تغییر رفتار انتخاباتی اقلیت‌های قومی در آمریکا می‌تواند معادلات سنتی رقابت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها را برهم بزند. رأی‌دهندگانی که در انتخابات ۲۰۲۴ به سمت ترامپ متمایل شدند، اکنون بار دیگر در حال فاصله گرفتن از جمهوری‌خواهان هستند.
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در حالی به آزمونی برای سنجش عملکرد دونالد ترامپ تبدیل شده است که تغییر ترکیب جمعیتی و سیاسی رأی‌دهندگان، اهمیت تازه‌ای به گروه‌های اسپانیایی‌تبار و آسیایی‌تبار داده است. نشریه اکونومیست در سرمقاله تازه خود در مطلبی با عنوان «آمریکایی‌هایی که سیاست را به مسیر بهتری تغییر می‌دهند» این گروه‌ها را از مهم‌ترین رأی‌دهندگان شناور آمریکا معرفی کرده و معتقد است رفتار انتخاباتی آن‌ها می‌تواند مسیر رقابت‌های سیاسی این کشور را تغییر دهد.
به گزارش فرارو به نقل از اکونومیست، در ادامه گزارش آمده که انتخابات میان‌دوره‌ای همواره نوعی همه‌پرسی درباره عملکرد رئیس‌جمهور مستقر است، اما کمتر پیش آمده است که رئیس‌جمهوری با وجود محبوبیت پایین، تا این اندازه آگاهانه خود را در مرکز توجه رقابت‌های انتخاباتی قرار دهد.
دونالد ترامپ در روزهای پایانی رقابت‌ها با برگزاری همایش‌های متعدد در پایگاه‌های سنتی جمهوری‌خواهان تلاش می‌کند نفوذ سیاسی خود را به نمایش بگذارد. این حضور پررنگ از یک سو نشانه‌ای از نگرانی جمهوری‌خواهان درباره وضعیت انتخاباتی حزب است و از سوی دیگر، اعتقاد ترامپ به توانایی شخصی خود برای بسیج رأی‌دهندگان را نشان می‌دهد.
با این حال، اکونومیست معتقد است تحولی مهم‌تر از همایش‌های انتخاباتی ترامپ در حال شکل‌گیری است؛ تحولی که به تغییر رفتار رأی‌دهندگان اسپانیایی‌تبار و آسیایی‌تبار مربوط می‌شود. این دو گروه در سال‌های اخیر نه‌تنها از نظر جمعیتی رشد کرده‌اند، بلکه به لحاظ سیاسی نیز نقش پررنگ‌تری در تعیین نتیجه انتخابات آمریکا پیدا کرده‌اند.
چرا رأی اسپانیایی‌تبارها و آسیایی‌تبارها اهمیت دارد؟
بر اساس گزارش مرکز پژوهشی پیو، شهروندان سفیدپوست غیرلاتین در سال ۲۰۲۶ حدود ۶۱ درصد از واجدان شرایط رأی دادن در آمریکا را تشکیل می‌دهند؛ سهمی که در سال ۲۰۰۶ حدود ۷۴ درصد بود. در مقابل، سهم اسپانیایی‌تبارها از ۹ درصد به ۱۶ درصد و سهم آسیایی‌تبارها از ۳ درصد به ۵ درصد افزایش یافته است.
این تغییر فقط به معنای افزایش جمعیت اقلیت‌ها نیست. تعداد رأی‌دهندگان واجد شرایط آسیایی‌تبار نیز از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ حدود ۲.۳ میلیون نفر افزایش یافته و به ۱۳.۷ میلیون نفر رسیده است. این گروه با رشد حدود ۲۰ درصدی، سریع‌ترین رشد را در میان گروه‌های نژادی و قومی واجد شرایط رأی دادن داشته است.
در مورد اسپانیایی‌تبارها نیز ورود نسل جدید شهروندان آمریکایی به سن رأی دادن نقش مهمی داشته است. برآوردها نشان می‌دهد بیش از چهار میلیون اسپانیایی‌تبار متولد آمریکا در فاصله سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ به سن قانونی رأی دادن رسیده‌اند.
یکی از نکات مهم تحلیل اکونومیست، تغییر جهت سیاسی این دو گروه پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ است. در آن انتخابات، ترامپ توانست حمایت قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان اسپانیایی‌تبار و آسیایی‌تبار به دست آورد؛ موضوعی که برای جمهوری‌خواهان اهمیت زیادی داشت و فرضیه سنتی درباره حمایت یکپارچه اقلیت‌های قومی از دموکرات‌ها را زیر سؤال برد.
اما این حمایت پایدار نمانده است. نارضایتی از وضعیت اقتصادی، افزایش قیمت‌ها، تعرفه‌های تجاری، نگرانی درباره فرصت‌های شغلی و سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی دولت ترامپ، بخشی از این رأی‌دهندگان را بار دیگر به سمت دموکرات‌ها سوق داده است.
از نگاه اکونومیست، این گروه‌ها برخلاف تصور رایج، الزاماً وابستگی حزبی ثابتی ندارند و بیشتر بر اساس شرایط اقتصادی و عملکرد دولت تصمیم می‌گیرند. مسائل مربوط به هزینه مسکن، قیمت کالاها، اشتغال و امکان راه‌اندازی کسب‌وکار برای آن‌ها اهمیت زیادی دارد.
همچنین برخوردهای سخت‌گیرانه اداره مهاجرت و گمرک آمریکا و عملیات بازداشت و اخراج مهاجران در جوامع مهاجرنشین، به یکی از عوامل نارضایتی تبدیل شده است. این مسئله به‌ویژه برای خانواده‌هایی که ارتباط مستقیم با مهاجران دارند، اهمیت سیاسی پیدا می‌کند.
آمارها از تغییر رفتار انتخاباتی چه می‌گویند؟
نتایج نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو که در فاصله ۲۸ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶ انجام شده، نشان می‌دهد نامزدهای دموکرات در میان رأی‌دهندگان اسپانیایی‌تبار برای انتخابات مجلس نمایندگان آمریکا با اختلاف قابل‌توجهی از جمهوری‌خواهان پیش هستند.
بر اساس این نظرسنجی، ۵۱ درصد رأی‌دهندگان اسپانیایی‌تبار از نامزدهای دموکرات حمایت می‌کنند، در حالی که این رقم برای جمهوری‌خواهان ۲۴ درصد است. در میان آسیایی‌تبارها نیز ۵۶ درصد از نامزدهای دموکرات و ۱۶ درصد از نامزدهای جمهوری‌خواه حمایت می‌کنند. البته در هر دو گروه، سهم قابل‌توجهی از رأی‌دهندگان هنوز تصمیم قطعی نگرفته‌اند یا گزینه دیگری را ترجیح می‌دهند.
در مجموع، دموکرات‌ها در این نظرسنجی با ۴۴ درصد حمایت در برابر ۳۶ درصد جمهوری‌خواهان، در رقابت سراسری مجلس نمایندگان پیشتاز هستند. این ارقام نشان می‌دهد تغییر رفتار اقلیت‌های قومی می‌تواند برای جمهوری‌خواهان نگران‌کننده باشد؛ به‌ویژه در ایالت‌هایی که رقابت انتخاباتی نزدیک است.
هشدار اکونومیست به هر دو حزب آمریکا
تحلیل اکونومیست فقط به بررسی موقعیت جمهوری‌خواهان محدود نمی‌شود. این نشریه معتقد است دموکرات‌ها نیز نباید افزایش جمعیت اقلیت‌ها را به معنای تضمین حمایت همیشگی آن‌ها از حزب خود بدانند.
در واقع، یکی از اشتباهات تاریخی هر دو حزب، تصور قطعی درباره رفتار انتخاباتی گروه‌های جمعیتی بوده است. دموکرات‌ها برای سال‌ها رشد جمعیت اقلیت‌ها را عاملی برای برتری بلندمدت خود می‌دانستند و جمهوری‌خواهان نیز نگران بودند که تغییر ترکیب جمعیتی آمریکا موقعیت آن‌ها را برای همیشه تضعیف کند.
اما انتخابات اخیر نشان داده است که هویت قومی به‌تنهایی تعیین‌کننده انتخاب سیاسی نیست. رأی‌دهندگان اسپانیایی‌تبار و آسیایی‌تبار ممکن است در یک انتخابات از دموکرات‌ها حمایت کنند و در انتخابات بعدی به جمهوری‌خواهان رأی دهند. به همین دلیل، هیچ‌یک از دو حزب نمی‌تواند حمایت آن‌ها را قطعی فرض کند.
اکونومیست معتقد است دموکرات‌ها برای حفظ حمایت این گروه‌ها باید برنامه اقتصادی و مهاجرتی قابل‌قبولی ارائه دهند و جمهوری‌خواهان نیز ناچارند در سیاست‌های سخت‌گیرانه اخراج مهاجران و ادبیات انتخاباتی خود تجدیدنظر کنند.
اهمیت این تغییرات به رقابت‌های کنگره محدود نیست و می‌تواند در انتخابات مجلس سنا و فرمانداری ایالت‌هایی مانند تگزاس، فلوریدا، ویرجینیا و کالیفرنیا نیز تأثیرگذار باشد.
در نهایت، استدلال اصلی اکونومیست این است که افزایش نقش رأی‌دهندگان شناور می‌تواند سیاست آمریکا را از قطبی‌سازی بیشتر دور کند. وقتی هیچ حزبی از حمایت قطعی گروه‌های بزرگ رأی‌دهنده برخوردار نباشد، سیاستمداران ناچار می‌شوند به جای تکیه بر وفاداری حزبی و شعارهای هویتی، برای جلب نظر رأی‌دهندگان میانه‌رو برنامه‌های عملی‌تری ارائه دهند.