آنچه از پایان این بخش از حواشی علیرضا بیرانوند در حافظه فوتبال ایران جاودانه شد، حرفهای او در ویدیو آخرش بود.
شاید با شنیدن اسم بیرانوند، خیلیها دیگر به بقیه حرفهای شما گوش نکنند. شاید با دیدن نام این گلر در تیتر یک مطلب، دیگر کسی رغبت نکند آن را باز کند. باید به این عده از فوتبال دوستان -که روز به روز تعدادشان هم بیشتر میشود- حق داد چون اولاً خود این آدم حاشیه سازی را راه بقا در فوتبال دانسته و هرگز دست از آن بر نمیدارد و در ثانی، مقامات و مسئولان و مدیران نیز هرگز و در قبال هیچ کاری، حاضر به برخورد با او نیستند و همیشه سر و ته قضیه به یک شکلی به هم آورده میشود!
خیلیها از همان اول میگفتند دعوا سر لحاف ملاست و بیرانوند برای پول بیشتر، دست به این کارها زده که قبلا هم چنین کرده بود. از نظر این افراد پایان این ماجرا همینی بود که دیدیم، تمدید قرارداد با رقم بالاتر که خواسته او بوده و حالا حرف این عده درست از آب درآمده اما در همین قسمت از سریال حاشیه سازیهای بیرانوند، نکاتی بود که باید در حافظه فوتبال ایران برای ابد بماند.
بیرانوند طبق روشی که مدیران فوتبال ما برای حل چنین مسائلی، فقط همان را بلدند، با یک ویدیوی عذرخواهی سر و ته داستان را به هم دوخت تا آنها نیز کاری که او میخواست را بکنند. اما در همین ویدیو بیرانوند ناخواسته حرفهایی زد که باید به یاد بماند تا مردم بدانند خیلی نباید به حرفها و شعارهای این گونه افراد بها بدهند. بیرانوند در این ویدیو به زبان خودش و بدون آنکه از روی کاغذی بخواند -که بگوییم به او تحمیل شده- این جملات را بر زبان آورد؛
“اگر تراکتور نبودم، سربازی نمی رفتم” یعنی بازیکنان پرسپولیس و استقلال به سربازی نمیروند! یعنی از همین فرصت نیز برای تفرقه افکنی و یارکشی استفاده میکند! حالا احتمالاً پرسپولیسیها جوابی به او ندهند اما حتماً سازمان نظام وظیفه باید ورود کند تا مردم تکلیف خود را با چنین سلبریتیهایی بدانند. آیا واقعاً آنها از هر قانونی بالاترند؟ یا بیرو اتهام زده؟
در جای دیگر بیرانوند با افتخار گفت: “به من میگن بیرو جنجال” اینجا هم باید گفت چشم امیرخان روشن که گفته بود تحت هر شرایطی بیرو در جام ملتها هست! خودش هم گفته بود تا جام جهانی ۲۰۳۰ هست و چشم فدراسیون هم روشن! به یاد داریم که وقتی اولین بار بیرانوند گفت تا جام جهانی بعد هست، خودش گفت که قلعه نویی در حضور جمع به او گفته معلوم نیست بیرو با کی بسته! حالا فدراسیون باید جواب بدهد که این آقا از کجا انقدر مطمئن است که میتواند بالاتر از هر مربی یا رئیس فدراسیونی، آینده را توصیف کند!
اما گل ماجرا و اصل حرفهای بیرانوند -که به شدت دردناک بود- آنجایی بود که گفت: “هرکاری کردم تا سربازی نرم!” پس تکلیف آن همه شعار در این سالها -به خصوص یک سال اخیر- که مدام امثال بیرانوند و سایر ملی پوشان از هر فرصت استفاده و آن را توی سر مردم میکوبیدند که ما سرباز وطن هستیم، چی شد؟ آن همه ادعای قانون مداری از طرف خود بیرانوند و مدیران باشگاه تراکتور که گردن ما از مو هم باریکتر است، چه شد؟
قطعاً این حرفها باید در حافظه فوتبال ایران به یادگار بماند. البته برای کارشناسان و فوتبالیها و رسانهها که به خوبی بیرانوند و امثال او را میشناختند، تازگی نداشت و می گفتند و می نوشتند و با انگ خائن، مزدور وطن فروش و در بهترین حالت حاشیه ساز و آتش افروز، جواب می گرفتند! حالا که همه چیز مشخص شده امیدواریم فوتبال دوستان بعد از این تکلیف خود را با امثال بیرانوند بدانند و دیگر گول شعارهای آنها را نخورند.
