تهران- ایرنا- هند با محدود کردن حاشیه سود توزیع دارو، قیمت حداکثر ۱۳۷ داروی سرطان را تا ۷۰ درصد کاهش می‌دهد؛ تصمیمی که با هدف کنترل هزینه داروهای مورد استفاده در درمان انواع سرطان، از جمله داروهای ایمنی‌درمانی، از ۹ نوامبر اجرایی خواهد شد.

به گزارش ایرنا از رویترز، وزارت مواد شیمیایی و کودهای هند روز شنبه اعلام کرد که این کشور دامنه کنترل قیمت داروهای سرطان را گسترش می‌دهد. بر اساس این تصمیم، حاشیه سود تجاری این داروها به حداکثر ۳۰ درصد قیمت خرده‌فروشی تعیین‌شده محدود خواهد شد.

داروهای مشمول این طرح، داروهای ایمنی‌درمانی مورد استفاده برای درمان بیش از ۲۰ نوع سرطان و همچنین داروهای مرتبط با درمان سرطان‌های سینه، پروستات، روده بزرگ، تخمدان و دهانه رحم را شامل می‌شوند. تغییرات قیمتی از ۹ نوامبر اجرایی خواهد شد.

این تصمیم در ادامه سیاست‌های هند برای کنترل قیمت دارو اتخاذ شده است؛ به‌طوری‌که این کشور در سال ۲۰۱۹ نیز با محدود کردن حاشیه سود تجاری ۴۲ داروی ضدسرطان، قیمت ۵۲۶ برند دارویی را تا ۹۰ درصد کاهش داد؛ اقدامی که به گفته دولت هند، صرفه‌جویی سالانه حدود ۹۸۴ کرور روپیه‌ای برای بیماران به همراه داشت

بر اساس گزارشی که روزنامه هندی ایندین اکسپرس در سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر کرد، برآوردها نشان می‌دهد هند حدود ۱.۵۶ میلیون مورد جدید ابتلا به سرطان و ۸۷۴ هزار مورد مرگ ناشی از این بیماری داشته است. این ارقام بر پایه داده‌های ۴۳ مرکز ثبت سرطان و برآوردهای پژوهشگران برنامه ملی ثبت سرطان هند تهیه شده‌اند. همچنین خطر ابتلا به سرطان در طول عمر برای جمعیت این کشور حدود ۱۱ درصد برآورد شده است؛ آماری که اهمیت دسترسی به درمان و کنترل هزینه داروهای سرطان را برجسته می‌کند.
به اعتقاد کارشناسان اهمیت این تصمیم فراتر از بازار داخلی هند است؛ چراکه بسیاری از کشورهای جنوب آسیا با چالش‌هایی در تأمین و دسترسی مقرون‌به‌صرفه به داروهای سرطان روبه‌رو هستند. بر اساس پژوهشی منتشرشده در مجله BMJ Open در سال ۲۰۲۶، کشورهایی مانند افغانستان، نپال، بوتان، مالدیو و سریلانکا با محدودیت‌هایی در واردات یا عرضه داروهای ضدسرطان مواجه‌اند و برخی بیماران برای دسترسی به دارو و خدمات درمانی به کشورهای دیگر، به‌ویژه کشورهای همسایه، مراجعه می‌کنند. از این منظر، سیاست هند در کنترل قیمت داروها می‌تواند برای بحث‌های منطقه‌ای درباره کاهش هزینه درمان و بهبود دسترسی بیماران به داروهای ضروری اهمیت داشته باشد؛ هرچند اثر آن بر کشورهای دیگر به قیمت صادراتی، مقررات واردات و نظام توزیع دارو در هر کشور بستگی دارد.