معاون فرهنگی مدرسه علمیه ریحانه‌الرسول گفت: الگوی تربیتی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها نظامی جامع است که در آن اخلاق از فقه و رفتار از اعتقاد جدا نیست؛ لذا برای بازسازی شخصیت‌ها در عرصه‌های اجتماعی و خانوادگی باید از این منبع الهام گرفت، تربیت را از ریشه‌های معرفتی آغاز کرد، میان عاطفه و اقتدار توازن آفرید و تربیت را ابزاری برای ساختن انسان‌های مسئولیت‌پذیر در برابر چالش‌های زمانه دانست.
به گزارش خبرگزاری حوزه از لرستان، خانم عینی میرزا در جلسه اخلاق هفتگی با محوریت بررسی الگوهای تربیتی در سیره صدیقه طاهره در مدرسه علمیه ریحانه‌الرسول شهرستان نورآباد برگزار شد، با تأکید بر اینکه بحث تربیت تنها به انتقال دانش یا قالب‌بندی رفتاری محدود نمی‌شود، بلکه فرآیند ساختن انسان است، بیان کرد: بررسی سیره سرور کائنات، حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها نه تنها یک مطالعه تاریخی، بلکه ضرورتی معرفت‌شناختی برای بازخوانی الگوهای تربیت در جهان معاصر به شمار می‌رود و ایشان الگوی تربیتِ از درون به بیرون هستند که این تربیت ریشه در پیوند میان علم، عمل و روح دارد.
معاون فرهنگی مدرسه علمیه ریحانه‌الرسول، نخستین رکن تربیتی در سیره صدیقه طاهره را تثبیت جایگاه معرفت دانست و افزود: تربیت در نگاه آن حضرت تنها به معنای آموزش آداب معاشرت نیست، بلکه هدف، پیوند زدن سلوک انسانی با حقیقت هستی است؛ چنان‌که ایشان به فرزندان خود آموختند انسان مأمور الهی است و این فرآیند آگاه‌سازی، یعنی آگاهی از جایگاه بنده در برابر خالق و مسئولیت‌های اجتماعی در برابر خلق، که بدون آن تربیت به قالبی ظاهری و آسیب‌پذیر در برابر تلاطمات فکری عصر حاضر تنزل می‌یابد.
وی یکی از ظریف‌ترین ابعاد تربیتی در زندگی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها را تعادل میان عشق و مرجعیت برشمرد و خاطرنشان کرد: آن بانوی بزرگوار در عین مظهر رحمانیت و شفقت بودن، مرجعیت تربیتی خود را به واسطه استواری بر اصول حفظ کردند، در حالی که در تربیت مدرن گاه دچار افراط در محبتِ بدون مرجعیت یا اقتدارِ بدون محبت می‌شویم؛ اما حضرت فاطمه (س) الگوی «اقتدار مهربان» هستند که در آن، فرزند با پیوند عاطفی عمیق و نه از روی ترس، به اقتدار معنوی تسلیم می‌شود و می‌آموزد که ثبات قدم در حقیقت، مهم‌تر از آسایش در کذب است و انسان در میانه بحران‌ها و آشفتگی‌های فرهنگی باید مسئولیت‌پذیر بماند.
خانم عینی میرزا تأکید کرد: الگوی تربیتی حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها نظامی جامع است که در آن اخلاق از فقه و رفتار از اعتقاد جدا نیست؛ لذا برای بازسازی شخصیت‌ها در عرصه‌های اجتماعی و خانوادگی باید از این منبع الهام گرفت، تربیت را از ریشه‌های معرفتی آغاز کرد، میان عاطفه و اقتدار توازن آفرید و تربیت را ابزاری برای ساختن انسان‌های مسئولیت‌پذیر در برابر چالش‌های زمانه دانست.