حوزه / ایستادگی مردم در خیابان‌های کشور، هم‌زمان با استواری کودکان غزه در برابر ظلم آمریکا و اسرائیل، تجلیِ زنده‌ای از مقاومت، دفاع از امنیت وطن و بیعت با آرمان‌های انقلاب است.
خبرگزاری حوزه | بیش از صد و پنجاه شب از حضور پرشور و حماسه‌آفرین مردم در خیابان‌ها می‌گذرد. هوای آبان‌ماه رو به سردی رفته است؛ گاهی باران می‌بارد و قطراتش بر چهره‌ها می‌نشیند، اما مردم همچنان جمع گرم و پرشور خود را حفظ کرده‌اند.
بخشی از موکب‌ها مسقف شده و برای پذیرایی از مردم در هوای بارانی آماده‌اند. آتش‌ها برپا شده‌اند تا سرمای خیابان را با گرمای حضور مردم و شعله‌های آرامِ خود، قابل تحمل‌تر کنند.
کودکان نیز درس و مشقشان را در دلِ موکب‌ها پهن کرده‌اند؛ در جمعی دوستانه که هم فرصت انجام تکالیف درسی را برایشان فراهم کرده و هم محل گفت‌وگو و انس کودکان است. گویی همه‌چیز برای اجرای امر رهبر در هم تنیده شده است.
باران می‌بارد و هوا سرد است، اما کودکان با کاپشن‌ها و کلاه‌های پوشیده، همچنان در موکب‌ها مشغول بازی‌اند. نوزادی که پوشیده شده و مادرش او را در کالسکه خوابانده است، حتی هنوز در تجمعات شبانه دیده می‌شود؛ این نشان می‌دهد که هنوز حضور ما مردم گرم است و این همان حقیقتی است که امام خمینی (ره) دهه‌ها پیش از آن گفت که «یاران من در گهواره‌ها هستند.» امروز، در میادین و خیابان ها سرزمین وعده ایشان را با چشم می‌بینیم. کالسکه‌ها کنار صندلی‌های کوچک موکب کودکان قرار گرفته، نوزادان در آغوش مادران پرچم گرفته‌اند و کودکانی که قدشان به زانویمان نمی‌رسد، پای درس ایستادگی و دفاع از وطن نشسته‌اند.
روایت موازی مقاومت در غزه
اما اکنون، در گوشه‌ای دیگر از این کرهٔ خاکی؛ در نقطه‌ای به نام غزه، تصویری دیگر جریان دارد.باران می‌بارد، اما این قطره‌ها در غزه مرهم نیستند؛ سرمایی‌اند بر تن‌های خسته و دل‌های شکسته. در آن‌جا، کودکان در پناه آتشی که به‌سختی و با هزار امید روشن شده، همچنان بر خود می‌لرزند.
آنان که از تمام زندگی تنها خیمه‌ای پاره‌پاره برایشان باقی مانده است، در میان این آوارها دیگر هیچ‌پناهی در برابر سیل و باران ندارند.
کودکانی که در میان آب‌گرفتگی‌ها، کنار یکدیگر مچاله شده‌اند، از سرما می‌لرزند و با چشمانی معصوم، خدای خود را صدا می‌زنند.
اما کوتاه کردن شرّ آمریکا و اسرائیل و استکبار، نیازمند همین ایستادگی‌هاست.اکنون همین‌جا، در همین خیابان‌ها، ما ایستاده‌ایم؛ با قدرتی بیشتر از هر زمان و با گرمایی که نه از آتش، که از ایمان برمی‌خیزد.
فریاد ما فریاد اعتراضی است به سکوتِ سنگینِ جهان در برابر جنایات آنان.
امروز ما در این خیابان‌ها ایستاده‌ایم؛ محکم‌تر و استوارتر از همیشه. این حضور، بیعت با مقاومت است؛ ما ایستاده‌ایم تا ظلم از ریشه برکنده شود و پرچم حق تا همیشه برافراشته بماند.