قهرمان دوی ۴۰۰ متر با مانع آسیا، از شکستن رکورد ایران و آسیا، نقش حمایت خانواده و انگیزه‌اش برای افتخارآفرینی گفت.
باشگاه خبرنگاران جوان– یکی از چهره‌های درخشان تیم ملی دوومیدانی ناشنوایان کشورمان در مسابقات قهرمانی آسیا در مالزی طارق عبیات بود که توانست مدال طلای دوی ۴۰۰ متر با مانع و مدال برنز ۴ در ۱۰۰ متر امدادی را کسب کند. او در بازگشت به ایران گفت‌وگویی داشته است که در زیر می‌آید:
لحظه‌ای که به‌عنوان قهرمان روی سکوی اولی رفتید، چه احساسی داشتید؟
خیلی حس خوبی داشتم. اینکه توانستم مدال طلای ۴۰۰ متر با مانع را کسب کنم و هم‌زمان رکورد ایران و آسیا را بشکنم، افتخاری بزرگ برای من بود. در کنار آن، به فکر شاد شدن خانواده، دوستان و ملت شریف ایران بودم.
شما در بدو ورود به فرودگاه امام خمینی (ره)، مدال‌های‌تان را به پدر و مادرتان تقدیم کردید. چه چیزی باعث شد این لحظه را برای قدردانی از خانواده‌تان انتخاب کنید؟
پدر و مادرم همیشه بزرگ‌ترین حامی من بودند و در تمام سختی‌ها و روز‌هایی که برای رسیدن به هدفم تلاش می‌کردم، کنارم بودند. این مدال‌ها فقط حاصل تلاش من نیست، بلکه نتیجه زحمات، حمایت‌ها و دعای خیر آنها هم هست. دوست داشتم در اولین لحظه دیدار، مدال‌هایم را به پدر و مادرم تقدیم کنم تا بگویم که بخش بزرگی از این موفقیت را مدیون آنها هستم. امیدوارم بتوانم با موفقیت‌هایم زحمات‌شان را جبران کنم و باعث افتخارشان باشم.
از شرکت در مسابقات قهرمانی کشور و اردو‌های آماده‌سازی تا اعزام به مسابقات قهرمانی آسیا یک ماه فرصت داشتید. در این مسیر کوتاه با چه چالش‌هایی روبه‌رو شدید و چه چیزی باعث شد با انگیزه به راه‌تان ادامه دهید؟
خدا را شکر اردو‌های مشهد و رشت خیلی خوب و پربار بودند و خاطرات خوبی از این اردو‌ها دارم. با وجود اینکه فرصت کمی برای آماده‌سازی داشتیم، اما من به شخصه سعی کردم از تک‌تک لحظه‌ها برای پیشرفت و بهتر شدن استفاده کنم. هدفم این بود که بتوانم بهترین عملکردم را در مسابقات داشته باشم و باعث افتخار کشورم شوم.
چه پیامی برای جوانان ناشنوایی دارید که هنوز قدم اول را در ورزش قهرمانی برنداشته‌اند؟
پیام من به همه جوانان ناشنوا این است که به توانایی‌های خود ایمان داشته باشند و هیچ وقت اجازه ندهند محدودیت‌ها مانع رسیدن به آرزوهای‌شان شود. شاید مسیر ورزش قهرمانی سخت بوده و نیازمند تلاش و صبر زیادی باشد، اما اگه هدف داشته باشند و با پشتکار به کارشان ادامه دهند، می‌توانند به موفقیت‌های بزرگی برسند. من هم با تلاش و تمرین توانستم مدال طلای آسیا را کسب کنم و رکورد ایران و آسیا را بشکنم. دوست دارم همه جوانان ناشنوا بدانند که ما هم می‌توانیم در بالاترین سطح ورزش بدرخشیم و برای کشورمان افتخارآفرینی کنیم. مهم این است که از قدم اول نترسیم و به رؤیا‌های‌مان ایمان داشته باشیم. امیدوارم روزی شاهد موفقیت‌های بیشتر جوانان ناشنوای ایران در مسابقات جهانی و المپیک باشیم.