سینماپرس: «سیمون سیمونیان» با بیان این مطلب که به نظر من، یک مقدار سینمای کودک از جامعه عقب‌تر است؛ گفت: فیلمسازان موفق دهه ۶۰ که در آن دوره در حوزه کودک فیلم می‌ساختند، بعدها سبک کارشان را تغییر دادند و سراغ ساخت فیلم‌های دیگری رفتند. فیلمسازان بسیار موفقی مانند آقای محمدعلی طالبی، آقای ابوالحسن داوودی و زنده‌یاد کیومرث پوراحمد در آن دوره در سینمای کودک بسیار موفق بودند. آنها بعدها به سمت فیلم‌های دیگر، به‌خصوص فیلم‌های اجتماعی، رفتند و اتفاقاً در کارهای بعدی خود نیز موفق بودند.
«سیمون سیمونیان» مدیر دبیرخانه جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان در گفت‌وگو با خبرنگار سینماپرس، با اشاره به آمار آثار متقاضی حضور در سی‌وهشتمین جشنواره، ارزیابی خود از کیفیت جشنواره امسال را تشریح کرد و اظهار داشت: امسال می‌توانم بگویم بیشترین تقاضای حضور در جشنواره را از لحاظ تعداد فیلم‌های متقاضی داشتیم. من چنین آماری را به یاد ندارم. پیش از این بالای ۵۰۰ فیلم داشتیم، مثلاً ۵۲۰ فیلم، اما ۷۷۱ فیلم واقعاً آمار بسیار خوبی است.
وی افزود: از مجموع این تعداد، بخشی فیلم‌های کوتاه داستانی، بخشی پویانمایی کوتاه، تعدادی فیلم سینمایی و تعدادی نیز مستند هستند. در این دوره به آثار تولید شده توسط هوش مصنوعی توجه شده و فیلمهایی مرتبط با جنگ ۱۲ روزه، جنگ رمضان و مدرسه شجره طیبه میناب ساخته و ارائه شده، چه سینمایی چه کوتاه داستانی و مستند که جزو ۷۷۱ اثر هستند.
سیمونیان همچنین با اشاره به حضور نسل جدید فیلمسازان در بخش فیلم کوتاه جشنواره و افزایش تولیدات کوتاه کودک تصریح نمود: فیلم‌های کوتاه، مربوط به نسل دیگری هستند و نگاهشان بسیار متفاوت است. بیشتر آن نگاهی که به نسل Z نسبت داده می‌شود، در فیلم‌های کوتاه دیده می‌شود. فیلم‌های کوتاه کودک در جشنواره بیشتر شده‌اند و عمدتاً فیلمسازان نسل جدید در حوزه فیلم کوتاه کودک فعالیت می‌کنند.
مدیر دبیرخانه جشنواره در ادامه با اشاره به سطح کیفی متفاوت آثار حاضر در بخش فیلم کوتاه جشنواره و حضور فیلمسازان تازه‌کار و تجربی در این بخش بیان کرد: بخش فیلم کوتاه جشنواره فیلم کودک و نوجوان، مانند هر سال، تعدادی فیلم بسیار خوب، تعدادی فیلم متوسط و تعدادی فیلم دارد که نمی‌خواهم از کلمه «ضعیف» برای آنها استفاده کنم و می‌توان آنها را تجربی دانست. خیلی‌ها با توجه به امکانات و شرایطی که حاکمیت فراهم کرده تا هرکسی بتواند به‌راحتی فیلم بسازد، وارد این عرصه می‌شوند و تجربه می‌کنند. طبیعتاً این افراد باید چند سال تجربه کنند تا کیفیت فیلمسازی آنها نیز بالاتر برود.
سیمونیان همچنین درباره آثار مرتبط با «جنگ رمضان» و «مدرسه شجره میناب» که در بخش مستند جشنواره حضور دارند، گفت: در بخش مستند جشنواره امسال بسیاری از فیلم‌ها درباره مسائلی هستند که کشور در یک سال گذشته با آنها روبه‌رو بوده است؛ به‌خصوص ماجرای مدرسه شجره طیبه میناب، جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان. همه این موضوعات در این مستندها مطرح شده است. البته جشنواره فیلم مستند بخش وسیعی خواهد داشت و ما آثاری را که با موضوع کودک و نوجوان مرتبط باشند، انتخاب خواهیم کرد.
مدیر دبیرخانه ادوار مختلف جشنواره فیلم کودک و نوجوان در ادامه گفت‌وگو، به دوگانه «جشنواره برای کودک یا درباره کودک» پرداخت و اظهار داشت: در جشنواره فیلم کودک و نوجوان، تلاش ما این است که سینما برای کودک باشد؛ یعنی کودک و نوجوان از دیدن فیلم‌ها لذت ببرند و فیلم‌ها متناسب با آنها باشد. فیلمساز هم تلاش می‌کند فیلمی برای کودک بسازد، اما نتیجه را که می‌بینیم، در سطح متوسط قرار می‌گیرد و حتی بعضی اوقات ضعیف است.
سیمونیان همچنین به ارزیابی وضعیت سینمای کودک در سال های اخیر پرداخت و بیان کرد: من فکر می‌کنم اگر آمار فیلم‌ها را در نظر بگیرید، با توجه به اکران سینمایی، اکران ویدیویی و پس از آن تلویزیون و یوتیوب، فیلم‌های کودک، حداقل در چند سال اخیر، شرایط خوبی داشته‌اند و توانسته‌اند هزینه‌هایی را که برای تولیدشان انجام شده، جبران کنند؛ به‌خصوص در حوزه پویانمایی.
این سینماگر با بیان این مطلب که در چند سال اخیر در زمینه سینمای کودک، فیلم‌های شاهکاری در این حوزه ساخته نشده است؛ تصریح نمود: دوران طلایی دهه ۶۰ را نمی‌توان انکار کرد. در آن دوره فیلم‌های کودک بسیار خوبی ساخته شد که هم موفق بودند و هم ماندگار شدند. اما چند سالی است که فیلمهایی مانند آثار آن دوران نداریم. یک نسل آمد و فیلمهایی ساخت و حالا نسل جدیدی آمده و به شکل دیگری کار می‌کند. این موضوع به سازندگان، کارگردان‌ها، فیلمنامه‌ها و مجموعه عوامل تولید ارتباط دارد.
او ادامه داد: به نظر من، یک مقدار سینمای کودک از جامعه عقب‌تر است. فیلمسازان موفق دهه ۶۰ که در آن دوره در حوزه کودک فیلم می‌ساختند، بعدها سبک کارشان را تغییر دادند و سراغ ساخت فیلم‌های دیگری رفتند. فیلمسازان بسیار موفقی مانند آقای محمدعلی طالبی، آقای ابوالحسن داوودی و زنده‌یاد کیومرث پوراحمد در آن دوره در سینمای کودک بسیار موفق بودند. آنها بعدها به سمت فیلم‌های دیگر، به‌خصوص فیلم‌های اجتماعی، رفتند و اتفاقاً در کارهای بعدی خود نیز موفق بودند.
«سیمون سیمونیان» در پایان این گفت و گو در مورد حمایت دولتی از سینماگران کودک و نوجوان، خاطرنشان ساخت: در زمینه حمایت از سینمای کودک، حاکمیت همیشه ورود کرده و حمایت داشته است. اینکه خروجی این حمایت‌ها چه باشد، بحث دیگری است، اما همیشه تلاش بر این بوده که خروجی در سطح درجه یک باشد؛ هرچند بعضی اوقات این اتفاق نمی‌افتد. حمایت‌های دولتی و نهادها همیشه در تولید فیلم وجود داشته و از فیلمنامه‌های خوب حمایت شده است. حداقل تلاش شده پایه و اساس کار خوب باشد. مدتی است به کارگردان‌های جوان نیز توجه بیشتری می‌شود که در نهایت استعدادهای جدیدی از میان آنها بروز خواهد کرد.