زندگی برای مهاجران در اردوگاه‌های شمال فرانسه با تشدید خشونت‌های پلیس و حمله‌های راست‌گرایان افراطی دشوارتر شده است.
در یک دهه سپری‌شده از زمان تخریب «جنگل»، منطقه‌ای در کاله که هزاران پناهجو پیش از تلاش برای عبور از کانال مانش به سمت انگلیس در آن پناهگاه‌های موقت برپا کرده بودند، همه‌چیز تغییر کرده و در عین حال، هیچ‌چیز تغییر نکرده است.
به گزارش گاردین، دولت‌های پیاپی در انگلیس صد‌ها میلیون پوند صرف طرح‌های متعددی کرده‌اند تا مهاجرت از طریق شمال فرانسه را ازجمله پرداخت هزینه به طرف فرانسوی برای تقویت حضور پلیس در امتداد سواحل متوقف کنند.
مدیرکل عملیات در آژانس ملی مبارزه با جرم و جنایت (NCA)، چهارشنبه گذشته به نمایندگان پارلمان مدعی شد که به لطف تلاش‌های مشترک انگلیس و فرانسه، مدل کسب‌وکار قاچاقچیان انسان که امکان عبور با قایق‌های کوچک را فراهم می‌کنند، رو به تزلزل گذاشته است.
با وجود این، از زمانی که «جنگل» که یکی از بزرگ‌ترین اردوگاه‌های از این نوع در اروپا بود، از میان رفت، بیش از ۲۰۰ هزار پناهجو سفر خود را از کاله به سمت انگلیس انجام داده‌اند؛ در دهمین سالگرد تخریب آن اردوگاه، حدود ۴ هزار نفر همچنان در اردوگاه‌های کوچک‌تر در کاله، دانکرک و بولونی به سر می‌برند و در انتظار عبور از دریا هستند.
مهاجران امیدوار به رسیدن به انگلیس، تقریبا همان‌هایی هستند که در سال ۲۰۱۶ بودند؛ عزم آن‌ها برای رسیدن به انگلیس ذره‌ای سست نشده است؛ شرایط زندگی همچنان بسیار دشوار و فاقد حداقل امکانات رفاهی است.
اگرچه تعداد افرادی که با قایق‌های کوچک وارد انگلیس می‌شوند، به‌تدریج کاهش یافته و از بیش از ۴۱ هزار نفر در سال ۲۰۲۵ به حدود ۲۱ هزار نفر در سال جاری رسیده است، اما این کاهش را می‌توان تا حدی ناشی از کاهش کلی مهاجرت‌ها به اروپا و همچنین تعداد زیاد روز‌های طوفانی و بادخیز دانست که عبور از کانال مانش را دشوارتر کرده است.
در سال ۲۰۱۶، تقریبا هیچ‌کس با قایق‌های کوچک از کانال مانش عبور نمی‌کرد؛ اما از سال ۲۰۱۸ به بعد، عبور با قایق‌های کوچک رو به افزایش گذاشت؛ در فرانسه سیاستی با عنوان عدم ایجاد نقاط تمرکز (zero point de fixation) اتخاذ شد تا از شکل‌گیری دوباره اردوگاه‌های بزرگ جلوگیری شود؛ در نتیجه، سکونتگاه‌های کوچک در مناطق جنگلی به‌ویژه در کاله، به‌طور میانگین هر ۴۸ ساعت یک‌بار تخلیه و در این فرآیند، چادرها، لباس‌ها و دیگر وسایل پناهجویان توسط پلیس تخریب یا ضبط می‌شوند؛ بیشتر آن‌ها در همان نزدیکی اردوگاه جدیدی برپا می‌کنند که اغلب با چادر‌های اهدایی از سوی خیریه‌ها همراه است.
سازمان ناظران حقوق بشر (Human Rights Observers) که با هدف مستندسازی نحوه برخورد مقام‌ها با پناهجویان در شمال فرانسه تاسیس شد، این چرخه را نمایش مرزی (border spectacle) توصیف کرده است؛ راست افراطی از انگلیس برای آزارواذیت مردم در اردوگاه‌های موقت سفر کرده‌اند و این امر باعث شده است که مقام‌های فرانسوی ورود ۱۰ نفر را به این کشور ممنوع کنند، اما همچنان تعداد بیشتری وارد می‌شوند، به‌تازگی ۲ راست افراطی از بلژیک و یک نفر سوم از لهستان نیز برای آزارواذیت و ارعاب پناهجویان به شمال فرانسه سفر کرده‌اند.
رفتار پلیس موضوعی است که در بین کسانی که تلفن‌های خود را در اتاقکی مخصوص، شارژ می‌کنند، بسیار مورد بحث قرار گرفته است؛ موسسه خیریه فرانسوی یوتوپیا ۵۶، که از افراد آواره و بی‌خانمان حمایت می‌کند، اعلام کرد که افزایش ۴۰ درصدی خشونت پلیس علیه پناهجویان را بین آوریل و آگوست ۲۰۲۶ (فروردین تا شهریور ۱۴۰۵) در مقایسه با همین دوره در سال گذشته ثبت کرده است.
سازمان ناظران حقوق بشر گزارش داده‌اند که سال گذشته در کاله، ۵۳۹ مورد تخلیه اجباری صورت گرفته که طی آن ۳ هزار و ۷۹۲ نفر آواره شده‌اند؛ به گفته آن‌ها، در جریان این تخلیه‌ها، هیزم‌هایی که افراد برای گرم کردن خود و پخت‌وپز استفاده می‌کردند، ضبط شده است.
سازمان پروژه بازی (Project Play) که از کودکان و خانواده‌های آواره در شمال فرانسه حمایت می‌کند نیز اعلام کرده که شاهد افزایش رفتار‌های خشونت‌آمیز از سوی پلیس بوده‌اند.
مسئول بخش حمایت‌گری در پروژه بازی، گفت: در سال‌های اخیر، شاهد تشدید خشونت علیه همه افراد در مرز ازجمله کودکان و خانواده‌ها بوده‌ایم؛ امسال همچنین شاهد بودیم که پلیس به زور خانواده‌ها را از هم جدا می‌کند؛ برای نمونه، با نگه داشتن برخی از فرزندان یک خانواده، مانع از آن می‌شوند که والدین به فرزندان دیگرشان که سوار قایق‌ها شده‌اند، برسند.
وی تصریح کرد: این وضعیت برای حقوق بشر فاجعه‌بار است و نشان‌دهنده سیاستی است که هیچ‌گونه همدلی و انسانیتی در آن دیده نمی‌شود.