طلا پس از سقوط به ۴۰۰۰ دلار به کجا می‌رود؟
در حالی که بهای اونس طلا در بازارهای جهانی تا مرز ۴۰۰۰ دلار عقب‌نشینی کرده است، بانک معتبر «گلدمن ساکس» با انتشار ارزیابی جدید خود از بازارهای جهانی، ضمن هشدار نسبت به نوسانات کوتاه‌مدت و عقب‌نشینی طلا، چشم‌انداز بلندمدت قیمت هر اونس طلا را برای پایان سال ۲۰۲۷ میلادی ۵۴۰۰ دلار برآورد کرد.
به گزارش خبرگزاری طلا گلدنیوز؛ این بانک سرمایه‌گذاری به‌طور همزمان هشدار داد که احتمال تحقق نیافتن هدف میان‌مدت ۴,۶۵۰ دلاری در پایان سال ۲۰۲۶ وجود دارد.
به گزارش این نهاد مالی، افت تقاضای اختیارهای معامله صعودی طلا در ماه سپتامبر - پس از بازنگری در انتظارات نرخ بهره فدرال رزرو و کاهش توجه بازار به روایت «تنزل ارز» - به معنای وجود ریسک نزولی برای هدف ۴,۶۵۰ دلاری پایان ۲۰۲۶ است.
اختیار خرید (Call Option) به سرمایه‌گذار حق خرید طلا در قیمتی توافق‌شده را می‌دهد و بدون نیاز به خرید فیزیکی فلز، امکان بهره‌مندی از رالی صعودی طلا را فراهم می‌کند. منظور از روایت «تنزل ارز» نیز نگرانی‌هایی است مبنی بر اینکه تورم یا سیاست‌های اقتصادی، قدرت خرید ارزهای مختلف را فرسوده کرده و همین موضوع، تقاضا برای دارایی‌هایی مانند طلا را افزایش می‌دهد.
گلدمن ساکس در ادامه افزود: افزایش سوداگرانه‌ها در بازار اختیار معامله طلا - که به‌طور تقریبی به روایت تنزل ارز مرتبط است - از سال ۲۰۲۵ تاکنون به افزایش نوسانات بهای طلا دامن زده است.
گزارش بازار در پایان هفته حاکی از فشار ناشی از گران‌شدن انرژی، انتظارات برای افزایش بیشتر نرخ بهره و احتمال فروش فلزات گرانبها از سوی سرمایه‌گذارانی بود که برای جبران زیان‌های خود در بازارهای دیگر، نیاز به نقدینگی داشتند.
از آنجا که طلا بازدهی سودспردی ندارد، افزایش نرخ‌های بهره مورد انتظار به معنای هزینه فرصت بیشتر برای نگهداری این فلز است.
این بانک سرمایه‌گذاری در عین حال تأکید کرد: ادامه روند تنوع‌بخشی ذخایر توسط بانک‌های مرکزی پس از مسدودسازی دارایی‌های بانک مرکزی روسیه در سال ۲۰۲۲، در کنار کمبود عرضه معادن نسبت به ذخایر موجود در سطح جهان، همچنان عامل ساختاری خوش‌بینی ما به روند قیمت طلاست.
در حقیقت، عرضه معدن‌کاری تازه به این سرعت نمی‌تواند پاسخگوی تغییرات پایدار در سبد ذخایر ارزی کشورها باشد.
گلدمن ساکس در ادامه فرض کرده است: خریدهای بانک‌های مرکزی در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ با همان سرعت ۱۲ ماه گذشته، یعنی حدود ۶۰ تن در ماه ادامه یابد؛ رقمی که به‌مراتب بالاتر از میانگین ۱۷ تنی ماهانه پیش از سال ۲۰۲۲ است.
بر اساس گزارش سپتامبر شورای جهانی طلا، صندوق‌های قابل معامله طلا در جهان طی ماه سپتامبر ۱۰ میلیارد دلار جذب کردند تا ورودی سرمایه در سه‌ماهه سوم به رکورد ۳۱ میلیارد دلار برسد؛ روندی که توسط صندوق‌های اروپایی و آمریکای شمالی رهبری شد.
دارایی‌های فیزیکی این صندوق‌ها با وجود کاهش قیمت طلا در این ماه افزایش یافت، هرچند موقعیت‌های سوداگرانه در بازار آتی انقباضی بود.
هرچند این ورودی‌ها پیش از ریزش پایان هفته ثبت شده‌اند، اما نشان می‌دهند تقاضای صندوق‌های ETF در سپتامبر با وجود تضعیف فعالیت اختیارهای معامله همچنان مقاوم بود.
همین تقابل میان خریداران پایدار و فروشندگان در بازارهای دیگر، در هشدار بانک «HSBC» نیز نمود داشت مبنی بر اینکه طلا ممکن است نتواند در برابر یک سقوط ناگهانی بازار سهام، سپر دفاعی مؤثری باشد.
دستیابی به هدف دسامبر (۴,۶۵۰ دلار) مستلزم بازگشت قدرت به بازاری است که گرانشگاه از تضعیف یکی از منابع تقاضای آن سخن می‌گوید. در مقابل، پیش‌بینی ۵,۴۰۰ دلاری به دلیل فرصت یک سال اضافی برای حمایت خریدهای رسمی از قیمت‌ها، ریسک کمتری دارد، اما این موضوع نیز ریسک نزول‌های کوتاه‌مدت بیشتر را رد نمی‌کند.
در صورت تداوم خرید بانک‌های مرکزی و بازگشت تقاضای اختیارهای صعودی، تئوری گرانشگاه تقویت خواهد شد. ورودی‌های سپتامبر صندوق‌های ETF نشان داد خرید کلان می‌تواند همزمان با افت قیمت‌ها نیز صورت گیرد.
با این حال، کندی پایدار در خرید بانک‌های مرکزی می‌تواند مشکلی اساسی برای این پیش‌بینی ایجاد کند؛ چرا که چشم‌انداز بلندمدت قیمت طلا در این تحلیل، به بالاتر بودن قابل توجه این تقاضا نسبت به سطح پیش از مسدودسازی ذخایر روسیه وابسته است.
جدیدترین اخبار