یک بررسی آماری کلی نشان می دهد طلای ناگویا، بیش از آنکه پاداش قهرمانان باشد، برای برخی از آن ها ترمیم زخم‌های پاریس بوده است.
سرویس ورزش مشرق – با پایان مسابقات آسیایی ناگویا مقایسه ای متفاوت روی برخی قهرمانان و ورزشکاران انجام داده ایم تا ببینیم آیا مدال‌آوری در المپیک پاریس، انگیزه‌ای برای تکرار افتخار در بازی‌های آسیایی ایجاد کرده یا سیری و اشباع روانی را به همراه داشته است؟ و آیا ناکامی در پاریس، سوختی برای جبران در ناگویا شده یا شکستی ترمیم‌ناپذیر بوده است؟
مقایسه عملکرد ۲۴ ورزشکار مشترک ایران در دو رویداد، از ۴ مدال‌آور پاریس که در ناگویا هم حاضر بودند، همه‌شان دوباره مدال گرفتند؛ در مقابل، ۱۱ ورزشکار ناکام در پاریس، در ناگویا به سکو رسیدند و تنها یک مدال‌آور پاریس (ناهید کیانی) در آسیا بدون مدال ماند. این آمار نشان می‌دهد که «ناکامی» به‌مراتب محرک قوی‌تری از «موفقیت» برای قهرمانان ایرانی بوده است؛ گویی طلای ناگویا، بیش از آنکه پاداش قهرمانان باشد، برای برخی از آن ها ترمیم زخم‌های پاریس بوده است.
بر اساس تطبیق فهرست رسمی کاروان اعزامی ایران به المپیک ۲۰۲۴ پاریس و فهرست اعزامی به بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، ۲۴ ورزشکار ایرانی در هر دو رویداد حضور داشته‌اند. در گزارشی به بررسی عملکرد این ۲۴ ورزشکار در دو رویداد پرداخته ایم:
کاروان ایران در المپیک پاریس با ۴۰ ورزشکار و کسب ۱۲ مدال (۳ طلا، ۶ نقره، ۳ برنز) به کار خود پایان داد. در مقابل، کاروان ایران در ناگویا با ۳۰۵ ورزشکار و ۵۲ مدال (۱۹ طلا، ۱۸ نقره، ۱۵ برنز) به مقام ششم آسیا رسید.
با یک تحلیل آماری ساده از ۲۴ ورزشکار مشترک:
– ۴ نفر در هر دو رویداد مدال گرفتند (آرین سلیمی، امین میرزازاده، امیرعلی آذرپیرا، امیرحسین زارع)
– ۱۱ نفر در پاریس بدون مدال بودند اما در ناگویا مدال گرفتند
– ۱ نفر در پاریس مدال گرفت اما در ناگویا بدون مدال ماند (ناهید کیانی)
– ۸ نفر در هیچ‌کدام از دو رویداد مدال نگرفتند
* درخشش‌های دوگانه (مدال در هر دو رویداد)
از میان ۲۴ ورزشکار مشترک، تنها آرین سلیمی توانست در هر دو رویداد و در تکواندو وزن +۸۰ کیلوگرم به مدال طلا برسد و درخشان ترین ورزشکار ایران لقب بگیرد. این عملکرد نشان‌دهنده ثبات و تداوم درخشان این ورزشکار در بالاترین سطح رقابت‌های جهانی و قاره‌ای است.
۳ ورزشکار دیگر نیز در هر دو رویداد مدال گرفتند اما با درجات متفاوت و البته پیشرفت:
– امین میرزازاده: برنز المپیک در کشتی فرنگی ۱۳۰ کیلوگرم —-> طلای آسیا در همان وزن
– امیرعلی آذرپیرا: برنز المپیک در کشتی آزاد ۹۷ کیلوگرم —-> طلای آسیا در همان وزن
– امیرحسین زارع: نقره المپیک در کشتی آزاد ۱۲۵ کیلوگرم —-> طلای آسیا در همان وزن
* پیشرفت چشمگیر (بدون مدال در پاریس، مدال در ناگویا)
تعداد قابل توجهی از ورزشکاران مشترک، در المپیک پاریس بدون مدال ماندند اما در ناگویا به مدال رسیدند:
یونس امامی (کشتی آزاد ۷۴ کیلوگرم): در پاریس به مقام هفتم رسید اما در ناگویا طلای آسیا را کسب کرد.
علی داوودی (وزنه‌برداری فوق‌سنگین): در پاریس چهارم شد و از مدال بازماند، اما در ناگویا به طلای آسیا رسید.
رضا علیپور (سنگ‌نوردی سرعت): در پاریس به مقام چهارم رسید اما در ناگویا نقره گرفت.
مهدی الفتی (ژیمناستیک پرش خرک): در پاریس هفتم شد اما در ناگویا به نقره رسید.
علی پاکدامن (شمشیربازی سابر): در پاریس سیزدهم انفرادی و چهارم تیمی شد اما در ناگویا برنز انفرادی گرفت.
نوشاد عالمیان (تنیس روی میز): در پاریس هفدهم شد اما در ناگویا برنز گرفت.
فاطمه مجلل (روئینگ): در پاریس بیست‌ویکم شد اما در ناگویا طلای تک‌نفره سبک‌وزن و برنز سنگین‌وزن گرفت.
زینب نوروزی (روئینگ): در پاریس شانزدهم دوبل سبک‌وزن شد اما در ناگویا طلای دوبل سبک‌وزن و نقره دوبل سنگین‌وزن گرفت.
مهسا جاور (روئینگ): در پاریس شانزدهم دوبل سبک‌وزن شد اما در ناگویا نقره چهارنفره گرفت.
علی آقامیرزایی (قایقرانی): در پاریس هجدهم K۱-۱۰۰۰ متر شد اما در ناگویا برنز K۲-۵۰۰ متر گرفت.
هانیه رستمیان (تیراندازی): در پاریس ششم تپانچه ۲۵ متر شد اما در ناگویا برنز تیم میکس گرفت.
* افت عملکرد (مدال در پاریس، بدون مدال در ناگویا)
ناهید کیانی (تکواندو ۵۷- کیلوگرم): در پاریس نقره گرفت اما در ناگویا در مرحله یک‌چهارم نهایی حذف شد و بدون مدال ماند.
* حضور بدون مدال در هر دو رویداد
برخی ورزشکاران مشترک در هیچ‌کدام از دو رویداد به مدال نرسیدند:
– حسن تفتیان (دوومیدانی ۱۰۰ متر): حذف در مرحله مقدماتی پاریس؛ نیمه‌نهایی ناگویا بدون فینال
– محمدنبی رضایی (قایقرانی C۱-۱۰۰۰ متر): هجدهم پاریس؛ ششم ناگویا
– محمد فتوحی (شمشیربازی سابر): سی‌وسوم انفرادی پاریس؛ چهارم ناگویا
– شرمینه چهل‌امیرانی (تیراندازی تفنگ بادی): یازدهم پاریس؛ هفدهم و هجدهم ناگویا
– فاطمه امینی (تیراندازی تفنگ بادی): بیست‌وششم پاریس؛ سی‌وچهارم و سی‌ویکم ناگویا
– سامیار عبدلی (شنا ۱۰۰ متر آزاد): چهل‌وهشتم پاریس؛ بدون مدال ناگویا
– نیما عالمیان (تنیس روی میز): سی‌وسوم پاریس؛ بدون مدال ناگویا
– میرمصطفی جوادی (وزنه‌برداری): پنجم پاریس؛ پنجم ناگویا
* انصراف از حضور
علی لبیب (دوچرخه‌سواری جاده): در پاریس هفتادوششم شد اما به دلیل شرایط مسیر و آماده‌سازی از حضور در ناگویا انصراف داد. بنابراین او در فهرست نهایی ۲۴ ورزشکار مشترک قرار نمی‌گیرد.
این آمار نشان‌دهنده یک الگوی مثبت است: اکثر ورزشکاران مشترک، عملکرد بهتری در ناگویا نسبت به پاریس داشتند. این موضوع می‌تواند ناشی از عوامل متعددی باشد؛ از جمله تجربه‌اندوزی از رقابت‌های المپیک، آمادگی بیشتر برای رویداد آسیایی، و سطح رقابت متفاوت در دو رویداد.
از منظر دیگر، حضور ۲۵ ورزشکار مشترک در المپیک ۲۰۲۴ پاریس و بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا، نشان‌دهنده تداوم و پویایی ورزش قهرمانی ایران است. در حالی که المپیک بالاترین سطح رقابت جهانی را در بر می گیرد، بازی‌های آسیایی فرصتی برای درخشش بیشتر ورزشکاران ایرانی فراهم کرده است.
موفقیت‌های ورزشکارانی چون آرین سلیمی، امین میرزازاده، امیرعلی آذرپیرا و امیرحسین زارع در هر دو رویداد، نشان‌دهنده ظرفیت بالای ورزش ایران برای حضور مؤثر در بالاترین سطوح رقابت جهانی است. همچنین پیشرفت ورزشکارانی که در پاریس بدون مدال ماندند اما در ناگویا به مدال رسیدند، در صورت تداوم روند مثبت و حفظ آمادگی بدنی و روحی و تمرینات منظم و البته اشباع نشدن، نویدبخش آینده‌ای روشن برای ورزش ایران در رویدادهای پیش‌رو از جمله المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس است.
