آشپزخانه خانه فرهاد آییش و مائده طهماسبی از آن فضاهایی است که در همان نگاه اول، حس صمیمیت و زندگی را به آدم منتقل میکند. اینجا خبری از زرقوبرق اغراقشده و دکوراسیونهای بیش از اندازه رسمی نیست؛ همهچیز حالوهوای یک آشپزخانه گرم و دوستداشتنی را دارد که قرار است در آن آشپزی کنند، دور هم جمع شوند و از لحظههای ساده زندگی لذت ببرند. ترکیب رنگ چوب روشن با سفید و کرم، یکی از مهمترین ویژگیهای بصری این آشپزخانه است؛ ترکیبی که هم فضا را روشن و دلباز نشان میدهد و هم گرمای متریال طبیعی چوب را به محیط میآورد.
شلفهای باز؛ ویترینی برای وسایل دوستداشتنی آشپزخانه
در این میان، قفسههای باز و شلفهایی که ظروف و وسایل آشپزخانه روی آنها قرار گرفتهاند، نقش مهمی در شکلگیری شخصیت فضا دارند. برخلاف کابینتهای بسته و یکدست که معمولاً ظاهری رسمیتر به آشپزخانه میدهند، این قفسهها با نمایش ظروف ساده و کاربردی، حالوهوایی خودمانی و زنده ایجاد کردهاند. حضور سبدهای حصیری و عناصر طبیعی هم به این ترکیب اضافه شده و در کنار چوب، بافتی گرم و دلنشین به محیط بخشیده است.
بهترینهای معماری و دکوراسیون داخلی
ترکیب چوب، سرامیک و حصیر؛ بازی جذاب با بافتها
یکی دیگر از جذابیتهای این آشپزخانه، تنوع متریال و بافتهاست. چوب، سرامیک، شیشه، حصیر و پارچه در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند و بدون آنکه تضاد آزاردهندهای ایجاد کنند، فضایی هماهنگ و چشمنواز ساختهاند. ظروف سرامیکی، شیشههای نگهداری مواد غذایی و تختههای چوبی، علاوه بر کاربرد روزمره، بخشی از دکوراسیون آشپزخانه به شمار میروند. در واقع، در این فضا وسایل مصرفی صرفاً برای استفاده پنهان نشدهاند، بلکه خودشان به عناصر تزئینی تبدیل شدهاند.

نور طبیعی و رنگهای ملایم؛ راز دلبازی آشپزخانه
نور طبیعی نیز در شکلگیری حسوحال این آشپزخانه بیتأثیر نیست. روشنایی فضا در کنار رنگهای ملایم و متریال طبیعی، محیطی آرام و دلپذیر ایجاد کرده است. جزئیات رنگی مانند آبی و قرمز ملایم و همچنین حضور گیاهان سبز، از یکنواختی ترکیب رنگی جلوگیری میکنند و به آشپزخانه روح بیشتری میبخشند.

آشپزخانهای برای زندگی، نه فقط تماشا!
شاید مهمترین ویژگی این دکوراسیون، فاصله گرفتن از تصور یک آشپزخانه صرفاً نمایشی باشد. اینجا همهچیز قرار نیست همیشه مرتب، خلوت و دستنخورده به نظر برسد. حضور وسایل روزمره، ظروف، مواد غذایی و جزئیات کوچک زندگی، بخشی از هویت این فضاست؛ آشپزخانهای که بیش از آنکه برای تماشا طراحی شده باشد، برای زندگی کردن ساخته شده است.
