ظاهر لوکس و قیمت وسوسه‌کننده‌ی برخی مرسدس‌بنزهای کارکرده، پشت خرابی‌های پرهزینه‌ی موتور، تعلیق و تجهیزات الکترونیکی پنهان شده است.

مرسدس‌بنز تعدادی از خواستنی‌ترین خودروهای جهان را ساخته و حتی کسانی که علاقه‌ای به خودرو ندارند، ستاره‌ی سه‌پر آن را نماد تجمل، اعتبار و مهندسی سطح بالا می‌دانند. ریشه‌های برند به سال ۱۸۸۶ بازمی‌گردد؛ زمانی که کارل بنز یک خودروی سه‌چرخ موتوری را ثبت کرد که از نقاط عطف تاریخ صنعت خودرو به‌شمار می‌رود. مرسدس‌بنز از آن زمان شهرت خود را بر نوآوری، آسایش و مهندسی پیشرفته بنا کرده و بسیاری از محصولاتش نیز به دوام چشمگیر مشهور شده‌اند.

بااین‌همه، حتی چنین برند پرافتخاری مدل‌هایی ساخته که خرید نسخه‌ی کارکرده‌ی آن‌ها ممکن است آغاز یک کابوس مالی باشد. به‌گزارش هات‌کارز، خرابی تعلیق، مشکلات پیچیده‌ی الکترونیکی و ایرادهای موتور می‌توانند یک مرسدس‌بنز ظاهرا ارزان را به خودرویی بسیار پرخرج تبدیل کنند. مطلب اصلی در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶ ساعت ۶ و ۲۱ دقیقه به وقت ایران به‌دست مارتین پی. وایناینا به‌روزرسانی شد و نویسنده با افزودن دو مدل دیگر، تحلیل قابلیت اطمینان را بر پایه‌ی عیب‌های ثبت‌شده و تعمیرات پرهزینه گسترش داد. فهرست نهایی شامل ۱۰ مدل دست‌دوم می‌شود که باید با احتیاط بسیار بیشتری سراغشان رفت.

۱۰- مرسدس‌بنز SL-Class نسل R230

جایگزین رودستر افسانه‌ای R129 شد و به‌جای طراحی کلاسیک نسل پیشین، ظاهری مدرن‌تر و صیقلی‌تر ارائه داد. سقف سخت تاشوی Vario، تجهیزات الکترونیکی پیچیده و امکان سفارش تعلیق Active Body Control یا ABC از مهم‌ترین نوآوری‌های آن بودند. جهش فناورانه‌ی R230 جذاب به‌نظر می‌رسید، اما قابلیت اطمینان خودرو مسیر ناخوشایندی را در پیش گرفت.

نسخه‌های مجهز به ABC ممکن است با خرابی کمک‌های هیدرولیکی، پمپ‌ها و بلوک‌های سوپاپ روبه‌رو شوند. سقف تاشو نیز ۱۱ سیلندر هیدرولیکی دارد که هرکدام می‌توانند دردسر تعمیراتی تازه‌ای ایجاد کنند؛ نشتی سقف هم راه ورود رطوبت به صندوق و آسیب‌دیدن ماژول‌های الکترونیکی گران‌قیمت را باز می‌کند. شماری از مدل‌های سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به‌دلیل ایراد سامانه‌ی ترمز فراخوان شدند. مجموعه‌ی چنین مشکلاتی می‌تواند یک SL ارزان‌قیمت را به انتخابی بسیار پرهزینه برای نگهداری تبدیل کند.

۹- مرسدس‌بنز E350 نسل W211

به یکی از بهترین نسل‌های E-Class تعلق دارد. کابین جادار، تجمل فراوان، سواری نرم و آسایش بالا تقریبا تمام ویژگی‌های مورد انتظار از یک سدان مدیریتی متوسط آلمانی را فراهم می‌کردند. با وجود کیفیت کلی مطلوب، چند ایراد آزاردهنده بر سابقه‌ی مالکیت W211 سایه انداخت.

بعضی مدل‌های W211 E-Class دچار نشتی سوخت از قطعات پیرامون باک، ازجمله فیلتر و فرستنده‌ی سطح سوخت و همچنین پمپ بنزین شدند. تیپ میانی مجهز به موتور V6 با مشکلات سوخت‌رسانی مواجه بود و برخی مالکان ناچار شدند تقریبا تمام لوله‌ها و پمپ‌های انتقال سوخت به موتور را تعویض کنند. اداره‌ی ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌های آمریکا موضوع نشتی را بررسی کرد و مرسدس‌بنز بعدتر پوشش ضمانت قطعات مشخصی از باک را برای خودروهای واجد شرایط مدل ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ تمدید کرد. خریدار باید بوی بنزین، نشانه‌های نشتی و سوابق تعمیرات مرتبط را با دقت بررسی کند.

۸- مرسدس‌بنز S550 نسل W221

در مقایسه با W220 بدنام، تحولی جدی به‌شمار می‌رفت. طراحی بهتر، فناوری قابل‌فهم‌تر و دوام بالاتر در استفاده‌ی کوتاه‌مدت و بلندمدت از نقاط قوت آن بودند، اما مدل سال ۲۰۰۷ یک ایراد نرم‌افزاری عجیب داشت که خودرو را بدون هشدار وارد حالت Limp Mode می‌کرد. رانندگان گزارش می‌دادند که خودرو تا لحظه‌ای پیش از خرابی کاملا بی‌نقص حرکت می‌کرد و سپس ناگهان از کار می‌افتاد.

راهکار مرسدس‌بنز تعویض ECU بود که هزینه‌ی سنگینی به مالک تحمیل می‌کرد، هرچند در بیشتر موارد مشکل را برطرف می‌ساخت. بعضی نمونه‌های اولیه‌ی W221 S550 با موتورهای مشخص M273 V8 نیز در معرض فرسودگی زودرس چرخ‌دنده‌ی هرزگرد زنجیر تایم قرار دارند. بی‌توجهی به ایراد چرخ‌دنده ممکن است زمان‌بندی سوپاپ‌ها را برهم بزند و آسیب جدی موتور را در پی داشته باشد.

۷- مرسدس‌بنز C300 نسل W205

مدل ۲۰۱۵ بیشتر از قوای محرکه، بابت مونتاژ و پرداخت قطعات داخلی و خارجی دردسرساز شد. برخی مالکان گزارش کردند که سانروف هنگام رانندگی با سرعت بزرگراهی از خودرو جدا شده و به اطراف آسیب زده است. مرسدس‌بنز استفاده‌ی ناکافی از چسب آب‌بندی را عامل مشکل دانست و ایراد را به‌سرعت اصلاح کرد.

انفجار ناگهانی بادکننده‌های کیسه‌ی هوا و خرابی مهره‌ی قفل فرمان نیز در میان مشکلات گزارش‌شده قرار داشتند و هر دو می‌توانستند به تصادف‌های غیرضروری منجر شوند. C300 از نظر شتاب هم چندان رضایت‌بخش نبود، زیرا موتور چهارسیلندر توربو برای جابه‌جایی کوپه‌ای با وزن نزدیک به ۱٬۶۷۸ کیلوگرم تقلا می‌کرد. سابقه‌ی چنین ایرادهایی، W205 C300 را به یکی از مرسدس‌بنزهای کم‌اعتمادتر سال‌های اخیر تبدیل کرد.

۶- مرسدس‌بنز A-Class نسل W168

نخستین ورود جدی مرسدس‌بنز به بخش خودروهای کوچک بود و بدنه‌ای جمع‌وجور را با ارتفاع زیاد و کابینی به‌طرز غیرمعمول جادار ترکیب می‌کرد. فاصله گرفتن از تصویر سنتی سدان‌های لوکس مرسدس‌بنز، ابعاد کوچک و جایگاه اقتصادی‌تر خودرو میان خریداران و منتقدان اختلاف‌نظر به‌وجود آورد. شهرت ترسناک‌تر W168 پس از آزمون گوزن سوئدی سال ۱۹۹۷ شکل گرفت؛ مانوری که پایداری خودرو هنگام تغییر جهت ناگهانی برای دوری از مانع را ارزیابی می‌کند.

W168 در جریان آزمون روی پهلو واژگون شد و مرسدس‌بنز در واکنش، فروش A-Class را متوقف کرد. سازنده تنظیمات تعلیق و تایرها را تغییر داد و سامانه‌ی ESP و فناوری کمک‌ترمز را به تجهیزات استاندارد افزود. حدود ۱۸ هزار خودروی تحویل‌شده نیز بدون دریافت هزینه ارتقا یافتند و تکمیل اصلاحات تقریبا سه ماه زمان برد.

۵- مرسدس‌بنز ML-Class نسل W163

ورود برند به بازار مدرن شاسی‌بلندهای لوکس را رقم زد و در کنار G-Class تخصصی‌تر، دامنه‌ی محصولات مرسدس‌بنز را گسترش داد. ML حاصل همکاری مرسدس‌بنز و میتسوبیشی بود و برای تبلیغات بیشتر، در دومین قسمت مجموعه‌فیلم‌های «پارک ژوراسیک (Jurassic Park)» نیز حضور یافت. W163 ML در مجموع خودروی نسبتا محکمی بود و ماموریتی را که برایش طراحی شده بود به انجام می‌رساند.

مشکل اصلی نه ناتوانی خودرو، بلکه هزینه‌ی بالای نگهداری آن بود. چند نظرسنجی انجام‌شده در بریتانیا، W163 ML را نامناسب‌ترین خودرو برای زندگی و استفاده‌ی روزانه معرفی کردند. چنین نتیجه‌ای نشان می‌دهد که استحکام کلی لزوما به معنای مالکیت آسان و کم‌هزینه نیست.

۴- مرسدس‌بنز R-Class نسل W251

تلاشی برای ترکیب کارایی خانوادگی یک MPV با تجمل و قابلیت اطمینان مرسدس‌بنز بود، اما ایرادهای مکانیکی پرهزینه وعده‌ی اولیه را تضعیف کردند. بعضی مدل‌های R350 مجهز به موتور M272 V6 با فرسودگی چرخ‌دنده‌ی شفت تعادل روبه‌رو می‌شوند. تعمیر ایراد درون موتور انجام می‌گیرد و هزینه‌ی آن ممکن است به چند هزار دلار برسد.

نسخه‌های مجهز به Airmatic نیز ممکن است نشتی فنرهای بادی، خرابی کمپرسور و نقص بلوک سوپاپ را تجربه کنند. مدل‌های دیزلی عرضه‌شده در برخی بازارها مشکلات دیگری مانند نشتی آب‌بند انژکتورها و آب‌بند خنک‌کن روغن موتور OM642 V6 دارند. حتی مرسدس‌بنز R63 AMG نسل W251 (Mercedes-Benz W251 R63 AMG) قدرتمند نیز مصون نمانده و موتور ۶٫۲ لیتری تنفس طبیعی M156 V8 آن با وجود تولید ۵۰۳ اسب بخار و ۶۳۰ نیوتن‌متر گشتاور، نقاط ضعف شناخته‌شده‌ای دارد. پیچ‌های سرسیلندر مستعد خرابی، فرسودگی زودرس میل‌سوپاپ و تایپت‌ها و تنظیم‌کننده‌های معیوب میل‌سوپاپ از خطرهای مالکیت مدل AMG به‌شمار می‌روند.

۳- مرسدس‌بنز GL-Class نسل X164

نسخه‌ای بزرگ‌تر از ML-Class با حال‌وهوای مجلل‌تر و جایگاهی بالاتر بود، اما بخشی از وعده‌هایش در طراحی نهایی رنگ باخت. ابعاد X164 GL برای دوران عرضه بیش از اندازه بزرگ به‌نظر می‌رسید و رانندگی با آن در هر جایی جز شهرهای آمریکا می‌توانست آزاردهنده باشد. جیمز می نیز دشواری ماجرا را هنگام عبور با یکی از نمونه‌ها از لندن در ساعت شلوغی به نمایش گذاشت.

فضای لوکس GL در مقایسه با بعضی رقبایی که قصد پشت‌سرگذاشتنشان را داشت، ناامیدکننده جلوه می‌کرد و مشکلات قابلیت اطمینان هم به نگرانی‌ها افزودند. تعلیق Airmatic یکی از بزرگ‌ترین خطرهای مالکیت X164 است، زیرا نشتی فنرهای بادی و خرابی کمپرسور می‌تواند هزینه‌ی تعمیر زیادی ایجاد کند. برخی نمونه‌های اولیه با موتور M273 V8 ضعف شناخته‌شده‌ای در چرخ‌دنده‌ی هرزگرد زنجیر تایم دارند؛ بنابراین بررسی تخصصی متناسب با موتور پیش از خرید ضروری خواهد بود.

۲- مرسدس‌بنز E-Class نسل W210

نخستین مدل مرسدس‌بنز بود که با اتهام ارزان‌سازی روبه‌رو شد. انتقادها بیشتر به سیاست کاهش هزینه و ضعف محافظت بدنه در برابر خوردگی طی دهه‌ی ۱۹۹۰ ارتباط داشتند. مشکلات گزارش‌شده فقط به زنگ‌زدگی محدود نبودند و چند بخش مکانیکی و برقی را نیز درگیر می‌کردند.

خرابی پولی بالانسر هارمونیک در برخی موتورها، نقص تنظیم‌کننده‌ی موتور دمنده، خرابی مکانیزم بالابر شیشه و فرسودگی زودرس بعضی اجزای تعلیق از ایرادهای شناخته‌شده‌ی W210 به‌شمار می‌روند. خریداران باید بدنه را برای یافتن خوردگی شدید، به‌خصوص پیرامون تکیه‌گاه فنرهای تعلیق جلو، به‌دقت بازرسی کنند. تطبیق مشکلات با نوع موتور و سال ساخت نمونه‌ی موردنظر نیز اهمیت دارد، زیرا همه‌ی ایرادها شامل تمام نسخه‌ها نمی‌شوند.

۱- مرسدس‌بنز S-Class نسل W220

مسیری کاملا متفاوت از W140 افسانه‌ای در پیش گرفت. فرم باابهت و چهارگوش نسل قدیمی جای خود را به بدنه‌ای گردتر و آیرودینامیک‌تر داد و فناوری‌هایی مانند Keyless-Go، تعلیق Airmatic و شبکه‌ای پیچیده از سامانه‌های الکترونیکی به خودرو اضافه شدند. جهش بزرگ فناوری با بهایی سنگین در زمینه‌ی قابلیت اطمینان همراه بود.

W140 به ساختاری شبیه تانک شهرت داشت، اما W220 با خرابی‌های گران‌قیمت شناخته شد. تعلیق بادی آن ممکن است دچار نشتی کمک‌ها و سوختن کمپرسور شود و نمونه‌های مجهز به Active Body Control خطرهای تعمیراتی بیشتری در مدار هیدرولیک دارند. خرابی درهای مجهز به سیستم بسته‌شدن نرم، مشکلات تجهیزات COMAND، ایرادهای برقی تخلیه‌کننده‌ی باتری، آسیب‌دیدگی ماژول‌های کنترلی بر اثر نفوذ آب و خوردگی زودرس، فهرست دردسرها را طولانی‌تر می‌کنند. بسیاری از علاقه‌مندان W220 را غیرقابل‌اعتمادترین مرسدس‌بنز تاریخ می‌دانند و همین بدنامی توضیح می‌دهد چرا چنین سدان لوکس بزرگی در بازار خودروهای کارکرده با قیمت‌هایی وسوسه‌کننده و گاه بسیار پایین پیدا می‌شود.

به‌نظر شما کدام مرسدس‌بنز کارکرده بیشترین ریسک خرید را دارد؟