در حالی که پرستاران با کمبود نیرو، فشار کاری و مشکلات معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، گزارشهایی از برخی مراکز درمانی درباره الزام به تأیید استعلاجی از سوی سرپرستار و انجام شیفت جبرانی پس از بهبودی منتشر شده است؛ رویههایی که یک فعال صنفی حوزه سلامت درباره مبنای قانونی و تبعات آنها پرسشهایی مطرح کرده است.
به گزارش سلامت نیوز، اسماعیل شریعتی فعال صنفی حوزه سلامت در یادداشتی به سلامت نیوز نوشت: نگاه برخی مسئولان و مدیران حوزه سلامت به نیروی انسانی، این روزها گاهی به نقطهای رسیده که واقعاً نیازمند تأمل و بازنگری جدی است.
پرستاری که خودش سالها در خط مقدم درمان، کنار تخت بیمار و در سختترین شرایط جسمی و روحی از مردم مراقبت کرده، ظاهراً در برخی مراکز درمانی حتی حق بیمار شدن هم ندارد!
گزارشهایی از برخی مراکز درمانی به دست میرسد که برای استعلاجی پرستاران، سختگیریهای متفاوت و سلیقهای اعمال میشود؛ از اینکه استعلاجی پرستار باید به تأیید سرپرستار برسد تا اینکه گفته میشود پرستار پس از بهبودی باید به تعداد روزهای استعلاجی، شیفت جبرانی انجام دهد.
سؤال اینجاست؛ مبنای قانونی این رویهها چیست؟
در کجای قانون آمده است که استعلاجی یک پرستار باید به تأیید سرپرستار برسد؟ در کجای قانون آمده است که پرستاری که به دلیل بیماری از محل کار خود غیبت کرده، پس از بهبودی باید روزهای بیماری خود را با شیفت کاری جبران کند؟
متأسفانه به نظر میرسد در برخی بخشهای مدیریتی، به جای حل ریشهای مشکل کمبود نیروی انسانی، سادهترین راه یعنی فشار بیشتر بر پرستاران انتخاب میشود.
ما سالهاست در روز پرستار، از پرستاران با عنوان «فرشتههای سفیدپوش» یاد میکنیم؛ اما ظاهراً برخی آنقدر این تعبیر را باور کردهاند که فراموش کردهاند پرستار هم انسان است!
پرستار هم خسته و بیمار میشود!
پرستار بیمار میشود ، پرستار خسته میشود ، پرستار نیاز به استراحت و درمان دارد. این نه ضعف است و نه کوتاهی؛ واقعیت زندگی هر انسان است.
مشکل زمانی آغاز میشود که تصمیمات مدیریتی بدون پشتوانه کارشناسی، بدون توجه به شرایط واقعی نیروی انسانی و گاهی بدون شناخت کافی از محیط بالین اتخاذ شود و نتیجه آن، افزایش فشار بر همان نیروهایی باشد که باید ستون اصلی نظام سلامت باشند.
مدیریت کمبود نیروی انسانی، با بدهکار کردن پرستار بیمار حل نمیشود.
وزارت بهداشت و مدیران ارشد حوزه سلامت باید نسبت به این رویهها حساسیت بیشتری داشته باشند. کادر درمان امروز بیش از هر زمان دیگری به حمایت، احترام و مدیریت حرفهای نیاز دارد؛ نه تصمیمات سلیقهای و دستورهایی که میتواند شأن و جایگاه حرفهای آنان را خدشهدار کند.
جناب آقای وزیر بهداشت؛ در شرایطی که پرستاران و سایر اعضای کادر درمان با فشار کاری و مشکلات معیشتی متعددی مواجه هستند، انتظار میرود وزارت بهداشت نسبت به عملکرد مدیران و تصمیمات اتخاذشده در مراکز درمانی نظارت جدیتری داشته باشد.
پرستاری که سالها برای سلامت مردم ایستاده و در سختترین روزها کنار بیماران بوده است، وقتی بیمار میشود نیز انسان است؛ شایسته حمایت است، نه فشار و مؤاخذه.
