باب وایتینگ در نخستین دهه قرن بیستم میلادی، یکی از بهترین دروازه‌بان‌های لیگ برتر انگلستان بود که روزهای خوشی را ابتدا با چلسی و سپس با یکی از نسل‌های طلایی و مهم باشگاه برایتون داشت. با شروع جنگ جهانی، وایتینگ با تأثیر از کمپین تشویق فوتبالیست‌ها به کمک به وطن، عازم جبهه جنگ شد و پس از ماجراهایی چون غیبت در جنگ و محکوم‌شدن به اعمال شاقه و حبس، در بازگشت به هنگ و شرکت در نبرد علیه آلمانی‌ها، یکی از کشته‌شدگان ارتش بریتانیا شد.
طرفداری | باب وایتینگ (Bob Whiting)، با نام اصلی روبرت وایتینگ، زاده ۶ ژانویه ۱۸۸۳ در شهر کانینگ تاون انگلستان است و در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد. او نام خانوادگی دومین شوهر مادرش را به خود گرفت زیرا به همراه خواهر و برادرانش، پدر ناتنی‌شان را بسیار دوست داشتند. مادر باب یعنی مارگارت، پیش از ازدواج با دومین همسرش در یک کارخانه کبریت‌سازی کار می‌کرد. پدر بیولوژیکی باب با نام خانوادگی گرین‌هاف، یک کارگر بود. باب نیز به عنوان کارگر، نخستین تلاش‌هایش را برای امرار معاش انجام داد و سپس توانست تا به استخدام کارخانه‌های آهن و کشتی‌سازی درآید. علاقه باسابقه باب به فوتبال باعث شد تا او به عضویت تیم فوتبال کارخانه درآمده و با قد ۱۸۰ سانتی‌متری و هیبت درشت خود، دروازه‌بان شود.
پس از تبدیل تیم کارگری کارخانه آهن به باشگاه وستهم، باب با درخشش در تیم ذخیره توانست تا به تیم اصلی باشگاه رسیده و گلر ذخیره آن شود. پس از اثبات آتیه درخشان، او توانست تا به باشگاه تورنبریج ولز رنجرز منتقل شود و در تیم اصلی آن بدرخشد. در همین باشگاه جدید بود که باب با همسر آینده خود یعنی سارا کینل آشنا شد. پس از یک عملکرد بسیار قابل توجه در مسابقه جام حذفی برابر نورویچ سیتی، استعدادیاب‌های باشگاه چلسی، وایتینگ را برای خط دروازه این باشگاه پسندیدند تا در سال ۱۹۰۶، این گلر راهی لندن شود. در بازی‌های ابتدایی فصل ۰۷-۱۹۰۶ بود که با مصدومیت میکی بایرن، دروازه‌بان شماره یک چلسی، فرصت به وایتینگ رسید تا خودنمایی کند. او دو سال در چلسی حضور داشت و در ۵۴ بازی به میدان رفت.
در سال ۱۹۰۸، این دروازه‌بان راهی برایتون شد و در دیدار برابر پلیموث به نخستین بازی خود برای تیم جدیدش رسید. در برایتون، عملکرد وایتینگ بسیار درخشان و آرمانی بود زیرا او توانست در تیم جدیدش، به خوبی جا افتاده و با ضربات از راه دور و مشت‌های سنگینش به توپ، لقب «پوم پوم» را به دست آورد؛ «پوم پوم»، توپ جنگی معروف انگلستان در جنگ بوئر بود که بُرد بالایی داشت. وایتینگ در تیم درخشان سال‌های ۱۹۰۹ و ۱۹۱۰ برایتون، از مهم‌ترین یارهای تیمش بود و به قهرمانی لیگ جنوبی و چریتی شیلد (سوپرکاپ انگلستان) با پیروزی برابر قهرمان لیگ یعنی استون ویلا رسید. تا سال ۱۹۱۵، وایتینگ در ۲۵۳ بازی برای برایتون بازی کرد. وایتینگ که دروازه برایتون را بسیار ایمن کرده بود، پس از شروع جنگ جهانی نخست در سال ۱۹۱۴، مجبور به پایان فوتبالش شد.
شروع جنگ جهانی و نیاز انگلستان به سربازانی شجاع و آماده باعث شد تا با حمایت چهره‌های معروفی چون سر آرتور کانن دویل (خالق مجموعه کتب شرلوک هلمز)، کمپینی برای اعزام فوتبالیست‌ها به جبهه جنگ شکل گیرد. تحت تأثیر همین کمپین بود که از میان حدود ۵۰۰ فوتبالیست حاضر در یک مراسم با سخنرانی چهره‌ها، تنها ۳۵ نفر، داوطلب یاری انگلیسی‌ها در جنگ شوند؛ یکی از داوطلب‌های این جمع نیز باب وایتینگ بود که با قدرت بدنی بالا و لقب «پوم پوم»، الهام‌بخش دیگر بازیکنان برایتون شد. او و بسیاری از فوتبالی‌ها به هنگ هفدهم میدلسکس پیوستند که بعدها به «گردان فوتبالی» معروف شد. وایتینگ که از همسر خود، دو فرزند داشت، خیلی زود تجربه نخستین نبرد در جنگ را با هنگ خود در ماه دسامبر داشت. ابتلا به بیماری «گال» و بارداری همسر منجر به یک مرخصی استعلاجی برای باب شد اما دروازه‌بان شناخته‌شده برایتون، پس از پایان مرخصی از بازگشت به هنگ خودداری کرد تا پس از چهار ماه غیبت، به «فرار از خدمت» متهم و آگهی دستگیری‌اش در روزنامه «برایتون هرالد» منتشر شود.
با تشکیل دادگاه نظامی درباره وایتینگ، او به ۹ ماه حبس با اعمال شاقه و تنزل درجه، از گروهبان یکم به سرباز وظیفه، محکوم گردید؛ شاید اگر تعداد کم سربازان آموزش‌دیده بریتانیایی نبود، وایتینگ توسط ارتش کشورش، مجازات اعدام را متحمل می‌شد. با توجه به تلفات سنگین بریتانیایی‌ها در اواخر سال ۱۹۱۶ و اوایل ۱۹۱۷ میلادی در غیاب وایتینگ، او مشمول طرح «تعلیق مجازات سربازان» شد تا کمکی به کمبود نیروی رزمی کشورش کند. او به همراه گردان فوتبالی‌ها، صبح ۲۸ آوریل ۱۹۱۷، عازم اوپی وود شد تا با سربازان آلمانی، رودررو بجنگد. در نتیجه همین جنگ بود که وایتنگ، دروازه‌بان سابق چلسی و برایتون، به همراه ۳۴ نفر از هم‌رزمانش، کشته شدند. گفته می‌شد که باب در هنگام رسیدگی به مجروحان زیر آتش دشمن، مورد اصابت گلوله توپ قرار گرفت و در ۳۴ سالگی جان باخت. پس از مرگ وایتینگ، شایعات زیادی مبنی بر اینکه او توسط ارتش بریتانیا، به دلیل نافرمانی کشته شده، در میان اهالی شهر برایتون پخش شد که با واکنش همسر وایتینگ روبه‌رو شد. همسر باب که سومین فرزندش را باردار بود، شایعه نافرمانی شوهرش را ناجوانمردانه خواند و از شجاعت او بر اساس نامه‌ها و اسناد رسمی سخن گفت. بنای یادبود وایتینگ، به همراه بیش از ۳۰۰۰ سرباز بریتانیایی در شهر آراس فرانسه، ساخته شده است.
از سری خاطرات فوتبالی
- ساندر وسترفلد؛ بمب گران خط دروازه لیورپول، از سه‌گانه ۲۰۰۱ تا دراپ‌های بلند به سوی دروازه حریف
- میکی دروی، هرکول دفاعی چلسی؛ مرد وفادار چلسی در روزهای سخت
- ژالمینیا فیتوسا؛ کاشته‌زن تکنیکی لاکرونیا، از لمبرتای جذاب برابر رئال مادرید تا درگیری با سرمربی
- آرشیو