بوگاتی بار دیگر خودرویی ساخته که ۹۹.۹۹ درصد مردم نه توانایی خرید آن را دارند و نه احتمالاً از نزدیک خواهند دید. این برند اروپایی در زمینه تولید خودروهای فوق‌لوکس و کم‌تیراژ، برخی از خاص‌ترین محصولات جهان را عرضه می‌کند، اما مدل جدید آن از نظر طراحی و قدرت، جایگاه متفاوتی دارد. از این ابرخودروی
بوگاتی بار دیگر خودرویی ساخته که ۹۹.۹۹ درصد مردم نه توانایی خرید آن را دارند و نه احتمالاً از نزدیک خواهند دید. این برند اروپایی در زمینه تولید خودروهای فوق‌لوکس و کم‌تیراژ، برخی از خاص‌ترین محصولات جهان را عرضه می‌کند، اما مدل جدید آن از نظر طراحی و قدرت، جایگاه متفاوتی دارد.
از این ابرخودروی چشمگیر تنها یک دستگاه ساخته خواهد شد که پیش از این به فروش رسیده است. احتمالاً مدت زیادی طول می‌کشد تا هویت مالک آن مشخص شود، اما حتی تماشای این اثر هنری از فاصله دور نیز جذابیت خاص خود را دارد.
چگونه بوگاتی کارخانه خود را به کارگاه ساخت خودروهای سفارشی میلیاردرها تبدیل کرد؟
سبد محصولات بوگاتی برای سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به دو دوره متفاوت تعلق دارد. مدل Tourbillon با پیشرانه تنفس طبیعی ۸.۳ لیتری V16 و سه موتور الکتریکی هیبریدی، مجموعاً ۱۸۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کند و تنها ۲۵۰ دستگاه از آن ساخته خواهد شد. این خودرو نشان‌دهنده حرکت بوگاتی به سوی آینده، بدون نادیده گرفتن میراث فنی گذشته است.
با این حال، فرمول قدیمی بوگاتی هنوز به‌طور کامل کنار نرفته است. مدل Bugatti Mistral آخرین خودروی جاده‌ای این برند با پیشرانه ۸ لیتری W16 مجهز به چهار توربوشارژر محسوب می‌شود و تولید آن به ۹۹ دستگاه محدود شده است. این خودرو پیشرانه قدرتمند Chiron را در بدنه‌ای بدون سقف قرار می‌دهد؛ تصمیمی که کاملاً با رویکرد خاص بوگاتی هماهنگی دارد.
ویژگی جالب محصولات امروزی بوگاتی، تنوع چشمگیر آن‌هاست. در یک سوی این مجموعه، ابرخودروی هیبریدی V16 قرار دارد؛ در سوی دیگر، آخرین نمونه‌های غول‌پیکر W16 دیده می‌شوند و در کنار آن‌ها خودروهایی حضور دارند که صرفاً به این دلیل ساخته شده‌اند که یک مشتری ثروتمند خواسته محصولی کاملاً منحصربه‌فرد در اختیار داشته باشد.
برنامه Programme Solitaire این رویکرد را یک قدم فراتر می‌برد. بوگاتی با ساخت خودروهای تک‌نسخه‌ای، تأسیسات خود در مولشایم را عملاً به کارگاهی کوچک برای طراحی و تولید خودروهای سفارشی تبدیل کرده است. این محصولات صرفاً نسخه‌های ویژه با رنگ‌آمیزی متفاوت نیستند، بلکه بوگاتی‌هایی اختصاصی به شمار می‌روند که بر اساس خواسته‌های یک مشتری مشخص ساخته می‌شوند.
Bugatti Destrier؛ قدرت ۱۵۷۸ اسب بخار در بدنه‌ای با ارتفاع تنها ۱۰۰ سانتی‌متر
بوگاتی پیش از این چند مدل را در قالب برنامه Programme Solitaire معرفی کرده بود. مدل Brouillard نسخه‌ای بازطراحی‌شده بر پایه Mistral محسوب می‌شود و FKP Hommage نیز با استفاده از ساختار فنی مشترک با Mistral و Chiron Super Sport ساخته شده است. اکنون نوبت به Bugatti Destrier رسیده تا به محصولی اختصاصی برای یک مشتری خوش‌شانس تبدیل شود.
Destrier از جایی آغاز می‌شود که خودروی پیست‌محور ۵ میلیون دلاری بوگاتی به پایان می‌رسد
Bugatti Destrier بر پایه Bugatti Bolide توسعه یافته است؛ ابرخودرویی دو در و مخصوص پیست که از پیشرانه W16 بهره می‌برد. این موتور از دو بلوک V8 با زاویه باریک تشکیل شده که یک میل‌لنگ مشترک دارند. قیمت Bolide حدود ۴ تا ۵ میلیون دلار برآورد می‌شود و همین خودرو نقطه شروع پروژه Destrier بوده است.
Destrier از شاسی یکپارچه فیبرکربنی، همان پیشرانه و آرایش موتور وسط طولی Bolide استفاده می‌کند. Bolide با ارتفاع تقریبی ۱۰۵ سانتی‌متر و فاصله از سطح زمین ۶۸ میلی‌متری در جلو و ۸۸ میلی‌متری در عقب، خودرویی بسیار کم‌ارتفاع به شمار می‌رود. با این حال، Destrier با ارتفاع تنها ۱۰۰ سانتی‌متر، عنوان کم‌ارتفاع‌ترین خودروی تاریخ بوگاتی را به دست آورده است.
پیشرانه ۸ لیتری W16 با تجهیزات فنی قدرتمند
در قلب بهترین محصولات بوگاتی، پیشرانه نقش محوری دارد. در Bugatti Destrier تک‌نسخه‌ای نیز همان موتور ۸ لیتری W16 چهار توربوشارژر مدل Bolide به کار رفته است. این پیشرانه عظیم به چهار توربوشارژر دومرحله‌ای، سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها با دو میل‌بادامک در هر سرسیلندر (DOHC) و تزریق مستقیم سوخت مجهز شده است.
خروجی چهار لوله اگزوز، صدایی بم و عمیق تولید می‌کند که حتی می‌تواند خواب را برهم بزند. با فشردن پدال گاز، این صدا به غرش بلندی شبیه ترکیبی از موتور جت و یک خودروی عضلانی قدرتمند تبدیل خواهد شد.
نیروی پیشرانه از طریق جعبه‌دنده اتوماتیک دوکلاچه هفت‌سرعته به هر چهار چرخ منتقل می‌شود. سامانه چهارچرخ محرک دائمی نیز وظیفه توزیع نیرو را بر عهده دارد. قدرت اعلام‌شده این خودرو به ۱۵۷۸ اسب بخار می‌رسد و حداکثر گشتاور آن حدود ۱۶۰۰ نیوتن‌متر است.
Bugatti Destrier هنوز تحت آزمایش‌های عملکردی قرار نگرفته و بوگاتی تأکید کرده که در این پروژه، بیش از دستیابی به حداکثر عملکرد، بر هنر ساخت و کیفیت جزئیات تمرکز داشته است. با این حال، Bugatti Bolide می‌تواند در حدود ۲.۲ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت برسد و حداکثر سرعت آن به حدود ۳۸۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. بنابراین، می‌توان با احتیاط انتظار داشت Destrier نیز عملکردی نزدیک به Bolide داشته باشد، هرچند احتمال دارد اندکی کندتر باشد. البته عملکرد خام تنها بخشی از داستان این ابرخودرو را تشکیل می‌دهد؛ تفاوت اصلی Destrier با Bolide در طراحی ظاهری و جزئیاتی قرار دارد که به‌وضوح قابل مشاهده هستند.
ترکیب مهندسی مخصوص پیست با طراحی سفارشی
هدف اصلی برنامه Bugatti Programme Solitaire ساخت خودرویی کاملاً اختصاصی برای مالک آن است. Destrier نیز بر همین اساس شکل گرفته و تمام ویژگی‌های آن با توجه به خواسته‌های تنها مشتری این پروژه طراحی شده‌اند. با وجود استفاده از پایه فنی Bolide، تفاوت‌های ظاهری و داخلی این دو خودرو بسیار چشمگیر هستند.
در فضای داخلی، کابین مسابقه‌ای و متمرکز بر عملکرد Bolide جای خود را به محیطی بسیار لوکس‌تر با حال‌وهوای خودروهای گرندتورر داده است. کابین Destrier با چرم Ambre Voyageur و جیر نبوک پوشیده شده و از پارچه سه‌بعدی با نخ مسی واقعی، قطعات فلزی براق و تزئینات فلزی چکش‌کاری‌شده بهره می‌برد. گفته می‌شود طراحی این جزئیات از زره‌های قرون وسطایی الهام گرفته شده است؛ اشاره‌ای ظریف به نام Destrier که به اسب جنگی سنگین‌وزن در دوران قرون وسطی اشاره دارد.
در مقابل صندلی راننده، فرمانی کوچک با طراحی یوغ‌مانند قرار گرفته که نمایشگر دیجیتالی اطلاعات رانندگی را در قاب خود جای می‌دهد. همچنین، برآمدگی امتداد‌یافته از بخش عقب بدنه به سمت کابین، فضای داخلی را از سایر بخش‌ها جدا می‌کند و به طراحی اختصاصی خودرو جلوه‌ای متفاوت می‌بخشد.
در قسمت بالای شیشه جلو، پلاکی قرار دارد که با لیزر و به‌صورت دستی حکاکی شده و به شاسی Type 57 اختصاص یافته است. این پلاک با مضمون یک شاسی، دو افسانه، ادای احترامی به دو خودروی تاریخی بوگاتی، یعنی Type 57G Tank برنده مسابقه لمانز و Type 57SC Atlantic زیبا، محسوب می‌شود. این عبارت همچنین فلسفه برنامه Programme Solitaire و شیوه تبدیل میراث تاریخی بوگاتی به محصولی کاملاً اختصاصی را به‌خوبی نشان می‌دهد.
حذف ظاهر تهاجمی Bolide برای خلق مجسمه‌ای متحرک
در Bugatti Destrier بسیاری از عناصر ظاهری تهاجمی Bolide کنار گذاشته شده‌اند. بال‌های بزرگ و تجهیزات آیرودینامیکی برجسته جای خود را به اسپلیتر و دیفیوزر ساده‌تری از جنس فیبرکربن داده‌اند. در نتیجه، ساختار فیبرکربنی خودرو با ظاهری تمیزتر و بدنه‌ای روان‌تر به نمایش درمی‌آید که بیشتر برای حرکت سریع در جاده طراحی شده است.
این خودرو از جلوپنجره نعل‌اسبی عریض‌تر نسبت به Bolide، شیشه جلوی خمیده، چراغ‌های بیضی‌شکل و خطوط بدنه روان بهره می‌برد. ستون‌های C نیز به‌طور اساسی بازطراحی شده‌اند. این ستون‌ها به‌جای آنکه بخشی از ساختار آشکار یک خودروی مسابقه‌ای باشند، از کابین به سمت بدنه امتداد پیدا می‌کنند و ظاهری بسته‌تر و نزدیک‌تر به خودروهای گرندتورر به وجود می‌آورند. این تغییرات در عین حال، تناسبات بسیار خاص و افراطی بدنه را برجسته‌تر می‌کنند.
از آنجا که Destrier کم‌ارتفاع‌ترین خودروی تاریخ بوگاتی به شمار می‌رود، بدنه آن حالتی کشیده و چسبیده به سطح جاده دارد. دماغه بلند و کابین کوچک این خودرو، ظاهر آن را بیشتر به یک مجسمه فوق‌سریع شبیه کرده است تا خودروی مسابقه‌ای‌ای که ساختار اولیه‌اش بر اساس آن شکل گرفته بود.
کاهش ارتفاع Destrier بدون کنار گذاشتن مهندسی پیشرفته
برخلاف Bolide که از رینگ‌های ۱۸ اینچی مخصوص پیست استفاده می‌کند، Bugatti Destrier به رینگ‌های بزرگ‌تر و مناسب جاده مجهز شده است. رینگ‌های جلو ۲۰ اینچی و رینگ‌های عقب ۲۱ اینچی هستند. این ابعاد با بدنه کم‌ارتفاع خودرو تناسب دارند و در کنار ساختار فیبرکربنی، به حفظ فاصله بسیار کم بدنه از سطح جاده کمک می‌کنند؛ بدون آنکه ظاهر خودرو بیش از اندازه به یک ماشین مسابقه‌ای فاقد تجهیزات متعارف شباهت پیدا کند.
در بخش زیرین بدنه، این ابرخودروی منحصربه‌فرد همچنان از آرایش تعلیق جناغی دوبل Bolide بهره می‌برد. کمک‌فنرهای فشاری نیز درون بدنه پنهان شده‌اند تا ظاهر بیرونی خودرو ساده‌تر و یکپارچه‌تر باقی بماند. با وجود کاهش برخی قابلیت‌های اختصاصی پیست، ساختار فنی Destrier همچنان در سطح یک ابرخودروی پیشرفته قرار دارد؛ با این تفاوت که مهندسی پیچیده آن زیر پوسته‌ای ظریف‌تر و لوکس‌تر پنهان شده است.
قیمت ۱۵ تا ۳۰ میلیون دلاری؛ Destrier شاید گران‌ترین بوگاتی سفارشی تاریخ باشد
در میان کمیاب‌ترین خودروهای تاریخ بوگاتی، مدل Type 57SC جایگاه ویژه‌ای دارد. از این خودرو حداکثر ۴۳ دستگاه ساخته شد و تولید نسخه Type 57SC Atlantic نیز تنها به چهار دستگاه محدود بود. طبق اطلاعات وب‌سایت Classic.com، میانگین قیمت فعلی Type 57SC در حراجی‌ها، بر اساس داده‌های اکتبر ۲۰۲۶، حدود ۷.۵ میلیون دلار برآورد می‌شود.
این خودروها افسانه‌ای، بسیار گران‌قیمت و فوق‌العاده کمیاب هستند، اما از نظر انحصاری بودن در سطح Destrier قرار نمی‌گیرند. فلسفه اصلی برنامه Programme Solitaire نیز همین است: ساخت خودرویی که هیچ نمونه دیگری از آن وجود نداشته باشد. این محصول در کنار سایر خودروهای این مجموعه، به بالاترین سطح مشتریان ثروتمند اختصاص دارد که توانایی پرداخت هزینه‌های چند ده میلیون دلاری را دارند.
بوگاتی هنوز قیمت رسمی Destrier را اعلام نکرده، اما برآوردها از رقمی بین ۱۵ تا ۳۰ میلیون دلار حکایت دارند. اما آیا پرداخت چنین مبلغی برای این خودرو ارزش دارد محصول جدید شاید سریع‌ترین خودروی تولیدی بوگاتی نباشد، اما بدون تردید از متمایزترین ساخته‌های این برند به شمار می‌رود؛ خودرویی که یک پیشرانه در آستانه پایان دوران خود را با اشتیاق واقعی به طراحی و هنر ساخت ترکیب می‌کند.