آسیب شناسی نمایشگاه های طلا و جواهر در ایران
نایب‌رئیس سابق اتحادیه طلا و جواهر تهران با انتقاد صریح از برگزاری متعدد نمایشگاه‌های داخلی تأکید کرد: باید با مدیریت اصولی و تقویت تولید صنعتی، مانع از تبدیل نمایشگاه‌های تخصصی به بازارهای فروش فصلی شویم.
وی ادامه داد: واقعیت این است که صنعت طلا متعلق به کل کشور است و به تهران خلاصه نمی‌شود، بنابراین باید تمام ابعاد و معضلات آن در سطح کشور به‌دقت رصد شود.
وی با اشاره به ضرورت ارتقای بهره‌وری در برگزاری نمایشگاه‌های صنف طلا و جواهر اظهار داشت: رؤسای اتحادیه‌ها باید بررسی کنند که برگزاری نمایشگاه چه کمکی به اصناف شهرستان‌ها می‌کند؛ شهرهای صنعتی در این زمینه شرایط متفاوتی دارند، اما برای سایر مناطق باید رویکردی هدفمند اتخاذ شود.
یزدانی با مقایسه وضعیت برگزاری نمایشگاه‌ها با کشورهای دیگر گفت: کشور ترکیه سالانه تنها دو یا سه نمایشگاه برگزار می‌کند که یک مورد آن محلی و مابقی در استانبول دایر می‌شود.
این پیشکسوت صنف طلا پیشنهاد کرد: به جای برگزاری نمایشگاه‌های متعدد در شهرهای مختلف به‌ویژه مناطق فاقد صنعت، باید توان و تمرکز خود را روی یک رویداد در تهران و یک یا دو رویداد در شهرهای دیگر معطوف کنیم تا هم نمایشگاه ها پربارتر باشد و هم معایب و محاسن آن بررسی شود.
این فعال باسابقه با انتقاد از پشت‌پرده تجاری‌سازی نمایشگاه‌ها خاطرنشان کرد: نباید اجازه داد برخی مجریان رویدادها با هدف انتفاع مالی و پر کردن جیب خود، رؤسای محترم اتحادیه‌ها را تحت تأثیر قرار داده و آن‌ها را به برپایی نمایشگاه‌هایی بدون پشتوانه هدایت کنند. هدف از برپایی یک رویداد صنفی، پیشبرد چشم‌اندازهای کلان، برجسته‌سازی توانمندی‌های بومی شهرها و تعمیق تعاملات فکری و دادوستدهای دوجانبه است، نه اینکه این گردهمایی‌ها در عمل به حراجی‌های فصلی و بهاره و پاییزه تنزل پیدا کنند.
یزدانی تاکید کرد: نمایشگاه باید محلی برای نقد، بازبینی نقاط ضعف و قوت، و ارزیابی نیازهای صنعتی سراسر کشور باشد؛ ولی متأسفانه در حال حاضر ماهیت واقعی برخی رویدادها چیزی جز بازارهای فروش مقطعی نیست؛ اگر قرار است روال بدین‌گونه باشد، بهتر است به‌صراحت نام آن را بازار فروش بهاره، تابستانه یا پاییزه بگذارند، تا اینکه عناوینی مجهول و نادرست را بر آن تحمیل کنند.
یزدانی با انتقاد از استفاده صوری از واژه «بین‌المللی» برای نمایشگاه‌های داخلی اذعان داشت: مجهول‌بودن این عناوین از آن جهت است که رویداد را «بین‌المللی» نام‌گذاری می‌کنند، در حالی که دروغ بزرگ‌ترین گناه است. اگر نام رویدادی بین‌المللی است، باید نمایندگانی از سایر ملل در آن دیده شوند. انتظار نداریم بلافاصله بزرگ‌ترین کشورهای جهان حاضر شوند، اما دست‌کم می‌توان زمینه حضور کشورها و همسایگان منطقه‌ای را در خاورمیانه و آسیا فراهم کرد؛ کشورهایی که مناسبات دادوستد نزدیک با ما دارند و حتی از مسیرهای زمینی می‌توانند وارد ایران عزیز شوند تا دو طرف از ظرفیت‌های یکدیگر بهره‌مند شوند.
جدیدترین اخبار