه اهل‌بیت(ع) به تفسیر قرآن می‌پرداخت، گفت: امام صادق(ع) درباره چنین فردی فرمودند که حتی یک حرف از کتاب خدا را به‌درستی نفهمیده است؛ زیرا فهم حقیقی قرآن تنها به خواندن الفاظ و دانستن ترجمه آن محدود نمی‌شود.

سخنران حرم مطهر رضوی با بیان اینکه بهره‌مندی واقعی از قرآن به معنای هدایت و تحول درونی انسان است، افزود: قرآن باید موجب پاک شدن بیماری‌های روحی و فکری انسان شود و به تعبیر آیات الهی، شفا و رحمت برای مؤمنان باشد.

وی با اشاره به آیه شریفه «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ» اظهار داشت: قرآن شفای بیماری‌های فکری و آلودگی‌های روحی است و انسان به اندازه‌ای که با قرآن مأنوس باشد، می‌تواند از آثار هدایتی آن بهره‌مند شود؛ البته این بهره‌مندی حقیقی در پرتو پیوند با ولایت و عترت تحقق پیدا می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی با اشاره به جریان خوارج خاطرنشان کرد: خوارج نیز اهل قرائت قرآن بودند و حتی در عبادت و تلاوت ظاهری اهتمام داشتند، اما چون از ولایت و هدایت امیرالمؤمنین علی(ع) فاصله گرفتند، قرائت قرآن نتوانست آنان را از انحراف نجات دهد.

وی با اشاره به ماجرای کمیل بن زیاد و شنیدن تلاوت قرآن از فردی در کوفه گفت: کمیل از زیبایی تلاوت آن فرد شگفت‌زده شده بود، اما امیرالمؤمنین علی (ع) به او فرمودند که فریب این ظاهر را نخورد؛ زیرا آن فرد اهل جهنم است.

استاد حوزه افزود: بعدها در جریان جنگ نهروان، کمیل در میان کشته‌شدگان با همان فرد مواجه شد و مشخص شد هشدار امیرالمؤمنین علی(ع) درباره او درست بوده است؛ بنابراین هر قرائت و عبادت ظاهری لزوماً نشانه هدایت نیست و آنچه اهمیت دارد، همراهی با ولایت و تسلیم در برابر ولی خداست.

وی با اشاره به حدیث ثقلین یادآور شد: پیامبر اکرم(ص) دو امانت گران‌بها، یعنی کتاب خدا و عترت خود را در میان امت به یادگار گذاشتند و تأکید کردند که این دو هرگز از یکدیگر جدا نمی‌شوند؛ بنابراین جدایی قرآن از اهل‌بیت(ع)، انسان را از حقیقت هدایت محروم می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی در ادامه با تبیین جایگاه ولی خدا در نظام آفرینش اظهار داشت: خداوند متعال عالم را به‌گونه‌ای آفریده است که همه موجودات بر مدار ولی خدا و انسان کامل حرکت می‌کنند و ذکر و تسبیح الهی در سراسر عالم جریان دارد.

وی با اشاره به آیه ۴۱ سوره نور درباره تسبیح موجودات آسمان‌ها و زمین تصریح کرد: قرآن کریم بیان می‌کند که همه موجودات عالم خداوند را تسبیح می‌گویند و هر موجودی شیوه و ذکر مخصوص به خود را دارد؛ بنابراین تسبیح الهی تنها به موجودات زنده و انسان محدود نیست.

استاد حوزه با بیان اینکه درک و فهم موجودات متناسب با حقیقت وجودی آنهاست، افزود: همه موجودات به نوعی از شعور و ادراک برخوردارند و در روز قیامت نیز زمین درباره اعمال انسان شهادت خواهد داد؛ این مسئله نشان می‌دهد که زمین و دیگر موجودات نسبت به رفتار انسان بی‌اطلاع نیستند.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی با اشاره به روایاتی درباره ذکر موجودات مختلف گفت: در جلد ۶۱ بحارالانوار، روایتی از امام حسین(ع) درباره ذکر و تسبیح گروهی از موجودات و حیوانات نقل شده است که نشان می‌دهد هر یک از مخلوقات الهی، ذکر ویژه‌ای دارند.

وی همچنین به جایگاه معنوی بانو مجتهده امین اصفهانی اشاره کرد و اظهار داشت: این بانوی عالم و مفسر قرآن در تفسیر خود با عنوان کنزالعرفان، درباره آیه تسبیح موجودات سخن گفته و از شنیدن ذکر و تسبیح عالم هنگام تأمل و تفسیر این آیه یاد کرده است.

سخنران حرم مطهر رضوی با نقل حکایتی از مدرسه علمیه آخوند کاشی در اصفهان گفت: نقل شده است طلبه‌ای هنگام سحر برای اقامه نماز شب از حجره بیرون آمد و صدای تسبیح درختان و موجودات اطراف را شنید. او با شگفتی نزد آخوند کاشی رفت و متوجه شد که استاد نیز در حال ذکر و تسبیح است.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی افزود: نکته مهم این ماجرا صرفاً تسبیح موجودات نیست؛ زیرا قرآن کریم از این حقیقت خبر داده است، بلکه شگفتی در این است که انسان بتواند حقیقت این ذکر را درک کند و گوش جان او برای شنیدن تسبیح عالم گشوده شود.

وی با اشاره به معجزه پیامبر اکرم(ص) در به سخن درآمدن سنگ‌ریزه‌ها و ذکر گفتن آنها خاطرنشان کرد: معجزه پیامبر(ص) این نبود که سنگ‌ریزه‌ها ذکر بگویند؛ زیرا همه موجودات عالم در حال تسبیح خداوند هستند، بلکه معجزه آن حضرت این بود که گوش حاضران را برای شنیدن این حقیقت گشود.

استاد حوزه با اشاره به آیات قرآن درباره حضرت داوود(ع) اظهار داشت: خداوند متعال کوه‌ها و پرندگان را مسخر حضرت داوود(ع) قرار داد تا همراه او تسبیح الهی بگویند؛ این آیات نشان می‌دهد که ولی خدا در هر زمان، محور حرکت و همراهی موجودات عالم است.

حجت‌الاسلام والمسلمین عالی ادامه داد: در نظام آفرینش، همه موجودات به‌صورت تکوینی در مسیر ولایت الهی قرار دارند و تنها انسان و جن هستند که باید با اختیار خود، مسیر اطاعت و همراهی با ولی خدا را انتخاب کنند.

وی با تأکید بر اینکه همراهی انسان با ولی خدا نیازمند انتخاب آگاهانه و تسلیم در برابر حق است، افزود: برخلاف دیگر موجودات که در نظام تکوین تابع اراده الهی هستند، انسان باید با اراده و اختیار خود در مسیر ولایت قرار گیرد.