بسیاری از والدین گمان میکنند خندههایشان با کودکان معیاری برای سلامت یک شوخی است، غافل از اینکه پشت برخی خندهها، ترسی عمیق و خجالتی ماندگار در دل کودکان پنهان میشود که آینده روحی آنها را میتواند نابود کند.
به گزارش مشرق، برخی شوخیها برای بچه خندهدار نیست! بعضی شوخیها تمام میشوند، اما ترس و خجالتشان تا مدتها در دل بچه میماند. معیار شوخی سالم، خندیدن هر دو طرف است؛ نه خندیدن یکی به قیمت ترس و تحقیر دیگری.
از جمله مصادیق بارز شوخیهای آسیبزا به کودکان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
ـ ترساندن از پشت در و زیر تخت مصداق بارزی است که در آن، شوخی شما تمام میشود؛ اما ترس بچه ممکن است تا اتاق خوابش دنبالش بیاید.
ـ همچنین ادامهدادن قلقلک بعد از «بسه گفتن بچه» پیامی خطرناک دارد؛ چرا که به آن یاد میدهیم که حتی وقتی نه میگوید، ممکن است کسی به خواستهاش اهمیت ندهد.
ـ مورد دیگر، دستانداختن ظاهر و طرز حرف زدن کودک است که در آن، خنده جمع ممکن است به صدای منتقدی تبدیل شود که بعدها در ذهن خودش میشنود.
ـ تقلید گریه یا تعریفکردن اشتباهات کودک جلوی جمع نیز پیامدی تلخ دارد؛ زیرا ممکن است یاد بگیرد ناراحتیاش را پنهان کند تا سوژه خنده نشود و از جمع فراری شود.
ـ وانمود کردن به گمشدن نیز باید گفت که غیبت شما همیشه بازی نیست، گاهی ترس از دست دادن است.
_ سرانجام، ساختن خبر بد برای ترساندن کودک چنان تاثیری میگذارد که ممکن است حتی در روزهای آرام هم منتظر اتفاق ناخوشایند بماند.
در مجموع، اصلاح الگوهای ارتباطی با کودکان و بازنگری در مرزهای شوخی و سرگرمی، اصلیترین گام در صیانت از سلامت روان و تقویت اعتمادبهنفس نسل آینده به شمار میرود.
