مقایسه حداقل دستمزد با هزینه زندگی زمانی تصویر دقیق‌تری ارائه می‌دهد که سال محاسبه، ترکیب خانوار و مبنای آماری هر دو شاخص مشخص باشد.
به گزارش تجارت نیوز، افزایش درصدی دستمزد به‌تنهایی معیار مناسبی برای سنجش وضعیت معیشتی کارگران نیست. آنچه اهمیت دارد، میزان پوشش هزینه‌های واقعی خانوار با درآمد دریافتی است؛ به‌ویژه در شرایطی که هزینه مسکن، خوراک و سایر نیازهای اساسی افزایش می‌یابد.
حداقل دستمزد در سال ۱۴۰۵
حداقل مزد پایه ماهانه برای یک ماه ۳۰ روزه حدود ۱۶٫۶ میلیون تومان است. با احتساب بن کارگری و حق مسکن، دریافتی ناخالص کارگر مجردِ فاقد سابقه سنواتی به حدود ۲۱٫۸ میلیون تومان می‌رسد. این رقم برای کارگر متأهل دارای یک فرزند و مشمول حق اولاد، حدود ۲۴ میلیون تومان برآورد می‌شود. مبالغ یادشده پیش از کسر حق بیمه و سایر کسورات احتمالی است.
سبد معیشت؛ معیار مقایسه دستمزد
سبد معیشت خانوار کارگری در مذاکرات تعیین دستمزد، حدود ۴۲٫۹ میلیون تومان برآورد شده بود. بر این اساس، دریافتی ناخالص ۲۴ میلیون تومانی حدود ۵۶ درصد از این هزینه را پوشش می‌دهد و فاصله میان این دو رقم به حدود ۱۸٫۹ میلیون تومان می‌رسد.
البته این مقایسه بر مبنای برآورد سبد معیشت در زمان مذاکرات مزد انجام شده و نباید آن را معادل خط فقر روز دانست.
برآوردهای جدیدتر از هزینه زندگی
در برآوردهای جدیدتر برخی نمایندگان گروه کارگری، هزینه سبد معیشت خانوار از ۸۰ میلیون تومان فراتر رفته است. این رقم، برآورد نمایندگان کارگری است و نباید آن را با یک رقم رسمی و مورد توافق برای تعیین دستمزد یکسان دانست.
با فرض سبد معیشت ۸۰ میلیون تومانی، دریافتی ۲۴ میلیون تومانی تنها ۳۰ درصد از هزینه‌های برآوردشده را پوشش می‌دهد و شکاف ماهانه به بیش از ۵۶ میلیون تومان می‌رسد.
خط فقر برای همه خانوارها یکسان نیست
خط فقر به عواملی مانند محل سکونت، تعداد اعضای خانوار و دوره زمانی محاسبه وابسته است. تعداد افراد شاغل در خانواده و مالک یا مستأجر بودن مسکن نیز در ارزیابی وضعیت معیشتی اهمیت دارد.