کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آذربایجان غربی با اعزام پیک امید و تماشاخانه سیار به دورافتاده‌ترین مناطق، در پی تحقق عدالت فرهنگی است.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ ماریلا تجدد - زهرا آبسوران مدیر کانون پرورشی و فکری کودکان و نوجوانان استان آذربایجان غربی در گفتگویی اختصاصی با خبرنگار ما از تغییر نقش کانون از یک مرکز سرگرمی به بستری برای پرورش «دانش‌آموز متفکر» و راهبردهای جدید برای پیوند با خانواده و مدرسه می‌گوید.
زهرا آبسوران گفت: ما معتقدیم خدمات فرهنگی نباید محدود به مراکز شهری باشد. نقشه راه ما، بهره‌گیری حداکثری از ظرفیت‌ها برای رساندن خدمات به دورترین نقاط است. برای این منظور، از طریق «پیک امید» و «تماشاخانه سیار» به روستاهای دورافتاده می‌رویم.
در حال حاضر، ۷ مرکز سیار روستایی و ۴ کتابخانه پستی در استان فعال هستند که با برگزاری نمایش‌ها، نمایشگاه‌ها و کارگاه‌های هنری، فضایی پویا برای کشف استعدادهای نهفته کودکان در مناطق محروم فراهم کرده‌اند. هدف ما این است که حتی در دورترین نقاط جغرافیایی، کودک و نوجوان با امکانات فرهنگی آشنا شوند.
آبسوران ادامه داد: دوران آموزش‌های صرفاً تئوریک به پایان رسیده است. امروزه کانون بر پایه اصل «جستجوگری و پژوهش‌گری» فعالیت می‌کند. یکی از مهم‌ترین گام‌های ما، راه‌اندازی «کانون علوم و فناوری‌های نوین» است که باعث شده فعالیت‌های ما از حوزه‌های سنتی فراتر رفته و به سمت علوم نوین حرکت کند.
ما تلاش می‌کنیم با تلفیق خلاقیت هنری و دانش‌های فناورانه، دانش‌آموزان را از یک مصرف‌کننده منفعل به مخاطبی تبدیل کنیم که توانایی حل مسئله و تفکر انتقادی را در بستر واقعیت‌های جامعه دارد.
آبسوران در ادامه گفت: ما در راستای تحقق عدالت اجتماعی، همکاری‌های نظام‌مندی با اداره‌کل کمیته امداد و بهزیستی استان داریم. تمامی خدمات، محصولات و کارگاه‌های تخصصی کانون در مناطق حاشیه‌نشین و کم‌برخوردار به‌صورت کاملاً رایگان ارائه می‌شود. علاوه بر این، با تجهیز اتاق‌های بازی و کتابخانه‌های کودک در این مناطق، سعی می‌کنیم محیطی امن و برابر برای رشد روانی و هنری این کودکان فراهم کنیم تا شکاف‌های آموزشی و فرهنگی به حداقل برسد.
مدیر کانون پرورشی و فکری کودکان و نوجوانان آذربایجان غربی: ما به دنبال ایجاد یک زیست‌بوم امن هستیم. از طریق «شوراهای خانواده»، والدین را به عنوان کنشگران اصلی در فرآیند رشد فرزندشان وارد برنامه‌ها می‌کنیم. در کنار آن، با اجرای طرح‌های مشترک مثل «کانون مدرسه» و «طرح ملی نوخوان‌ها»، پیوند عمیقی میان محیط مدرسه و کانون ایجاد کرده‌ایم.
همچنین، با فعال‌سازی نقش «کانون‌یاران نوجوان»، به نوجوانان یاد می‌دهیم که چگونه می‌توانند در تصمیم‌گیری‌ها مشارکت کنند. این نوجوانان در واقع بازوان اجرایی و رابط‌های فرهنگی ما در مدارس هستند که از طریق این فعالیت، حس مسئولیت‌پذیری و رهبری را در آن‌ها تقویت می‌کنیم.