هکرهای کره شمالی با جعل هویت استخدام‌کننده و آلوده کردن لپ‌تاپ یک مهندس، به بایننس نفوذ کردند و در سرقتی بی‌سابقه ۶.۳ میلیارد دلار ارز دیجیتال به دست آوردند.
هکرهای منتسب به کره شمالی با یک پیشنهاد شغلی جعلی و بدافزار پنهان در آزمون استخدامی، به شبکه بایننس نفوذ کردند و زمینه‌ساز سرقت ۶.۳ میلیارد دلار ارز دیجیتال شدند؛ حمله‌ای که بار دیگر هشدارهای چندساله محققان درباره مهندسی اجتماعی را به یاد آورد.
هکرهای منتسب به کره شمالی با استفاده از پروفایل‌های جعلی در شبکه‌های اجتماعی و یک پیشنهاد شغلی ساختگی، موفق شدند یکی از مهندسان بایننس را فریب دهند و به شبکه داخلی این صرافی نفوذ کنند. این حمله که طی چند ماه برنامه‌ریزی شده بود، به سرقتی بی‌سابقه به ارزش ۶.۳ میلیارد دلار ارز دیجیتال منجر شد؛ درحالی‌که محققان امنیت سایبری سال‌ها پیش درباره همین شیوه‌های نفوذ و مهندسی اجتماعی هشدار داده بودند.
بایننس در بیانیه‌ای که هفته گذشته در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد، جزئیات این حمله را تشریح کرد. این نفوذ بزرگ‌ترین صرافی ارز دیجیتال جهان را واداشت برداشت‌های مشتریان را در سراسر شبکه خود به حالت تعلیق درآورد.
اف‌بی‌آی و محققان حوزه بلاک‌چین، هکرهای کره شمالی را مسئول این سرقت معرفی کرده‌اند. این کشور در سال‌های اخیر بارها به سرقت گسترده ارزهای دیجیتال برای تأمین مالی برنامه تسلیحات هسته‌ای خود، در شرایط تحریم‌های بین‌المللی، متهم شده است.
پیشنهاد شغلی جعلی؛ نقطه شروع نفوذ به بایننس
بر اساس توضیحات بایننس، مهاجمان خود را به‌عنوان استخدام‌کنندگان یک شرکت معرفی کردند و با یکی از مهندسان نرم‌افزار این صرافی که روی کیف پول‌های دیجیتال کار می‌کرد، تماس گرفتند.
پس از انجام دو مرحله مصاحبه، از این مهندس خواسته شد برای ادامه فرایند استخدام، یک تکلیف ظاهراً مرتبط با کدنویسی را دانلود کند. اما این فایل حاوی کد مخربی بود که پس از باز شدن، لپ‌تاپ کاری او را آلوده کرد. بایننس اعلام کرده است ابزارهای امنیتی این شرکت نتوانستند بدافزار را شناسایی کنند.
مهاجمان پس از نفوذ به شبکه داخلی بایننس، به ابزاری دسترسی پیدا کردند که امکان کنترل رایانه‌های کاری دو مهندس دیگر در تیم کیف پول را فراهم می‌کرد.
یکی از این مهندسان نیز چند ماه پیش‌تر، هنگام جست‌وجوی نرم‌افزار در موتور جست‌وجو، ناخواسته برنامه‌ای دستکاری‌شده و آلوده به بدافزار سرقت رمز عبور را دانلود کرده بود. اگرچه بایننس لپ‌تاپ آلوده او را تعویض کرد، مهاجمان همچنان از اطلاعات ورود به‌سرقت‌رفته برای نفوذ به رایانه مهندس سوم استفاده کردند.
موقعیت شغلی مهندس سوم به مهاجمان امکان دسترسی به سامانه‌هایی را می‌داد که می‌توانستند میلیاردها دلار ارز دیجیتال را کنترل کنند.
هشدارهای چندساله درباره روش‌های هک کره شمالی
این حمله بار دیگر نشان داد که گروه‌های هکری منتسب به کره شمالی چگونه از مهندسی اجتماعی برای نفوذ به شرکت‌های فناوری و ارزهای دیجیتال استفاده می‌کنند. محققان امنیتی سال‌هاست درباره روش‌هایی مانند جعل هویت سرمایه‌گذاران خطرپذیر، استخدام‌کنندگان و سرمایه‌گذاران هشدار داده‌اند.
در این شیوه‌ها، مهاجمان گاهی با استفاده از هویت‌های سرقت‌شده شهروندان آمریکایی، اعتماد کارکنان شرکت‌ها را جلب می‌کنند و آن‌ها را به اجرای نرم‌افزارهای آلوده یا افشای اطلاعات دسترسی ترغیب می‌کنند.
دولت آمریکا و شرکت‌های بزرگ امنیت سایبری نیز بارها درباره این حملات هشدار داده‌اند. طبق اطلاعات مطرح‌شده در گزارش اولیه، حدود نیمی از نفوذها به شرکت‌های فناوری آمریکایی در سال گذشته به افرادی نسبت داده شده است که خود را به‌عنوان کارکنان دورکار حوزه فناوری اطلاعات یا استخدام‌کنندگان معرفی می‌کردند.
بایننس اعلام کرده است که تاکنون با دست‌کم ۵۷ حمله مشکوک منتسب به کره شمالی مواجه شده است؛ موضوعی که به گفته این شرکت، نشان‌دهنده تداوم تهدیدهای بازیگران تحت حمایت دولت علیه صنعت ارزهای دیجیتال است.
مسئولیت امنیت شبکه بر عهده شرکت‌هاست
بایننس در واکنش به این حادثه اعلام کرده است که چنین نفوذی «نباید اتفاق می‌افتاد» و پس از سرقت، تدابیر امنیتی شبکه خود را تقویت کرده است. این شرکت همچنین از متخصصان امنیت سایبری برای بررسی ابعاد حمله کمک گرفته و از اجرای اقدامات جدید برای جلوگیری از تکرار آن خبر داده است.
بااین‌حال، پرسش‌هایی درباره نحوه اجرای کدهای مخرب روی رایانه‌های کارکنان و ضعف احتمالی سازوکارهای امنیتی بایننس همچنان مطرح است. از جمله اینکه این شرکت تا چه اندازه اجرای نرم‌افزارهای غیرمجاز یا تأییدنشده را محدود کرده بود و آیا پیش از حمله، ممیزی‌های امنیتی مستقلی روی شبکه آن انجام شده بود یا خیر.
سخنگوی بایننس در پاسخ به پرسش‌های تک‌کرانچ درباره این حادثه، تنها به بیانیه عمومی شرکت ارجاع داده و از ارائه توضیحات بیشتر خودداری کرده است.
این پرونده نشان می‌دهد که حتی حملاتی که با فریب یک کارمند آغاز می‌شوند، می‌توانند به بحران امنیتی گسترده‌ای تبدیل شوند. در چنین شرایطی، صرف آموزش کارکنان برای شناسایی پیام‌ها و پیشنهادهای مشکوک کافی نیست و شرکت‌ها باید با محدود کردن اجرای نرم‌افزارهای ناشناس و کنترل دسترسی‌ها، از تبدیل یک خطای انسانی به نفوذی گسترده جلوگیری کنند.