ژوزه مورینیو در گفت‌وگویی مفصل با کوریره دلو اسپورت درباره برخی از مهم‌ترین موضوعات روز فوتبال صحبت کرده است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ مورینیو در پاسخ به پرسشی درباره پرونده منچسترسیتی که به دلیل بیش از ۱۰۰ اتهام مطرح‌شده از سوی لیگ برتر انگلیس همچنان در انتظار صدور حکم است، با لحنی کنایه‌آمیز به طولانی شدن روند رسیدگی اشاره کرد. او گفت:«ترجیح می‌دهم کمی بخندم، چون فکر می‌کنم بالاخره این پرونده به پایان می‌رسد. اما ما که در دهه شصت زندگی‌مان هستیم، باید شانس بیاوریم و تا زمان صدور حکم نهایی همچنان اینجا باشیم، چون حالا یک حکم صادر می‌شود و بعد هم درخواست تجدیدنظر مطرح خواهد شد و این روند ادامه دارد.»
این مربی همچنین از صحبت درباره رابطه قدیمی‌اش با داوری فرار نکرد و آن را بیشتر به شرایط و فضایی که در آن وارد باشگاه‌های مختلف شده، نسبت داد تا ویژگی شخصی خودش. او گفت:«فکر نمی‌کنم مشکل از من باشد. فکر می‌کنم مشکل، بدشانسی من در مقاطعی است که وارد یک باشگاه خاص می‌شوم.»
مورینیو در همین رابطه یادآوری کرد که در دوران حضورش در رئال مادرید، «دوران مهم پرونده نگریرا» را تجربه کرده؛ که در آن زمان «هیچ‌کس چیزی درباره‌اش نمی‌دانست». او همچنین به رسوایی داوری در ترکیه اشاره کرد و گفت فردی که بالاترین مسئولیت را در میان داوران بر عهده داشت، «محکوم شد و در نهایت به زندان رفت».
مورینیو درباره بازگشت احتمالی‌اش به نیمکت رئال مادرید نیز توضیح داد که روند شکل‌گیری این اتفاق برخلاف حالت معمول بوده است. او گفت:«معمولا ابتدا تماس برقرار می‌شود و بعد شایعات شروع می‌شوند. اینجا دقیقا برعکس بود؛ شایعات زمانی شروع شدند که هیچ تماسی وجود نداشت.»
این مربی پرتغالی یادآوری کرد که در زمان آغاز این گمانه‌زنی‌ها در بنفیکا «خوشحال» بود. او همچنین تأکید کرد که رابطه‌اش با رئال مادرید هیچ‌وقت قطع نشده است:«ارتباط من با رئال مادرید ۱۳ سال است که ادامه دارد. از زمانی که باشگاه را ترک کردم، همیشه در تماس بودم. کارلو آنچلوتی می‌دانست که من با رئیس باشگاه، فلورنتینو، دوست هستم. چیزی برای پنهان کردن وجود نداشت.»
او همچنین درباره آنچلوتی گفت:«به کارلو آنچلوتی گفتم که دیگر از دستش کلافه شده‌ام. هر روز که در راهروهای رئال مادرید قدم می‌زنم، عکس‌های کارلو را اینجا و آنجا می‌بینم. دیگر جانم به لبم رسیده است.»
مورینیو بازگشت احتمالی خود به رئال مادرید را بازگشت «به خانه» توصیف کرد و دلیل آن را «ارتباط عاطفی» با باشگاهی دانست که به گفته او، ویژگی اصلی‌اش «کلاس و وقار» است.
مورینیو در بخش دیگری از صحبت‌هایش درباره خودش، از نوعی از مربیگری دفاع کرد که به اعتقاد او در حال ناپدید شدن است. او گفت:«امروز دوران مربیگری خیلی کوتاه‌تر شده است؛ مربی‌ها سریع می‌آیند و سریع هم می‌روند. دیگر آن الگوی مربی‌ای که یک دوران حرفه‌ای طولانی دارد، مثل گذشته وجود ندارد.»
او همچنین نخستین جلساتش در یوفا را به یاد آورد که در کنار چهره‌هایی مانند سر الکس فرگوسن، فابیو کاپلو، تراپاتونی، لیپی و ونگر حضور داشت. مورینیو تأکید کرد تا زمانی که از سلامت برخوردار باشد، به مربیگری ادامه خواهد داد و از این موضوع دفاع کرد که هویت اصلی او همچنان تغییر نکرده است:«دی‌ان‌ای تغییر نمی‌کند. خیلی چیزها ممکن است تغییر کنند، اما دی‌ان‌ای تغییر نمی‌کند.»
این مربی پرتغالی همچنین به تغییرات ساختاری فوتبال اشاره کرد و ترجیح داد به جای واژه «تکامل»، از عبارت «دگرگونی» استفاده کند. او تعداد اعضای کادر فنی امروزی را به‌عنوان نمونه مطرح کرد:«امروز هر تیم با دو اتوبوس سفر می‌کند؛ یکی برای بازیکنان و یکی برای اعضای کادر فنی. گاهی وقتی به هتل می‌رسم، فهرست اتاق‌ها را می‌بینم: ۱۰ تحلیلگر، ۱۰ نفر برای شبکه‌های اجتماعی. آیا واقعا همه آنها لازم هستند؟»
در نهایت، مورینیو درباره بازگشتش به ورزشگاه المپیک رم در لیگ قهرمانان اروپا، جایی که پیش از این هدایت رم را بر عهده داشت، انتظارات را از نحوه استقبال هواداران پایین آورد. او گفت:«انتظار ندارم بنرهایی برای من آماده کنند. انتظار احترام دارم.»
این مربی پرتغالی اعتراف کرد که هنوز به‌طور جدی روی این مسابقه تمرکز نکرده است، اما پذیرفت که این بازگشت با بازگشت‌های قبلی‌اش به باشگاه‌هایی مانند اینتر یا چلسی متفاوت خواهد بود.