خط سلامت: یک مطالعه جدید در فنلاند نشان می دهد ویژگی های روانپریشی با افزایش قابل توجه خطر ابتلا به اسکیزوفرنی مرتبط هستند. افرادی که سطح بالایی از این ویژگی ها را دارند، ۹.۳ برابر بیشتر در معرض اسکیزوفرنی قرار دارند و افرادی که به طور رسمی روانپریش طبقه بندی شده اند، ۲.۳۷ برابر بیشتر احتمال ابتلا دارند.

ویژگی های روانپریشی شامل سطحی بودن احساسات، کاهش همدلی، رفتارهای فریبکارانه، تکانشگری و دشواری در ایجاد روابط بین فردی واقعی است. این خصوصیات در جمعیت عمومی به شکل پیوسته وجود دارند و محدود به گروه های بالینی یا جنایی نیستند.

به گزارش خط سلامت مطالعه همچنین نشان می دهد که ارتباط ساختاری بین مغز افراد با ویژگی های روانپریشی و بیماران اسکیزوفرنی وجود دارد. هرچند این یافته ها مهم هستند، اما باید توجه داشت که شرکت کنندگان مطالعه تحت ارزیابی های روان پزشکی قانونی قرار داشتند و نماینده ی جمعیت عمومی نیستند.

آیا ویژگی های روانپریشی خطر اسکیزوفرنی را افزایش می دهد؟

بله. افرادی با ویژگی های روانپریشی بالا:

۹.۳ برابر بیشتر در معرض ابتلا به اسکیزوفرنی

افراد روان پریش رسماً طبقه بندی شده: ۲.۳۷ برابر بیشتر احتمال ابتلا

رفتارهای مشخص شامل تکانشگری، فریبکاری، کاهش همدلی و دشواری در روابط عاطفی

این ارتباط بر اساس تحلیل سوابق بیمارستانی و داده های ثبت مراقبت های بهداشتی در فنلاند مشاهده شده است.

تحلیلی از سوابق بیمارستانی همراه با داده های ثبت مراقبت های بهداشتی در فنلاند نشان داد افرادی که سطح بالایی از ویژگی های روانپریشی دارند، ۹.۳ برابر بیشتر در معرض ابتلا به اسکیزوفرنی قرار دارند نسبت به افرادی که سطح پایینی از این ویژگی ها را دارند. افرادی که به عنوان روان پریش طبقه بندی شده بودند، ۲.۳۷ برابر بیشتر احتمال داشت که نسبت به همتایان غیر روان پریش خود به اسکیزوفرنی مبتلا شوند.

ویژگی های روانپریشی شامل مجموعه ای از خصوصیات شخصیتی است که با تجربه ی سطحی احساسات، کاهش همدلی و پشیمانی محدود از آسیب رساندن به دیگران مشخص می شود. افرادی که این ویژگی ها را دارند، تمایل به سنگدلی، جداشدگی عاطفی و دشواری در ایجاد پیوندهای واقعی بین فردی نشان می دهند. آن ها ممکن است به طور سطحی جذاب و اجتماعی فعال باشند، در حالی که فاقد عمق احساسی هستند.

ویژگی های روانپریشی همچنین شامل تمایل به دستکاری، فریبکاری و بهره برداری از دیگران برای منافع شخصی است. تکانشگری و کنترل رفتاری ضعیف در این افراد شایع است که منجر به رفتارهای پرخطر و نقض قوانین می شود. برخی از افراد مسئولیت پذیری مزمن ندارند و از انجام تعهدات در کار، خانواده یا زندگی اجتماعی خود شانه خالی می کنند. این ویژگی ها در جمعیت عمومی در یک پیوستار وجود دارند و محدود به گروه های جنایی یا بالینی نیستند و تمایل دارند با گذر زمان پایدار باقی بمانند.

نویسنده ی مطالعه، اولی ووریو و همکارانش، قصد داشتند بررسی کنند آیا ویژگی های روانپریشی با افزایش خطر ابتلا به اسکیزوفرنی در آینده مرتبط است یا خیر. آن ها اشاره کردند که مطالعات تصویربرداری عصبی نشان دهنده ی شباهت های ساختاری بین مغز بیماران اسکیزوفرنی و افرادی با ویژگی های روانپریشی برجسته است. بسیاری از مطالعات دیگر نیز همبستگی بین ویژگی های خاص روانپریشی و اسکیزوفرنی را گزارش کرده اند.

این پژوهشگران داده های افرادی را که بین سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۳ تحت ارزیابی های روان پزشکی قانونی در بیمارستان نیووانیِمی فنلاند قرار گرفته بودند، با سوابق ثبت مراقبت های بهداشتی ترکیب کردند. ثبت مراقبت های بهداشتی، یک پایگاه داده ی اداری سراسری در فنلاند است که به طور سیستماتیک اطلاعات مربوط به ویزیت های بستری و سرپایی تخصصی، تشخیص ها و درمان ها را ثبت می کند. آن ها افرادی را که مسئولیت کیفری نداشتند، یعنی کسانی که دارای بیماری روانی شدید، ناتوانی ذهنی یا اختلالات روانپریشی ارگانیک بودند، از تحلیل ها مستثنی کردند.

در مجموع، مطالعه شامل داده های ۳۴۱ نفر بود که ۲۷۸ نفر مرد بودند. میانگین سنی آن ها تقریباً ۳۳.۵ سال بود. برای ارزیابی ویژگی های روانپریشی از چک لیست روانپریشی تجدید نظر شده (PCL-R) استفاده شد. نویسندگان مطالعه شرکت کنندگان را بر اساس امتیازهایشان در PCL-R به سه گروه تقسیم کردند ( کسانی با سطح پایین، متوسط و بالا از ویژگی های روانپریشی ).

نتایج نشان داد که نسبت به شرکت کنندگانی که سطح پایینی از ویژگی های روانپریشی داشتند، افرادی با ویژگی های متوسط ۵.۳ برابر بیشتر در معرض بستری شدن به دلیل اسکیزوفرنی بودند، در حالی که این خطر برای افرادی با سطح بالای ویژگی های روانپریشی ۹.۳ برابر بود. وقتی افرادی که به عنوان روان پریش طبقه بندی شده بودند با کسانی که در این دسته نبودند مقایسه شدند، افراد روان پریش ۲.۳۷ برابر بیشتر احتمال داشت که به اسکیزوفرنی مبتلا شوند. در طول دوره ی پیگیری، ۲۰٪ از افراد روان پریش به اسکیزوفرنی مبتلا شدند.

نویسندگان مطالعه نتیجه گیری کردند: نتایج نوآورانه نشان می دهد که بین امتیاز بالاتر PCL-R و خطر بالاتر بروز اسکیزوفرنی در آینده در میان افراد غیر روانپریش که تحت ارزیابی روان پزشکی قانونی (FPE) قرار گرفته اند، ارتباط وجود دارد.

این مطالعه به درک علمی از ارتباط بین روانپریشی و اسکیزوفرنی کمک می کند. با این حال، باید توجه داشت که این مطالعه بر روی افرادی انجام شده است که تحت ارزیابی های روان پزشکی قانونی قرار داشتند، که ارزیابی های بالینی هستند برای بررسی وضعیت روانی فرد در رابطه با معیارهای قانونی و صرفاً با دستور دادگاه انجام می شوند. بنابراین، این افراد نماینده ی جمعیت عمومی افراد دارای مشکلات سلامت روان نیستند.