حوزه/ مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور گفت: کار پژوهشی، جوهره عقلانیت و قله برندسازی حوزه‌های علمیه در عصر رسانه است و اقتدار مدیران پژوهشی در گرو اشراف دانشی و تخصص علمی قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده، مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور در پیام تصویری به اجلاس سالانهٔ معاونان پژوهش استانی حوزه‌های علمیه خواهران در مشهد مقدس، ضمن تسلیت ایام سوگواری شهادت بی‌بی دو عالم، حضرت صدیقه طاهره (سلام‌الله‌علیها)، اظهار کرد: دو نکته را به اختصار برای شما همکاران گران‌مایه عرض می‌کنم؛ نخست اینکه جایگاه پژوهش برای ما بسیار ویژه و ارزشمند است؛ فارغ از اینکه در سنت نورانی و بلند عقل‌محور و عقل‌پرور قرآن و اهل‌بیت (علیهم‌السلام)، ما نسبت به تدبر، تعلّم و فراتر از این‌ها، تحقیق، بسیار تشویق شده‌ایم، دعوت شده‌ایم و بدان بها داده شده است؛ تا آنجایی که از امیر بیان، حضرت علی (علیه‌السلام)، نقل است که فرمودند: «لَا سُنَّةَ أَفْضَلُ مِنَ التَّحْقِیقِ»؛ ما رسم و سنت و رویه‌ای مهم‌تر، برتر و بافضیلت‌تر از تحقیق نداریم.
وی افزود: فراتر از آنچه در عمق بنیان فرهنگ ما و در آموزه‌های نبوی، علوی و وحیانی آمده، نکته بسیار مهم این است که دنیای معاصر ویژگی‌های خاصی دارد؛ از جمله جامعه شبکه‌ای و جامعه هزاره سوم که کاملاً رسانه‌محور و پراهتمام به بازتاب فعالیت‌هاست.
مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور با بیان اینکه بازتاب فعالیت‌ها و پیوست رسانه‌ای بسیار مهم است، خاطرنشان کرد: در نهادهای متکثر جوامع مدرن، ما با پدیده‌ای روبه‌رو هستیم و آن، رقابت شدید بنگاه‌های همسوست؛ رقابت شدید مؤسسات، نهادها و شرکت‌های همسویی که در یک مأموریت با هم شریک‌اند. در دنیای رسانه‌زده ما، نکته فوق‌العاده مهم این است که ما برای دیده شدن، برای به رسمیت شناخته شدن و برای اثرگذاری، نیازمند نام‌دار شدن هستیم؛ ما باید به نامی برجسته و جاافتاده تبدیل شویم.
حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده ادامه داد: این همان چیزی است که تمام مؤسسات بزرگ، دانشگاه‌ها، شرکت‌ها، مراکز خدماتی، درمانی، تولیدی، کارتل‌های بزرگ جهانی و تراست‌های بین‌المللی به دنبال آن هستند؛ تحت عنوان «برندینگ»؛ برندینگ مسئله‌ای بسیار اساسی است و بی‌شک، یک نهاد تعلیم‌وتربیت در هزاره سوم، نیازمند برجسته‌سازی برون‌دادها و محصولاتی است که بتواند آن‌ها را در ویترین بگذارد و بر اساس آن‌ها به یک برند تبدیل شود.
وی بیان کرد: برای یک نهاد تعلیم‌وتربیت، آنچه می‌تواند ارزش‌افزوده ایجاد کند، نگاه‌ها را به خود معطوف کند و باعث نام‌آشنایی آن مجموعه شود، در قله همه فعالیت‌ها و غایت همه خروجی‌ها، کارهای پژوهشی است. در واقع، این برون‌داد و محصول پژوهشی است که جوهره اندیشه، افق تفکر و عقلانیت یک مجموعه را به نمایش می‌گذارد و انتقال می‌دهد.
مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور خطاب به همکاران معاونت پژوهش، تأکید کرد: بنابراین، شما همکاران گران‌مایه و خدوم باید بدانید در موقعیت بسیار حساس و خطیری نشسته‌اید؛ جایگاه شما جایگاهی بسیار مهم و اثرگذار است. در دوره معاصر، مأموریتی که به عهده دارید، مستقیماً با برند حوزه علمیه خواهران کشور پیوند خورده است. این مأموریت می‌تواند از ما تصویر خلق کند؛ چه تصویری به جامعهٔ فرهنگی کشور مخابره می‌کنیم، برجسته‌ترین بخش آن، خروجی‌ها و برون‌دادهای پژوهشی ماست. ازاین‌رو، خدمات شما بسیار ارزنده و خطیر است؛ باید قدر خودتان را بدانید و نسبت به حساسیت و اهمیت نقشی که ایفا می‌کنید، خودآگاهی مداوم صنفی داشته باشید؛ علی‌الدوام باید به خودتان یادآوری کنید که من در چه سنگر حساسی نشسته‌ام و چه نقش خطیر و ویژه‌ای به من سپرده شده است.
حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده اظهار کرد: نکته دومی که می‌خواهم اضافه کنم این است که سازمان‌های ما به‌طور کلی دو دسته‌اند: سازمان‌های مکانیکی و سازمان‌های حرفه‌ای دانش‌بنیان. سازمان‌های مکانیکی سازمان‌هایی هستند که یک‌سری خدمات، نقش‌ها و کارویژه‌ها به‌صورت خط متصل از بالا به پایین در آنجا ابلاغ می‌شود و کار صورت می‌گیرد؛ و نکته بسیار مهم در این سازمان‌ها، سلسله‌مراتب است؛ جایی که مدیر میانه نسبت به مدیر پایین‌دست، مدیر ارشد نسبت به مدیر میانه، و راهبر سازمان نسبت به همه، از اقتدار برخوردار است و جایگاه سازمانی‌اش به او مشروعیت و قدرت نفوذ می‌بخشد. برجسته‌ترین مصداق آن در سازمان‌های نظامی و انتظامی و بسیاری از نهادهای دیگر مشهود است؛ جایی که خط فرمان مستقیم، چون‌وچرا برنمی‌دارد و «سمعنا و اطعنا» حاکم است. این، یک دسته از سازمان‌هاست.
وی تصریح کرد: یک دستهٔ دیگر از سازمان‌ها، سازمان‌های حرفه‌ای و دانش‌بنیان هستند. مدار و منشأ اقتدار در آن‌ها، بر پایهٔ تخصص علمی است؛ تخصصی که مشروعیت تصمیم‌های ما را تأمین می‌کند و موجب خضوع و فرمان‌پذیری افرادی می‌شود که در حوزهٔ مأموریتی ما قرار دارند. در آنجا، به صرف اینکه «من جایگاهم این است»، برای ما اعتبار ایجاد نمی‌شود؛ بلکه اقتدار یا قدرت مشروع باید از ناحیه مغزافزار من ناشی شود تا در مخاطب خضوع و پذیرش بیاورد؛ از این رو، درباره آکادمی‌ها، مؤسسات پژوهشی، پژوهشگاه‌ها و اندیشکده‌ها، کتابی مشهور تحت عنوان «مدیریت بر مدیریت‌ناپذیر» نوشته شده است؛ یعنی وقتی شما با نخبگان یا کار نخبگی سر و کار دارید، باید از تخصص حرفه‌ای و دانش سرشاری برخوردار باشید تا برای سخن شما پشتوانه و ضمانت ایجاد کند. در این فضا، صرف اتکا به جایگاه، برای حرف شما ضمانت اجرا پدید نمی‌آورد.
مدیر حوزه‌های علمیه خواهران گفت: بنابراین، با توجه به اینکه زیرمجموعه شما —یعنی معاونان محترم پژوهش استان‌ها و مدارس— با پژوهشگران سروکار دارند، شما در این دسته طبقه‌بندی می‌شوید؛ مجموعه‌ای با ساختار حرفه‌ای و دانش‌بنیان. نکته حائز اهمیت این است که اگر بخواهید به وظیفه‌تان به نحو احسن عمل کنید، بدرخشید و از عهده مسئولیت محوله بربیایید، لاجرم باید از اشراف و برتری تخصصی نسبت به زیرمجموعه برخوردار باشید.
حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده افزود: این بدان معناست که شما باید در فنون تحقیق، یک سر و گردن از معاونان پژوهش مدارس برتر باشید؛ و در تجربهٔ کار پژوهشی، دو یا سه گام از پژوهشگران استان‌تان جلوتر حرکت کنید تا شخص نخبه و مدیریت‌ناپذیر، شما را به رسمیت بشناسد و بتوانید او را مدیریت کنید؛ تا در نهایت، از این پارادوکس «مدیریت مدیریت‌ناپذیر» موفق بیرون بیایید.
وی در پایان تأکید کرد: بر این اساس، سفارش جدی من این است که: اولاً، به خود ببالید که نگهبان جایگاهی بسیار مهم، گران‌بها و ارزشمند هستید؛ ثانیاً، این خودآگاهی مداوم صنفی را داشته باشید که پاسداری از چه سنگر خطیری به شما واگذار شده است؛ ثالثاً، بدانید که ایفای نقش صحیح شما از معبر مهارت‌افزایی و دانش‌افزایی تخصصی می‌گذرد؛ یعنی باید بازیگر جدی این عرصه و میدان پژوهش باشید. والّا توفیقات تخصصی در این زمانه نصیب شما نخواهد شد و زیرمجموعهٔ شما نمی‌توانند به شما اعتماد کنند. این اعتمادپذیری در گرو رفتار حرفه‌ای شماست و رفتار حرفه‌ای نیز در گرو مهارت‌افزایی و دانش‌افزایی مستمر است.