آمریکا قصد دارد بمب‌افکن راهبردی B-52 را که نخستین پروازش به بیش از هفت دهه قبل بازمی‌گردد، با مجموعه‌ای از فناوری‌های جدید به خدمت بگیرد. تعویض هشت موتور قدیمی با پیشرانه‌های رولزرویس، نصب رادار آرایه‌فازی پیشرفته و افزایش توان الکتریکی، از مهم‌ترین بخش‌های این برنامه است؛ طرحی که هدف آن حفظ این بمب‌افکن تا دهه ۲۰۵۰ میلادی است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بمب‌افکن B-52 Stratofortress یکی از قدیمی‌ترین هواپیماهای نظامی فعال جهان است؛ پرنده‌ای که طراحی آن به دوران جنگ سرد بازمی‌گردد، اما نیروی هوایی آمریکا قصد ندارد به این زودی‌ها آن را بازنشسته کند. واشنگتن به‌جای کنار گذاشتن این هواپیمای باسابقه، برنامه گسترده‌ای را برای تبدیل آن به نسخه جدید B-52J دنبال می‌کند.
مهم‌ترین بخش این پروژه، جایگزینی هشت موتور قدیمی Pratt & Whitney TF33 با موتورهای F130 ساخت شرکت رولزرویس است. پیشرانه‌های جدید با هدف افزایش قابلیت اطمینان، کاهش مصرف سوخت و ساده‌تر شدن تعمیر و نگهداری انتخاب شده‌اند. هزینه برنامه تعویض موتور حدود ۲.۰۲ میلیارد دلار برآورد شده است.
اما نوسازی B-52 به موتورهای تازه محدود نمی‌شود. رادار آنالوگ قدیمی هواپیما نیز قرار است جای خود را به رادار آرایه‌فازی فعال (AESA) بدهد. این تغییر می‌تواند سرعت پردازش اطلاعات، آگاهی موقعیتی و توانایی شناسایی و ردیابی اهداف را بهبود دهد.
افزایش ظرفیت تولید برق نیز بخش مهم دیگری از برنامه است؛ زیرا رادارهای جدید، تجهیزات ارتباطی و سامانه‌های دفاعی پیشرفته به انرژی بیشتری نیاز دارند. به این ترتیب، زیرساخت الکتریکی هواپیما برای پذیرش فناوری‌های آینده آماده‌تر خواهد شد.
B-52J همچنان نقش یک حامل بزرگ تسلیحات دوربرد را حفظ می‌کند و قرار است در کنار بمب‌افکن رادارگریز B-21 Raider فعالیت کند. برد بیش از ۱۴ هزار کیلومتر بدون سوخت‌گیری و ظرفیت حمل تسلیحات حدود ۳۱ تن، از ویژگی‌هایی است که آمریکا همچنان برای این بمب‌افکن ارزشمند می‌داند.
برنامه نوسازی B-52 نشان می‌دهد سن بالای یک هواپیمای نظامی لزوماً به معنای پایان عمر عملیاتی آن نیست؛ به‌ویژه زمانی که بدنه و ظرفیت‌های پایه همچنان پاسخگوی نیازهای مأموریتی باشند و بتوان تجهیزات کلیدی را به‌روز کرد.
برای مطالعه جزئیات بیشتر، متن کامل مقاله «تجهیز پرنده پیر برای جنگ‌های مدرن / بروزرسانی بمب‌افکن ۷۰ ساله B-۵۲» را در خبرآنلاین بخوانید.