طغیان رسانه‌های مصری علیه محمد صلاح. دلایل آنها زیاد است، از سکوت در مساله غزه تا زبان درآوردن بعد از اخراج حسام حسن
به گزارش ورزش سه، روزنامه‌های مصری امروز یادداشتهایی تند و غیرمنتظره علیه محمد صلاح منتشر کرده‌اند. به خصوص یادداشت بسیار تندی به قلم عبدالموجود سمیر که دوست‌داران صلاح را شوکه کرده و رنجانده است. متنی تند و صریح با تیتر «خطاب به محمد صلاح: تو الگو نیستی، اسطوره توهمی» نویسنده با اشاره به اینکه کاسه صبر هواداران مصری از صلاح لبریز شده، می‌نویسد: «تا چه زمانی باید از صلاح بتی دست‌نیافتنی بسازیم و برای هر اشتباه و رفتار عجیبش بهانه جور کنیم، طوری که انگار با بازیکنی روبه‌رو هستیم که هرگز خطا نمی‌کند و هیچ‌کس حق انتقاد از او را ندارد؟»
در این یادداشت تاکید شده هیچ‌کس منکر دستاوردهای استثنایی صلاح در فوتبال اروپا نیست، اما بین یک ستاره جهانی با یک اسطوره ملی، و بین یک فوتبالیست بزرگ با یک الگوی واقعی تفاوت از زمین تا آسمان است. نویسنده می‌گوید این مفاهیم در مورد صلاح سالها است که خلط شده‌اند تا جایی که هر انتقادی از صلاح به جرم و خیانت تعبیر می‌شود، در حالی که رفتارهای خود او تصویری که برایش ساخته‌اند را مدام تخریب می‌کند.
نویسنده با بازخوانی کارنامه رفتاری صلاح، چند ایستگاه کلیدی و پرحاشیه را پیش چشم مخاطب می‌گذارد. اول، ماجرای جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۹ که صلاح پشت عمرو ورده درآمد و از او در یک پرونده اخلاقی جنجالی دفاع کرد. منتقدان صلاح می‌گویند دفاع او از کسی که متهم به جرم اخلاقی بوده، الگو بودن صلاح را با علامت سوال‌های بزرگی روبه‌رو کرده است. دوم، غیبت‌های سریالی و پی‌درپی او در اردوهای تیم ملی مصر که همیشه عده‌ای آماده بودند برای آن بهانه‌تراشی کنند. انگار پوشیدن پیراهن تیم ملی برای همه بازیکنان یک وظیفه مقدس است، جز ستاره بزرگ و محبوب لیورپول.
ایستگاه سوم اما واکنش فرعون به حوادث تلخ غزه است. میلیون‌ها هوادار عرب از اثرگذارترین چهره فوتبال منطقه انتظار موضعی قاطع و التیام‌بخش برای ساکنین غزه داشتند، اما سکوت طولانی‌مدت صلاح جامعه هواداری در مصر و جهان عرب را بهت‌زده و خشمگین کرد. در این یادداشت آمده است: «شاید نشود کسی را به گرفتن موضعی خاص مجبور کرد، اما کسی هم حق ندارد ابراز ناامیدی مردم را سرکوب کند. ستاره‌ای که از مواهب شهرت و محبوبیت بی‌حدوحصر بهره می‌برد، باید بپذیرد که مردم مواضعش را هم قضاوت می‌کنند، نه فقط گل‌هایش را.»
اما نقطه اوج خشم مصری‌ها پرونده اختلاف صلاح با حسام حسن، سرمربی سابق مصر، است. صلاح پیش از دیدار با سودان جنوبی اردوی تیم ملی را ترک کرد و بعد از برکناری حسن، عکسی با ژست زبان‌درازی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد. رفتاری از دید بعضی مصری‌ها زننده که نویسنده این مقاله آن را به شدت کوبیده است: «آیا یک فوق‌ستاره جهانی حالا هر اختلافی هم با مربی تیم ملی داشته باشد، باید این‌طور سخیف و تحریک‌آمیز رفتار کند؟»
در بخش پایانی، این پرسش اساسی مطرح می‌شود که صلاح چه دستاورد انحصاری و تاریخی با پیراهن مصر داشته که شایسته چنین هاله‌ای از تقدس باشد؟ صعود به جام جهانی ۲۰۱۸ و حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ به خاطر تلاش همه ملی‌پوشان بوده و نباید کل افتخارات یک ملت را پای اسم صلاح و اعتبار باشگاه لیورپول قربانی کرد. نویسنده مقاله می‌گوید در جام جهانی اخیر هم بازیکنان دیگری ستاره اصلی مصر بودند و نه صلاح. در انتهای این متن یادآوری شده است: «اسطوره بودن پیش از آنکه به آمار و ارقام ربط داشته باشد، به مواضع انسانی ربط دارد و الگو بودن بیشتر از آنکه ناشی از شهرت باشد، یعنی احساس مسئولیت در قبال مردم. اینکه چشم بر تمام خطاهای یک ستاره ببندیم، نه فوتبال است و نه عشق، ابتذال تمام‌عیار است.»