نسخه پایه خودروی برقی اسلیت و یک مدل شاسی‌بلند زردرنگ از این خودرو در نمایشگاه رسانه‌ای به نمایش درآمدند. علاقه‌مندان خودروهای برقی در آمریکای شمالی بارها از قیمت بالای بیشتر مدل‌ها انتقاد کرده‌اند. برای مثال، شورولت بولت که پس از وقفه‌ای کوتاه دوباره به بازار بازگشته، با قیمت پایه ۲۷ هزار و ۶۰۰ دلار عرضه
نسخه پایه خودروی برقی اسلیت و یک مدل شاسی‌بلند زردرنگ از این خودرو در نمایشگاه رسانه‌ای به نمایش درآمدند.
علاقه‌مندان خودروهای برقی در آمریکای شمالی بارها از قیمت بالای بیشتر مدل‌ها انتقاد کرده‌اند. برای مثال، شورولت بولت که پس از وقفه‌ای کوتاه دوباره به بازار بازگشته، با قیمت پایه ۲۷ هزار و ۶۰۰ دلار عرضه می‌شود و هزینه امکانات اضافی نیز به آن افزوده خواهد شد. از طرف دیگر، بسیاری از رانندگان به فضای بیشتری برای سرنشینان یا حمل بار نیاز دارند. در شرایطی که خرید خانه برای بخش بزرگی از مردم به هدفی دشوار تبدیل شده، خودروی برقی ریویان R2 نیز ممکن است برای بسیاری گزینه‌ای دور از دسترس به نظر برسد.
وانت اسلیت قرار است در اواخر سال ۲۰۲۶ به بازار برسد. این خودرو با قیمت پایه ۲۴ هزار و ۹۵۰ دلار، یکی از محبوب‌ترین سبک‌های بدنه در آمریکا، یعنی وانت پیکاپ، را ارائه می‌دهد. البته برای برخورداری از امکانات رفاهی اولیه باید هزینه بیشتری پرداخت کنید، اما حتی با در نظر گرفتن این مخارج، قیمت آن همچنان از بسیاری از وانت‌های بنزینی پایین‌تر خواهد بود. ارزان‌ترین نسخه فورد F-150 با قیمتی بیش از ۴۰ هزار دلار عرضه می‌شود؛ بنابراین، خرید اسلیت با برخی تجهیزات اضافی نیز می‌تواند از نظر اقتصادی انتخاب منطقی‌تری باشد.
طبیعی است که خریداران احتمالی بخواهند بدانند یک وانت برقی با چنین قیمت پایینی تا چه اندازه توانایی حمل بار دارد. پاسخ تا حد زیادی امیدوارکننده به نظر می‌رسد، هرچند اسلیت قرار نیست جایگزین وانت‌های فورد یا دوج در پروژه‌های سنگین ساختمانی شود. ظرفیت یدک‌کشی ۹۰۷ کیلوگرمی آن نیز نشان می‌دهد که برای سنگین‌ترین کاربردهای کاری طراحی نشده است.
نگاهی به ظرفیت یدک‌کشی و حمل بار اسلیت
برای بررسی مشخصات، بهتر است مستقیماً سراغ اعداد برویم. اسلیت به محفظه باری با طول تقریبی ۱.۵ متر مجهز شده که در حالت استاندارد، بدون نصب تجهیزات افزایش فضای قابل استفاده، حدود ۹۹۴ لیتر ظرفیت دارد. این محفظه از قسمت بار نسخه پایه فورد F-150 مدل ۲۰۲۶ کوچک‌تر است؛ زیرا وانت فورد محفظه‌ای با طول حدود ۱.۷ متر و ظرفیت تقریبی هزار و ۴۹۵ لیتر در اختیار خریدار قرار می‌دهد.
ظرفیت یدک‌کشی اسلیت به حدود ۹۰۷ کیلوگرم و ظرفیت حمل بار آن به حدود ۷۰۳ کیلوگرم می‌رسد. در مقابل، فورد F-150 توانایی یدک‌کشی حدود ۶ هزار و ۱۲۳ کیلوگرم و حمل بار حدود هزار و ۱۰۷ کیلوگرم را دارد.
با این حال، مقایسه این دو خودرو به همین اعداد محدود نمی‌شود. اسلیت در قسمت جلویی خود نیز یک محفظه بار نسبتاً بزرگ دارد که حدود ۱۹۸ لیتر فضای اضافی فراهم می‌کند. وانت‌های بنزینی معمولاً چنین محفظه‌ای ندارند، زیرا موتور در قسمت جلویی آن‌ها قرار گرفته است. مهم‌تر از این موضوع، برای ارزیابی اسلیت بهتر است آن را با وانت‌های جمع‌وجور مقایسه کنیم، نه خودروهای سنگینی که پیمانکاران برای پروژه‌های بزرگ محوطه‌سازی به کار می‌گیرند.
از این منظر، اسلیت عملکرد رقابتی دارد. برای نمونه، فورد ماوریک مدل ۲۰۲۶ در نسخه پایه می‌تواند حدود ۶۸۰ کیلوگرم بار حمل کند و ظرفیت یدک‌کشی آن نیز به حدود ۹۰۷ کیلوگرم می‌رسد؛ ارقامی که به مشخصات اسلیت نزدیک هستند. محفظه بار ماوریک حتی کوتاه‌تر است و طولی در حدود ۱.۴ متر دارد. بنابراین، برای خرید مصالح و لوازم موردنیاز خانه از فروشگاه‌هایی مانند هوم دیپو، اسلیت می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد؛ به‌خصوص که دیگر نیازی به پرداخت هزینه‌های سنگین سوخت نخواهید داشت.
چنین خودرویی برای رانندگانی که فقط گاهی به حمل بارهای سنگین نیاز دارند، بسیار کاربردی خواهد بود. دوچرخه، وسایل نقلیه برقی شخصی، مبلمان، جعبه‌های اسباب‌کشی و تجهیزات کمپینگ از جمله وسایلی هستند که می‌توان با آن حمل کرد. بسیاری از افراد برای همین کاربردها سراغ شاسی‌بلندها می‌روند، اما اسلیت از بسیاری از این خودروها ارزان‌تر خواهد بود و محفظه بار باز آن نیز بارگیری و تخلیه وسایل را آسان‌تر می‌کند. علاوه بر این، افرادی که همچنان به فرم بدنه شاسی‌بلند علاقه دارند، می‌توانند اسلیت را با پیکربندی شاسی‌بلند سفارش دهند.
هزینه تجهیزات اضافی و چالش کاهش برد باتری
یکی از عواملی که ممکن است جذابیت اسلیت را برای برخی خریداران علاقه‌مند به حمل بار و یدک‌کشی کاهش دهد، افت قابل‌توجه برد خودروهای برقی هنگام حمل بار سنگین است. این مسئله تقریباً تمام وانت‌های برقی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
برای نمونه، ریویان R1T در نسخه ادونچر با چهار موتور و باتری بزرگ، در شرایط مناسب بردی حدود ۵۲۸ کیلومتر ارائه می‌دهد. اما اگر از حداکثر ظرفیت یدک‌کشی ۴ هزار و ۹۸۹ کیلوگرمی آن استفاده کنید، برد خودرو ممکن است حدود ۵۰ درصد کاهش پیدا کند و به تقریباً ۲۶۴ کیلومتر برسد.
اسلیت در شرایط مطلوب بردی حدود ۳۳۰ کیلومتر دارد. با این حال، هنگام یدک‌کشی باری نزدیک به حداکثر ظرفیت مجاز آن، یعنی حدود ۹۰۷ کیلوگرم، ممکن است برد واقعی به حدود ۱۶۰ کیلومتر یا حتی کمتر کاهش یابد. حمل بار سنگین در محفظه عقب نیز می‌تواند برد را تحت تأثیر قرار دهد. با توجه به عملکرد فورد F-150 لایتنینگ، کاهش بردی تا حدود ۲۵ درصد در چنین شرایطی دور از انتظار نیست.
همان‌طور که اشاره شد، نسخه پایه اسلیت از نظر تجهیزات رفاهی نیز بسیار ساده طراحی شده است. حتی برای داشتن بلندگوی یکپارچه باید هزینه اضافی بپردازید؛ چه برسد به امکاناتی مانند تنظیم ارتفاع سیستم تعلیق. بنابراین، بیشتر خریداران برای متناسب کردن خودرو با نیازهای خود ناچار خواهند بود مبلغی بیشتر از قیمت پایه ۲۴ هزار و ۹۵۰ دلار هزینه کنند. بسته‌های ارتقای اسلیت در نسخه شاسی‌بلند نیز ممکن است قیمت نهایی را به بیش از ۳۰ هزار دلار برسانند، هرچند وانت‌ها معمولاً ارزان‌تر از مدل‌های شاسی‌بلند تمام می‌شوند.
برای ارزیابی دقیق توانایی اسلیت در حمل بار، باید منتظر آزمایش‌های واقعی پس از عرضه آن به بازار بمانیم. در حال حاضر، می‌توان گفت اگر خریداران با کاهش برد باتری هنگام حمل بار و امکانات رفاهی محدود نسخه پایه کنار بیایند، این وانت برقی روی کاغذ توان رقابت با دیگر پیکاپ‌های جمع‌وجور را دارد. در نهایت، اگر قیمت نهایی در سطح مناسبی باقی بماند، اسلیت می‌تواند گزینه‌ای ارزشمند برای افرادی باشد که به یک وانت کاربردی و اقتصادی نیاز دارند.