یک اقلیم شناس با اشاره به آغاز فصل بارش‌ها گفت: هرچند بارش‌های مهرماه در ۲۱ استان کمتر از حد نرمال بود، قرار گرفتن مجموع بارش کشور در شرایط نرمال می‌تواند نویدبخش باشد، اما جبران کم بارشی‌های انباشته سال‌های اخیر به زمان بیشتری نیاز دارد.
همشهری‌آنلاین: دکتر نیما فرید مجتهدی، اقلیم شناس و دکترای آب و هواشناسی، در یادداشت اختصاصی برای همشهری‌آنلاین نوشت: ماه مهر در ۲۱ استان کشور با خشکی به پایان رسید اما همچنان و در اتفاقی کم سابقه، بارش ایران در شرایط نرمال قرار گرفته است. این خود نویدی است در برهوت خشکی ها و خشکسالی های مداوم سال‌های اخیر. هرچند امید نباید تنها بر مبنای رفتار یک ماه، آن هم ماه اول سال آبی جدید، باشد، اما مگر مهر، بهار سال آبی نیست؟ سالی که نکوست از بهارش پیداست.
نشانه‌های این بازگشت امید را می توان در بارش‌های مهرماه هم دید. آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل از شرایط بارشی مطلوب تری نسبت به میانگین بلندمدت برخوردارند. آذربایجان شرقی با ۶۷ درصد بالاتر از نرمال، نماد روزهای خوش مهرماه در این منطقه است. استانهای ساحلی جنوب نیز همچنان حال خوب سال آبی گذشته را تجربه می‌کنند. البرز هم سال آبی را، برخلاف شرایط نامطلوب سال گذشته، با بارش‌هایی بالاتر از نرمال آغاز کرده است. گلستان نیز بالاخره از ردیف استانهای خشک شمالی جدا شده است، هرچند سایه خشکی همچنان بر گیلان و مازندران سنگینی می‌کند.
فرید مجتهدی در ادامه این یادداشت آورده است: در میان استان هایی که مهرماه را خشک شروع کردند، رتبه اول به خراسان جنوبی با نزدیک به ۱۰۰ درصد کاهش بارش می‌رسد. این تفاوت ها یادآور آن است که بارش در ایران، حتی در سال‌هایی که مجموع آن در محدوده نرمال قرار می‌گیرد، لزوما به طور یکسان در همه مناطق توزیع نمی‌شود. حالا چشم‌ها به بارش‌های ماه‌های پیش روست. بارش‌هایی که شاید بتوانند اندکی از عطش زمین کم کند و بخشی از کمبودهای ماه‌های گذشته را جبران کند. در این میان، پوشش برف کشور نیز اهمیت دارد. پوشش برف نسبت به سال گذشته تغییر محسوسی نداشته، اما در مقایسه با دو سال قبل وضعیت مطلوبی ندارد. تجربه سال گذشته اما نشان می‌دهد که بارش برف بهنگام در ماه‌های پیش رو می تواند بخشی از این کمبود را جبران کند.
این اقلیم شناس تاکید می‌کند: نباید فراموش کرد که بارش های یک ماه یا حتی یک فصل، به معنای پایان خشکسالی نیست. کم بارشی‌های انباشته سال های اخیر، به ویژه در منابع آب زیرزمینی، با چند موج بارشی از میان نمی رود. حتی بارش‌های مناسب نیز، بسته به زمان، شدت، پراکنش مکانی و میزان نفوذ آب در زمین، اثر متفاوتی بر جبران کمبودها دارند. شاید باران غم‌ها را بشوید. شاید اندکی از عطش زمین کم کند و روزنه‌ای از امید بگشاید؛ اما جبران همه کم بارشی‌های سال‌های اخیر، راهی طولانی تر از یک پاییز و زمستان پربارش پیش رو دارد.