تا حالا اسم «دروازه‌بانی مادری» به گوشت خورده؟
به مجموعه رفتارهایی که مادر انجام میده و باعث میشه میزان و کیفیت مشارکت بابا در پدری کردن کم بشه، میگن دروازه‌بانی مادری.
دروازه را باز می‌کنی یا می‌بندی؟
این کار از «بدجنسی» یا «سخت‌گیری» نیست!
- هم می‌تونه دروازه رو باز کنه (تشویق و اعتماد به بابا)
- هم می‌تونه دروازه رو ببنده (کنترل، ایراد گرفتن و پس زدن)
چرا مادر تبدیل به دروازه‌بان میشه؟
- اضطراب شدید: مادر می‌خواد با کنترل همه‌چیز، از استرس خودش کم کنه.
- کمال‌گرایی: «فقط روش من درسته و بقیه اشتباهه!»
- بی‌اعتمادی: فک می‌کنه بابا بلد نیست یا حواسش نیست
- کلیشه‌های قدیمی: «بچه داری کلاً کار زن‌هاست!»
همه‌چیز تقصیر مامان نیست!
اگر بابا در مراقبت از بچه مشارکت نمی‌کنه، همیشه پای مامان در میان نیست؛ گاهی خودِ بابا:
- استرس داره یا کلاً از مسئولیت فرار می‌کنه.
- بخاطر خستگی کار، اعتمادبه‌نفس کافی نداره.
- تو محیط کارش حمایتی برای مرخصی والدگری نداره.
چرخه معیوبی که هر دو طرف رو خسته می‌کنه!
- مامان کنترل می‌کنه ⬅️
- بابا فرصت یادگیری پیدا نمی‌کنه ⬅️
- بابا اعتمادبه‌نفسش کم میشه و عقب می‌کشه ⬅️
- بار مامان دوبرابر میشه و خسته‌تر میشه! ⬅️
- مامان میگه: «دیدید گفتم بابا بلد نیست!؟»
چطوری این دروازه رو باز بذاریم؟
- اجازه بده بابا روش خودش را داشته باشد.
- به‌جای ایراد گرفتن، راهنمایی کن.
- مسئولیت واقعی به او بسپار.
- درباره نگرانی‌ها با هم حرف بزنید.
قرار نیست بابا کمک‌دست مامان باشد؛ هر دو باید والدگری کنند.
