تازه‌ترین رتبه‌بندی ۳۴ کشور جهان بر اساس داده‌های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نشان می‌دهد نروژ با میانگین ۵ ساعت و ۵۴ دقیقه اوقات فراغت روزانه در صدر قرار گرفته است.
میزان اوقات فراغت شهروندان یکی از شاخص‌های مهم کیفیت زندگی و رفاه اجتماعی در کشورهای مختلف محسوب می‌شود؛ شاخصی که نشان می‌دهد مردم پس از انجام فعالیت‌های شغلی، تحصیلی و مسئولیت‌های روزمره، چه میزان فرصت برای استراحت، تفریح، معاشرت با خانواده و دوستان و پرداختن به علایق شخصی خود دارند.
به گزارش ایمنا، تازه‌ترین رتبه‌بندی ۳۴ کشور جهان بر اساس داده‌های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) نشان می‌دهد نروژ با میانگین ۵ ساعت و ۵۴ دقیقه اوقات فراغت روزانه در صدر قرار گرفته است و آلمان و بلژیک نیز جایگاه‌های دوم و سوم را به خود اختصاص داده‌اند؛ در مقابل، مکزیک با حدود ۳ ساعت و ۲۳ دقیقه در روز، کمترین میزان اوقات فراغت را در میان کشورهای بررسی‌شده دارد.
این رتبه‌بندی بر اساس اطلاعات «پایگاه داده استفاده از زمان» سازمان همکاری و توسعه اقتصادی تهیه شده و میانگین زمان روزانه اختصاص‌یافته به فعالیت‌های فراغتی را در میان افراد ۱۵ تا ۶۴ ساله مقایسه می‌کند. داده‌های استفاده‌شده از آخرین پیمایش‌های ملی کشورهای مختلف استخراج شده است، بنابراین سال انجام نظرسنجی در همه کشورها یکسان نیست و رتبه‌بندی بر مبنای تازه‌ترین اطلاعات در دسترس هر کشور شکل گرفته است.
بر اساس این آمار، نروژ با اختصاص روزانه ۳۵۴ دقیقه، معادل ۵.۹ ساعت، به فعالیت‌های فراغتی در رتبه نخست جهان قرار دارد. این میزان در مجموع به بیش از ۴۱ ساعت در هفته می‌رسد؛ زمانی قابل‌توجه که امکان بیشتری برای استراحت، فعالیت‌های فرهنگی، ورزش، حضور در فضاهای عمومی و تعاملات اجتماعی فراهم می‌کند.
آلمان با میانگین ۳۴۱ دقیقه یا ۵ ساعت و ۴۱ دقیقه در روز، رتبه دوم را به دست آورده است و بلژیک با ۳۳۹ دقیقه، معادل ۵ ساعت و ۳۹ دقیقه، در جایگاه سوم قرار دارد. یونان با ۳۳۵ دقیقه و فنلاند با ۳۳۰ دقیقه نیز به‌ترتیب رتبه‌های چهارم و پنجم را کسب کرده‌اند.
حضور کشورهای شمال اروپا در بخش بالایی جدول نیز چشمگیر است. دانمارک با ۳۲۹ دقیقه در رتبه ششم، ایتالیا با ۳۲۳ دقیقه در رتبه هفتم و سوئد با ۳۲۱ دقیقه در جایگاه هشتم قرار دارند. اسپانیا با ۳۱۶ دقیقه و هلند با ۳۱۵ دقیقه نیز رتبه‌های نهم و دهم را به خود اختصاص داده‌اند. ایرلند، اسلوونی، اتریش، بریتانیا و آفریقای جنوبی دیگر کشورهایی هستند که در میان ۱۵ رتبه نخست این بررسی قرار گرفته‌اند.
در سوی دیگر جدول، مکزیک با میانگین حدود ۲۰۳ دقیقه یا ۳.۳۸ ساعت اوقات فراغت روزانه در آخرین جایگاه قرار دارد. مقایسه این کشور با نروژ نشان می‌دهد فاصله میانگین زمان فراغت شهروندان دو کشور به حدود ۲.۵ ساعت در روز می‌رسد؛ اختلافی که در مقیاس هفتگی تقریبا ۱۸ ساعت است و از تفاوت قابل‌توجه در شیوه تخصیص زمان به فعالیت‌های روزمره حکایت دارد.
برتری کشورهای اروپایی در این رتبه‌بندی را می‌توان تا حدی با تفاوت در الگوهای اشتغال، ساعات کاری، مرخصی‌های با حقوق و نگرش‌های فرهنگی نسبت به استراحت و تفریح مرتبط دانست. در بسیاری از کشورهای اروپایی، ایجاد تعادل میان زندگی شغلی و شخصی از جایگاه مهمی در سیاست‌های اجتماعی و محیط‌های کاری برخوردار است و همین مسئله می‌تواند بر نحوه استفاده شهروندان از زمان روزانه تاثیر بگذارد.
با این حال، میزان اوقات فراغت صرفا به تعداد روزهای تعطیل یا کوتاه‌تر بودن هفته کاری محدود نمی‌شود. پیمایش‌های استفاده از زمان، فعالیت‌های افراد خارج از اشتغال با حقوق را نیز بررسی می‌کنند و تصویری گسترده‌تر از نحوه گذران زندگی روزمره ارائه می‌دهند. به همین دلیل، عواملی همچون مسئولیت‌های خانوادگی، کارهای خانه، رفت‌وآمدهای روزانه و فعالیت‌های اجتماعی نیز در میزان زمانی که افراد برای خود در اختیار دارند، نقش دارند.
نکته قابل‌توجه این است که برخورداری از اوقات فراغت بیشتر به‌معنای بهره‌وری اقتصادی پایین‌تر نیست. بر اساس گزارش بهره‌وری سال ۲۰۲۶ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، نروژ و دانمارک در سال ۲۰۲۴ از جمله اقتصادهایی بودند که بهره‌وری بالایی به ازای هر ساعت کار ثبت کردند. این موضوع نشان می‌دهد که افزایش زمان استراحت و فراغت شهروندان با کاهش کارایی اقتصادی در تضاد نیست و می‌توان میان عملکرد اقتصادی و کیفیت زندگی تعادل برقرار کرد.
در بخش پایین‌تر این رتبه‌بندی، چند اقتصاد مهم آسیایی نیز دیده می‌شوند. چین با میانگین ۳.۸ ساعت اوقات فراغت روزانه، کره جنوبی با ۴.۳ ساعت و ژاپن با ۴.۴۸ ساعت در این بررسی قرار گرفته‌اند. این ارقام در مقایسه با کشورهای صدر جدول، از اختصاص زمان کمتری به فعالیت‌های فراغتی حکایت دارد.
ساعات کاری طولانی و انتظارات محیط‌های شغلی می‌توانند بخشی از این تفاوت را توضیح دهند، اما تنها عوامل تاثیرگذار نیستند. زمان صرف‌شده برای رفت‌وآمد، مسئولیت‌های خانوادگی، ساختار جمعیتی و نحوه تقسیم وظایف روزمره نیز در میزان اوقات فراغت افراد نقش دارند. از این منظر، مقایسه کشورها تنها بر اساس ساعات اشتغال نمی‌تواند تصویر کاملی از وضعیت زندگی شهروندان ارائه کند.
