بونیک علاوه بر انتقاد از سبک پاس‌کاری گواردیولا، انتخاب همیشگی‌اش میان مارادونا و مسی را فاش کرد و خاطره‌ای از رختکن یوونتوس-ناپولی گفت.

طرفداری | زبیگنیف بونیک درباره سبک فوتبال پپ گواردیولا و مقایسه دیه‌گو مارادونا با لیونل مسی صحبت کرده است؛ او همچنین خاطره‌ای از دیدار یوونتوس و ناپولی تعریف کرد.

وب‌سایت گل اظهارات بونیک را منتشر کرده است. او در بخش نخست صحبت‌هایش، فوتبال گواردیولا را موضوع قرار داد.

انتقاد بونیک از فوتبال گواردیولا

بونیک درباره سبک پپ گواردیولا گفت:

من احترام زیادی برای گواردیولا قائلم، اما او فوتبال را کشته است. فوتبال او این است: تو به من، من به تو، تو به من، من به تو. به سمت راست می‌رویم و بعد به چپ برمی‌گردیم؛ تا پایان مسابقه هم ۱۷۸۸ پاس داده‌ایم. من از این سبک لذت نمی‌برم.

او سپس از تیم‌هایی گفت که بازی‌شان را دنبال می‌کند:

تیمی را دوست دارم که عمودی بازی می‌کند و تلاش می‌کند گل بزند. تیم‌هایی را می‌پسندم که رو به جلو می‌روند. امسال، برای مثال، بازی لاتزیو را دوست دارم؛ دقیقاً چون عمودی بازی می‌کنند و ریسک می‌کنند. فروزینونه هم ممکن است سه گل بخورد، اما می‌تواند چهار یا پنج گل بزند. رم هم به همین شکل بازی می‌کند. اغلب مانچینی را که مدافع میانی است، یا هرموسو را در محوطه جریمه حریف می‌بینید.

بونیک در ادامه از ویژگی‌هایی گفت که در فوتبال می‌پسندد:

عاشق فوتبالی هستم که در آن با ساده‌ترین روش ممکن و با پاس‌های کم تلاش می‌کنید گل بزنید؛ پاس‌های کم، اما سریع. به همین دلیل فکر می‌کنم کندی دیگر در فوتبال جایی ندارد. بازیکنان کند امروز به کار نمی‌آیند. پاس رو به عقب هم چیزی است که نابودتان می‌کند.

بونیک در انتخاب میان مارادونا و مسی

او درباره تفاوت این دو ستاره گفت:

هر دو استعدادهایی استثنایی‌اند، اما یک تفاوت اساسی وجود دارد: دیگو در دوره‌ای از فوتبال بازی می‌کرد که خطاهای زیادی انجام می‌شد؛ لیونل در دنیایی بازی می‌کند که نمی‌شود در زمین به کسی دست زد. برخورد مدافعان با مارادونا با چیزی که امروز می‌بینیم قابل مقایسه نیست. دیگو منحصربه‌فرد است، هرچند زندگی بسیار پیچیده‌ای داشت.

بونیک در ادامه خاطره‌ای از دیدار یوونتوس و ناپولی تعریف کرد:

اگر از من بخواهید انتخاب کنم، همیشه مارادونا را انتخاب می‌کنم. بگذارید خاطره‌ای تعریف کنم: یک بار یوونتوس و ناپولی بازی می‌کردند. پایان نیمه اول به رختکن رفتیم و یکی گفت: باید دو ضربه محکم به مارادونا بزنیم، چون هر کاری دلش می‌خواهد می‌کند. به زمین برگشتیم، اما هیچ‌کس به او دست نزد؛ چون بیش از حد تحسینش می‌کردیم. او به‌سادگی فوق‌العاده بود.

بونیک در پایان از شخصیت مارادونا گفت:

دیگو پسر خوبی هم بود و خیلی دوست‌داشتنی. عاشقش هستم.