یک سکه برنزی و دو گوشواره طلا همراه کودک رومی دفن شده‌اند؛ اشیایی که شاید معنایی فراتر از وسایل شخصی داشته‌اند.
به نقل از Popular Science، گوری باستانی در بلغارستان، بقایای یک کودک را در کنار دو گوشواره طلا و یک سکه برنزی آشکار کرده است. باستان‌شناسان می‌گویند این سکه که قدمتش به حدود ۱۷۵۰ سال پیش می‌رسد، شاید باوری قدیمی درباره سفر به جهان پس از مرگ را بازتاب دهد؛ اینکه مردگان برای عبور از مرز زندگی و مرگ باید به قایقران جهان زیرین پول می‌پرداختند.
پژوهشگران این گور را هنگام بررسی محوطه‌ای برای ساخت مجتمع مسکونی و پارکینگ در شهر استارا زاگورا در بلغارستان پیدا کردند؛ شهری که در دوران امپراتوری روم با نام اولپیا آگوستا ترایانا شناخته می‌شد. رومی‌ها منطقه تراکیه را در سال ۴۶ میلادی به قلمرو خود افزودند و این شهر به‌تدریج به یکی از مراکز مهم شهری منطقه تبدیل شد. رونق اقتصادی آن حتی به دریافت اجازه ضرب سکه در سده‌های دوم و سوم میلادی انجامید.
امروزه بقایای شهر رومی در زیر شهر مدرن استارا زاگورا قرار دارد و کشف آثار باستانی در این منطقه همچنان ادامه دارد. گورستان تازه‌یافته حدود ۱۳۵ قبر دارد و نزدیک به سه قرن بیرون از دیوارهای شهر باستانی مورد استفاده قرار می‌گرفت. یکی از این قبرها به کودکی تعلق دارد که با یک جفت گوشواره طلا و سکه‌ای برنزی دفن شده بود.
بررسی سکه نشان می‌دهد که آن را در سال ۲۷۴ یا ۲۷۵ میلادی ضرب کرده‌اند. باستان‌شناسان احتمال می‌دهند کودک در همان دوره یا اندکی پس از آن جان باخته باشد؛ بااین‌حال، هویت کودک و علت مرگ او هنوز مشخص نیست.
اما سکه شاید فقط وسیله‌ای برای تعیین زمان تدفین نباشد. در باورهای یونانیان و رومیان باستان، شارون قایقرانی بود که روح مردگان را از رودخانه جهان زیرین عبور می‌داد. طبق این باور، مردگان برای سفر به جهان پس از مرگ باید بهایی به او می‌پرداختند و خانواده‌ها گاهی سکه‌ای را همراه فرد درگذشته دفن می‌کردند.
هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت سکه این کودک نیز همین کاربرد را داشته است. بااین‌حال، وجود آن در کنار بقایای کودک با چنین آیین تدفینی سازگار است و این احتمال را مطرح می‌کند که خانواده‌اش با گذاشتن سکه، برای سفر او به جهان پس از مرگ آرزوی عبوری امن داشته‌اند.