جی‌دی ونس معاون رئیس‌جمهور امریکا برای نخستین بار از اختلاف‌نظر خود با دونالد ترامپ درباره جنگ ایران پرده برداشت؛ شکافی که بیش‌از دو هفته تا انتخابات امریکا و در کشاکش گزارش‌ها درباره آماده شدن امریکا برای اقدام نظامی علیه ایران علنی شده است. آکسیوس روز شنبه ادعا کرد که کاخ سفید برای جلوگیری از تشدید تنش‌ها پیش از انتخابات، عملیات در تنگه‌هرمز را به حال تعلیق در آورده است
جوان آنلاین: جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور امریکا، برای نخستین بار از اختلاف‌نظر خود با دونالد ترامپ درباره جنگ ایران پرده برداشت؛ شکافی که بیش از دو هفته مانده به انتخابات امریکا و در کشاکش گزارش‌ها درباره آماده شدن امریکا برای اقدام نظامی علیه ایران علنی شده است. آکسیوس روز شنبه ادعا کرد که کاخ سفید برای جلوگیری از تشدید تنش‌ها پیش از انتخابات، عملیات در تنگه هرمز را به حال تعلیق درآورده است.
به گزارش «جوان»، جی‌دی ونس در مصاحبه‌ای با پادکست شان اسپایسر (سخنگوی پیشین کاخ سفید) که روز جمعه ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ پخش شد، برای اولین بار فاش کرد که با دونالد ترامپ درباره جنگ با ایران اختلاف‌نظر دارد. او ابتدا به مخالفت تاکر کارلسون با جنگ علیه ایران اشاره کرد و گفت که کارلسون از این جنگ «بسیار، بسیار خشمگین» است: «من و او در این باره هم در گفت‌و‌گو‌های خصوصی و هم در فضای عمومی صحبت کرده‌ایم. می‌دانم چه احساسی دارد و درکش می‌کنم.» او سپس در یک موضع‌گیری نادر تأیید کرد که با دونالد ترامپ درباره جنگ ایران اختلاف دارد: «حتی اگر در آن یک موضوع مشخص با او اختلاف‌نظر داشته باشید، می‌توانید آن اختلاف را داشته باشید؛ و فکر می‌کنم من هم آن اختلاف‌نظر را داشته‌ام.» ونس البته بلافاصله کوشید این فاصله‌گذاری را به گسست سیاسی تبدیل نکند و از منتقدان خواست عملکرد دولت ترامپ را در داخل هم در نظر بگیرند و تأکید کرد که نباید دستاورد‌های دولت را به‌دلیل اختلاف بر سر یک موضوع کنار گذاشت. در حالی که پیش از این گزارش‌های مختلفی درباره اختلاف نظر ونس با ترامپ درباره جنگ منتشر شده، موضع ونس در فاصله ۱۶ روزه تا انتخابات کنگره امریکا در سوم نوامبر امریکا، معنایی فراتر از یک اختلاف در داخل کاخ سفید دارد.
به نظر می‌رسد ونس، که از چهره‌های مهم جریان محافظه‌کار و یکی از گزینه‌های بالقوه آینده جمهوری‌خواهان به شمار می‌رود، با آشکار کردن اختلاف‌نظر با ترامپ، جایگاه خود را در میان جمهوری‌خواهان منتقد جنگ تقویت کند و هم‌زمان، از حمایت خود از دولت عقب‌نشینی نکند. ونس در گفت‌وگوی خود نگفته که اختلاف با ترامپ بر سر کدام تصمیم یا در چه مقطعی بوده، ولی روز جمعه آکسیوس به نقل از یک مقام امریکایی فاش کرد که کاخ سفید حملات به موشک‌ها و پهپاد‌های ایرانی در تنگه هرمز را به حالت تعلیق درآورده تا پیش از انتخابات از تشدید تنش جلوگیری کند، تنش‌هایی که می‌تواند حمل‌ونقل دریایی را مختل کند و قیمت نفت را بالا ببرد و برای ترامپ هزینه سیاسی ایجاد کند. هرچند به نوشته آکسیوس این توقف به معنای پایان جنگ یا آتش‌بس کامل نیست و ارتش امریکا همچنان برای احتمال ازسرگیری عملیات گسترده آماده می‌شود، ولی به نوشته آکسیوس واشینگتن و میانجی‌های قطری همچنان منتظر پاسخ تهران به پیشنهاد متقابل امریکا برای پایان جنگ هستند.
رابرت پیپ، استاد دانشگاه شیکاگو، با اشاره به اطلاعات درزکرده به وب‌سایت آکسیوس، از طرحی صحبت کرده که دقیقاً به عملیات «اینستنت تاندر» در سال ۱۹۹۱ شباهت دارد؛ کارزار هوایی سه‌روزه‌ای که با هدف قطع سر رهبری رژیم صدام و فلج‌کردن آن طراحی شده بود. او می‌گوید که ترامپ اکنون در موقعیتی قرار گرفته که باید یا از این گزینه استفاده کند یا آن را از دست بدهد. او یا طرح را اجرا می‌کند یا باید تحقیر بیشتر در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای را بپذیرد. جان پرکینز، نویسنده امریکایی، در برنامه «گوئینگ آندرگراند» می‌گوید که به نظر من، جنگ علیه ایران نماد یک شکست راهبردی وحشتناک از سوی ترامپ است و هشدار داده که این جنگ می‌تواند به «سقوط سیاسی» رئیس‌جمهور دونالد ترامپ بینجامد.
کوه کلنگ؛ هدفی که انهدامش آسان نیست
یکی از گره‌های اصلی در محاسبات نظامی، تأسیسات زیرزمینی کوه کلنگ، معروف به «پیک‌اکس مانتین»، در نزدیکی نطنز است. ترامپ تهدید کرده این مجموعه را هدف قرار می‌دهد، اما ماهیت دقیق فعالیت‌های آن همچنان روشن نیست؛ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز به آن دسترسی بازرسی ندارد. تصاویر ماهواره‌ای از ادامه فعالیت‌های عمرانی حکایت دارند، اما به‌تنهایی ماهیت تجهیزات مستقر در مجموعه را ثابت نمی‌کنند. کارشناسان مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی امریکا (CSIS) نیز در ارزیابی خود از مسیر پایان جنگ تأکید کرده‌اند که حملات هوایی، حتی با وجود برتری فناوری امریکا، لزوماً قادر به نابودی کامل ظرفیت‌های نظامی و زیرساخت‌های عمیقاً محافظت‌شده ایران نیستند. در نتیجه، حمله به کوه‌کلنگ ممکن است هزینه و خطر تشدید درگیری را افزایش دهد، بی‌آنکه تضمینی برای تحقق اهداف راهبردی واشینگتن فراهم کند.