کارخانهها، واحدهای ذوب فلزات و خانوارهای هندی به دلیل کاهش شدید ذخایر زغالسنگ در نیروگاههای کشور و سرایت پیامدهای آن به کل اقتصاد، با قطعی برق و افزایش هزینههای انرژی دستبهگریبان هستند.
جوان آنلاین: ضعیفترین فصل بارندگیهای موسمی از سال ۲۰۱۵ تاکنون، تولید برقآبی را کاهش داده و همزمان، هوای گرمتر از حد معمول، تقاضا برای سیستمهای سرمایشی و آبیاری مزارع را بالا برده است. این وضعیت باعث شده است نیروگاههای زغالسنگسوز که تامینکننده حدود دوسوم برق هند هستند، با سرعت زیادی ذخایر خود را مصرف کنند.
به گزارش مهر، با پیشی گرفتن تقاضا از عرضه در شبکه برق، کارخانههای کوچکتر، کشاورزان و خانوارها با قطعی برق مواجه شدهاند. در همین حال، مشتریان بزرگ صنعتی — از جمله در صنایع ذوب فلزات، مواد شیمیایی و کاغذ — نمیتوانند سوخت کافی برای تولید برق اختصاصی خود تامین کنند، زیرا شرکت دولتی «کول ایندیا» (Coal India Ltd) اولویت تحویل سوخت را به نیروگاههای متصل به شبکه سراسری داده است.
کمبود برق، نقش فزاینده شرایط جوی نامساعد بر اقتصاد هند را برجسته میکند. کاهش بارندگیهای موسمی در این کشور، ناشی از پدیده بیسابقه «النینو» بوده است. این مسئله همچنین نشان میدهد که چگونه تداوم وابستگی این کشور به سوختهای فسیلی، توانایی آن را برای واکنش به تغییرات اقلیمی محدود میسازد.
بر اساس اعلام وزارت نیروی هند، تا تاریخ شنبه ۱۰ اکتبر، ذخایر سوخت در تقریبا نیمی از نیروگاههای زغالسنگسوز به کمتر از یکچهارم میزان مورد نیاز کاهش یافته بود. بارشهای موسمی دیرهنگام ماه گذشته در مناطق معدنی زغالسنگ در شرق این کشور، این کمبودها را تشدید کرد و علاوه بر کاهش تولید، حملونقل ریلی سوخت را نیز مختل ساخت.
در ایالت شمالی «پنجاب» نیز، خانهها و صنایع متحمل قطعیهای طولانیمدت برق هستند. بادیش جیندال، که کارخانهای تولیدکننده سیم فولادی را در شهر صنعتی «لودیانا» اداره میکند، گفت که قطع مکرر برق به مدت سه تا چهار ساعت به افزایش هزینههای انرژی منجر شده است، زیرا کارخانه او ناچار به استفاده از ژنراتورهای پشتیبان پرهزینه شده است.
او گفت: «قطع برقها بدون برنامه قبلی است. این مسئله برنامهریزی برای عملیات و تحویل کالا را دشوار میکند و بر کیفیت محصول تاثیر میگذارد. توقف و راهاندازی ناگهانی ماشینآلات هنگام قطع و وصل شدن برق، خطر بروز حوادث را نیز افزایش میدهد.»
دادههای «مرکز کنترل شبکه برق هند» نشان میدهد که شبکه برق این کشور در ۱۰ روز نخست ماه اکتبر، بهطور میانگین با کمبودی نزدیک به ۴ گیگاوات در روز مواجه بوده است. بر اساس محاسبات بلومبرگ، این میزان انرژی برای تامین برق حدود دو میلیون خانوار روستایی در هند کافی است.
راجیو آگاروال، دبیرکل «انجمن تولیدکنندگان برق اختصاصی هند» (که نماینده مصرفکنندگان بزرگ صنعتی است) اظهار کرد: سیاست اولویت دادن به نیروگاههای متصل به شبکه سراسری، شرکتهایی را که برق مورد نیاز خود را با سوخت زغالسنگ تولید میکنند، در وضعیت بسیار نامطلوبی قرار داده است.
او گفت که این شرکتها مجبورند در مزایدههای شرکت «کول ایندیا» قیمتهای بالایی بپردازند و برق گرانقیمتی را از شبکه سراسری خریداری کنند.
میانگین مبلغ مازاد بر قیمت پایه در فروشهای نقدی شرکت «کول ایندیا» در سپتامبر به ۹۴ درصد رسید، در حالی که این رقم در ماه اوت ۵۹ درصد بود. دادههای این شرکت معدنی نشان میدهد که دو شرکت تابعه آن — یعنی «نورترن کولفیلدز» و «ساوتایسترن کولفیلدز» — در مزایدههای ماه گذشته، قیمتی بیش از ۲۰۰ درصد بالاتر از نرخ پایه را اعمال کردند.
بر اساس گزارش بلومبرگ، برای آن دسته از مصرفکنندگانی که برق خود را از شبکه سراسری تامین میکنند، مبلغ قبضها در بیشتر ایالتهای هند طی چند سال گذشته افزایش یافته است. این افزایش ناشی از عوامل متعددی از جمله بالا رفتن قیمت زغالسنگ و هزینههای ارتقای شبکه ملی برق بوده است.
