حوزه/ دوم نوامبر هر سال (۱۱ آبان) نقطه‌ای دردناک است که یکی از زشت‌ترین جنایت‌های استعماری تاریخ معاصر را به یاد می‌آورد: «اعلامیه بالفور» شوم سال ۱۹۱۷ که انگلیس راه را برای تأسیس یک رژیم اشغالگر در سرزمین تاریخی فلسطین هموار کرد.
به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، دوم نوامبر هر سال (۱۱ آبان) نقطه‌ای دردناک است که یکی از زشت‌ترین جنایت‌های استعماری تاریخ معاصر را به یاد می‌آورد: «اعلامیه بالفور» شوم سال ۱۹۱۷ که انگلیس بر اساس آن آنچه را در اختیار نداشت به کسی که استحقاقش را نداشت بخشید و راه را برای تأسیس یک رژیم اشغالگر در سرزمین تاریخی فلسطین هموار کرد. هم‌زمان با فرارسیدن این سالگرد، صداهای آزادی‌خواه جهان و در پیشاپیش آن‌ها جنبش مدنی و حقوقی مراکش تجدید می‌شوند تا تأکید کنند این جنایت استعماری بنیان واقعی فاجعه‌ای پیوسته بود که بیش از یک قرن است ملت فلسطین را درمی‌نوردد.
ریشه‌های استعمار و نادیده گرفتن صاحبان زمین
محمد الغفری، فعال حقوقی و مدنی مراکشی و هماهنگ‌کننده شبکه بین‌المللی همبستگی با ملت‌ها، در گفت‌وگو با پایگاه خبری «العهد» تأکید کرد: اعلامیه بالفور برای خدمت به اهداف استعماری انگلیس و منافع ژئوپلیتیک آن در منطقه عربی آمد. این امر در زشت‌ترین شکل خود از طریق نادیده گرفتن کامل صاحبان اصلی زمین و اولویت مطلق دادن به یک پروژه استعماری صهیونیستی، با زیر پا گذاشتن همه حقوق سیاسی و ملی ملت فلسطین و در تعارض با همه عرف‌ها و میثاق‌های بین‌المللی و انسانی، تجلی یافت.
وی افزود: سلطه گری انگلیس که این اعلامیه را پدید آورد، درها را برای مهاجرت سازمان‌یافته صهیونیستی و تسلط مسلحانه بر زمین گشود و تا فاجعه سال ۱۹۴۸ و آوارگی اجباری و بی‌خانمانی صدها هزار فلسطینی که همراه آن بود ادامه یافت و نشانه‌های نخستین تروریسم بین‌المللی سازمان‌یافته علیه ملتی که در خانه خود در امنیت بود را ترسیم کرد.
سالگرد اعلامیه بالفور در مراکش
نمادین بودن سالگرد اعلامیه بالفور تنها به بعد تاریخی محدود نمی‌شود، بلکه آینه‌ای برای آگاهی مردمی مراکش است که به مسئله فلسطین پیوسته است. نهادهای مدنی و حقوقی مغرب، در پیشاپیش آن‌ها جبهه مراکش حمایت از فلسطین و مخالفت با عادی‌سازی روابط با اسرائیل که محمد الغفری هماهنگی دبیرخانه ملی آن را بر عهده دارد، این سالگرد را با اشکال مختلف اعتراض و محکومیت گرامی داشته‌اند، از جمله برگزاری تجمع خشم و اعتراض در برابر پارلمان و مکاتبه با محافل دیپلماتیک انگلیس.
الغفری افزود: این برنامه‌ها پیام‌های روشنی را به همراه دارد مبنی بر بازخواست تاریخی انگلیس و مطالبه عذرخواهی رسمی دولت انگلیس برای گناه تاریخی خود در حق ملت فلسطین و تأکید بر اینکه پیامدهای این اعلامیه همچنان زنده و در رنج روزمره فلسطینیان، از طریق جنگ نسل‌کشی و آوارگی صهیونیستی مستمر، چه در غزه و چه در کرانه باختری و آنچه در توطئه الحاق می‌گذرد، پابرجاست. علاوه بر تأکید حقوقی و ملی بر اینکه گذشت دهه‌های طولانی هویت فلسطینیان و حق اصیل و ثابت آنان در تعیین سرنوشت خود و برپایی دولت مستقل خود با پایتختی قدس را نه از میان برده و نه خواهد برد.
فلسطین حق است و عدالت با گذشت زمان از میان نمی‌رود
محمد الغفری و عموم مخالفان عادی‌سازی روابط با اسرائیل و حامیان فلسطین در مراکش به این نتیجه رسیدند که پاسخ عملی به تداوم پیامدهای اعلامیه بالفور در تقویت جبهه مقاومت و همبستگی مردمی و بازخواست سیاست‌های استعماری غرب که پوشش لازم برای تجاوز را فراهم کرده و همچنان فراهم می‌کنند، تجلی می‌یابد».
فلسطین برای ملت مغرب و نیروهای زنده آن حقی ثابت می‌ماند و عدالت بین‌المللی تنها با انصاف به این ملت و برداشتن ظلم تاریخی از آن محقق خواهد شد، زیرا حقوق عادلانه با گذشت زمان، هرچقدر هم طولانی باشد، از میان نمی‌رود.
مخالفت با مسیر عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی در مراکش شاهد جنبشی رو به گسترش است؛ عرصه مراکش در این دوره شاهد شتاب گسترده و جنبش سندیکایی و مردمی برجسته‌ای در مخالفت با عادی‌سازی روابط با اسرائیل در همه اشکال آن بوده است. این امر در چند ایستگاه اصلی تجلی یافت که مهم‌ترین آن‌ها رد عادی‌سازی آکادمیک بود؛ جریان استادان و پژوهشگران موضع سندیکایی محکوم‌کننده و ردکننده‌ای را در برابر مشارکت در «کنفرانس عسقلان» که در ۱۹ اکتبر (۲۷ مهر ۱۴۰۵ هـ.ش) برگزار شد، ثبت کرد.
جبهه مراکش همچنین فراخوانی به سندیکاها و کارگران برای پشتیبانی و حمایت از تحرکات با هدف رد و مقابله با انتقال سلاح به اشغالگر داده بود؛ اقدامی که هوشیاری کارگری و دریایی را در برابر هرگونه بهره‌برداری از زیرساخت‌ها و بندرها در حمایت از ماشین جنگ صهیونیستی بازتاب می‌دهد.
جنبش «التوحید والإصلاح» در مراکش نیز موضع سازمانی خود در رد عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی را تجدید کرد و به‌طور رسمی خواستار لغو توافق‌های منعقدشده و توقف همه اشکال همکاری با اشغالگر «اسرائیلی» شد و تأکید کرد: این موضع بیانگر نبض بخش گسترده‌ای از ملت مراکش است.