اقتصاد‌آنلاین: دیگر فقط خانوارهای کم‌درآمد با بحران اجاره‌نشینی روبه‌رو نیستند؛ آمارهای تازه از تغییر وضعیت سکونت در یکی از دهک‌های درآمدی حکایت دارد.

به گزارش اقتصادآنلاین، خانه‌دار شدن برای بخش بزرگی از خانوارهای شهری دشوارتر شده و نشانه‌های این فشار حالا در داده‌های بودجه خانوار نیز دیده می‌شود. بررسی آمارهای سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد دامنه اجاره‌نشینی به دهک‌های بالاتر درآمدی هم گسترش پیدا کرده و بیشترین افزایش در یک دهک مشخص ثبت شده است.

۳.۵ میلیون خانوار شهری مستأجر شدند

بر اساس داده‌های گزارش بودجه خانوار مرکز آمار ایران، در سال ۱۴۰۴ حدود ۳.۵ میلیون خانوار شهری در خانه‌های اجاره‌ای زندگی می‌کردند؛ جمعیتی که با احتساب اعضای خانوار، نزدیک به ۱۱ میلیون نفر را شامل می‌شود.

این آمار نشان می‌دهد اجاره‌نشینی دیگر صرفاً مسئله خانوارهای کم‌درآمد نیست و فشار بازار مسکن، گروه‌های بیشتری از جامعه شهری را درگیر کرده است.

دهک هفتم بیشترین افزایش اجاره‌نشینی را ثبت کرد

نکته قابل توجه در این داده‌ها، افزایش تعداد مستأجران در دهک هفتم است؛ دهکی که در گروه‌های درآمدی میانی رو به بالا قرار می‌گیرد.

در سال ۱۴۰۳ از هر هزار خانوار دهک هفتم، حدود ۱۳۹ خانوار مستأجر بودند؛ اما این رقم در سال ۱۴۰۴ به حدود ۱۶۴ خانوار رسید. به این ترتیب، سهم خانوارهای مستأجر در این دهک طی یک سال افزایش محسوسی داشته است.

اجاره‌نشینی دیگر فقط مشکل دهک‌های پایین نیست

افزایش اجاره‌نشینی در دهک هفتم می‌تواند نشانه‌ای از دشوارتر شدن تأمین مسکن ملکی برای خانوارهایی باشد که پیش از این امکان بیشتری برای ورود به بازار خرید خانه داشتند.

البته این آمار به‌تنهایی علت تغییر وضعیت سکونت خانوارها را مشخص نمی‌کند؛ اما افزایش تعداد مستأجران در دهک‌های میانی و بالاتر، تصویری روشن از گسترده‌تر شدن فشار مسکن در شهرها ارائه می‌دهد.