پیشرانه V8 کد M113 مرسدس بنز ابتدا برای سدان‌های آرام طراحی شد اما با دست‌کاری مهندسان آفالترباخ به یکی از افسانه‌ای‌ترین موتورهای تاریخ AMG تبدیل شد.

در دنیای خودرو، ارزشمندترین پیشرانه‌های V8 آن‌هایی هستند که در سینه خودروهای غیرمنتظره و مظلوم جا خوش کرده‌اند؛ پیشرانه‌هایی که در ظاهر هیچ ادعایی ندارند اما در عمل آسفالت را به آتش می‌کشند. در قلمرو این خودروهای گرگ در لباس میش، پیشرانه M113 مرسدس AMG چه در نسخه تنفس طبیعی و چه در نمونه‌های سوپرشارژ؛ نماد بارز شاهکار مهندسی اشتوتگارت و آفالترباخ محسوب می‌شود. این پیشرانه در نیمه دوم دهه ۹۰ میلادی به‌عنوان یک گزینه V8 کاملاً معمولی برای مدل‌های پایه کلاس E و کلاس S معرفی شد. M113 ساختاری بسیار ساده داشت؛ بلوک آلومینیومی با زاویه ۹۰ درجه، یک میل‌بادامک در هر ردیف سیلندر و میل‌لنگ ساده اما نکته متمایز آن بهره‌گیری از تنها ۳ سوپاپ و دو شمع در هر سیلندر بود. این آرایش سه سوپاپه علاوه بر کاهش هزینه‌های ساخت و ابعاد فشرده‌تر نسبت به نمونه‌های چهار سوپاپه، کارکرد نرم، بی‌صدا و استهلاک پایینی ارائه می‌داد.

M113 در نسخهٔ اولیه خود قلبی آرام برای سدان‌های تشریفاتی بود اما همه‌چیز از زمانی تغییر کرد که متخصصان AMG در آفالترباخ دست روی این موتور گذاشتند. آن‌ها حجم موتور را به ۵.۴ لیتر افزایش دادند و طبق سنت دیرینه خود، امضای یک تکنسین را روی هر پیشرانه دست‌ساز ثبت کردند. سپس این نیروگاه جدید را زیر کاپوت سدان معمولی E کلاس نسل W210 نصب کردند تا E55 AMG متولد شود؛ خودرویی که ظاهرش هیچ فرقی با تاکسی‌های آلمانی نداشت اما غرش موتورش شباهت عجیبی به خودروهای عضلانی آمریکایی پیدا کرده بود. طی یک دهه بعد، AMG این پیشرانه را مدام ارتقا داد و با افزودن پسوند K (مخفف کمپرسور یا همان سوپرشارژر)، آن را در سینه خشن‌ترین محصولات خود جای داد. خروجی این پیشرانه از ۳۴۲ اسب بخار در نسخه‌های اولیه آغاز شد و در قوی‌ترین نمونه‌های سوپرشارژ به رقم حیرت‌انگیز ۶۴۱ اسب بخار رسید. بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۹، خانواده M113 کلیدی‌ترین و پرکاربردترین قوای محرکه آفالترباخ بود و اسطوره‌های زیادی تمام اعتبار خود را مدیون این V8 سه سوپاپه هستند.

مرسدس بنز E55 AMG نسل W210

نخستین نسلی که نشان E55 AMG را به دوش کشید، جایگزین مدل E50 شد تا به جنگ مستقیم ب‌ام‌و M5 نسل E39 برود. زیر کاپوت این سدان، نسخه ۵.۴ لیتری از خانواده M113 قرار داشت. با حفظ قطر سیلندر ۹۷ میلی‌متری و افزایش کورس پیستون به ۹۲ میلی‌متر، قدرت موتور به ۳۴۹ اسب بخار و گشتاور آن به ۵۳۰ نیوتن‌متر رسید. هم‌زمان با این مدل، کوپه جذاب CLK55 AMG نیز معرفی شد. اگرچه حجم این موتور از پیشرانه ۴.۹ لیتری S62 ب‌ام‌و M5 بیشتر بود و قدرت کمتری تولید می‌کرد اما گشتاور بسیار بالاتری در دورهای پایین ارائه می‌داد. برخلاف ب‌ام‌و که برای آزاد کردن اسب‌هایش نیازمند دورهای بالای ۶ هزار rpm بود، E55 بدون نیاز به معکوس کشیدن‌های سنگین، سرنشینان را به پشتی صندلی می‌چسباند. مهندسان AMG همواره اولویت اول را به گشتاور و اولویت دوم را به اسب بخار می‌دادند تا کروزرهای بی‌نظیری برای اتوبان‌ها بسازند. این موتور با یک گیربکس پنج سرعته اتوماتیک جفت شده بود که تمام نیرو را به چرخ‌های عقب می‌فرستاد.

مرسدس بنز ML55 AMG نسل W163

در نیمه دوم دهه ۹۰ میلادی، ساخت یک شاسی‌بلند اسپرت و سریع کاملاً بی‌معنی به نظر می‌رسید زیرا همه به این خودروها به چشم وسیله‌ای برای جابه‌جایی کودکان یا مسافرت‌های خانوادگی نگاه می‌کردند. هیچ‌کس تصور نمی‌کرد روزی یک شاسی‌بلند به ترمزهای بزرگ، سیستم تعلیق اسپرت و یک موتور V8 با قدرت ۳۴۱ اسب بخار مجهز شود. مرسدس بنز تازه با کلاس M وارد این بازار شده بود و مهندسان AMG در اقدامی جسورانه، موتور ۵.۴ لیتری E55 را درون سینه این شاسی‌بلند جای دادند. به دلیل محدودیت فضا و طراحی متفاوت سیستم خروجی اگزوز، موتور M113 در این خودرو ۳۴۱ اسب بخار قدرت و ۵۱۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد. با وجود وزن سنگین ۲۰۹۳ کیلوگرمی و سیستم چهارچرخ محرک، ML55 سریع‌ترین شاسی‌بلند زمان خود در شتاب‌گیری شد و راه را برای خلق اسطوره‌هایی چون پورشه کائن توربو و لامبورگینی اوروس هموار کرد.

مرسدس بنز E55 AMG نسل W211

در سال ۲۰۰۲، نسل جدید E55 AMG پا به عرصه گذاشت و بلافاصله عنوان سریع‌ترین سدان تولیدی جهان را تصاحب کرد؛ عنوانی که تا زمان عرضه مرسدس S65 AMG با موتور V12 توئین توربو در اختیار این خودرو باقی ماند. شاهکار اصلی در زیر کاپوت، اضافه شدن یک سوپرشارژر پیچشی به موتور M113 بود که حرف K را به نام آن افزود. با این ارتقا، خروجی موتور M113K به رقم شگفت‌انگیز ۴۶۹ اسب بخار و گشتاور سهمگین ۷۰۰ نیوتن‌متر رسید و جایزه بین‌المللی پیشرانه برتر سال ۲۰۰۳ را از آن خود کرد. نیرو همچنان از طریق گیربکس پنج سرعته اتوماتیک تقویت‌شده به چرخ‌های عقب منتقل می‌شد. برای درک سرعت باورنکردنی این خودرو کافی است بدانید درحالی‌که آئودی RS6 توئین توربو در آن دوران برای رسیدن به سرعت ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت به ۱۱ ثانیه زمان نیاز داشت، E55 سوپرشارژ این کار را زیر ۱۰ ثانیه انجام می‌داد.

مرسدس بنز SLK55 AMG نسل R171

رودستر کوچک SLK هرگز قرار نبود یک اسپرت بسیار پرقدرت باشد؛ این خودرو در ابتدا به‌عنوان یک رودستر شیک با سقف فلزی جمع‌شونده طراحی شده بود. نسل اول آن در قوی‌ترین نسخه از یک موتور V6 سوپرشارژ استفاده می‌کرد اما در نسل دوم (کد R171)، مهندسان AMG پا را فراتر گذاشتند و موتور ۵.۴ لیتری V8 تنفس طبیعی M113 را زیر کاپوت کشیده آن جای دادند. در این نسخه، موتور M113 توانایی تولید ۳۵۵ اسب بخار قدرت و ۵۱۰ نیوتن‌متر گشتاور را داشت که برای خودرویی با فاصله محوری تنها ۲,۴۳۰ میلی‌متر، رقمی فوق‌العاده محسوب می‌شد. این رودستر کوچک به لطف گیربکس پنج سرعته اتوماتیک ارتقاءیافته، ظرف تنها ۴.۹ ثانیه از صفر به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید و تمام رقبا را در مسیر مستقیم مقهور خود می‌کرد. همین مدل بعدها پایه و اساس خلق سری فوق‌العاده بلک سریز در محصولات AMG شد.

مرسدس بنز G55 AMG

شاسی‌بلند افسانه‌ای کلاس G در دهه ۷۰ میلادی به‌عنوان یک خودروی نظامی سخت‌کوش متولد شد. شاسی نردبانی، اکسل‌های صلب و آئرودینامیکی شبیه به جعبه، آن را برای مسیرهای کوهستانی آماده کرده بود نه برای سرعت‌های بالا اما در سال ۲۰۰۴ و به مناسبت ۲۵ سالگی تولید نسخه شهری G کلاس، AMG از نسخه G55 سوپرشارژ در نمایشگاه ژنو پرده برداشت. موتور M113K در این آجر بیراهه‌نوردی ۴۶۹ اسب بخار قدرت و ۷۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کرد که دو سال بعد قدرت به ۵۰۰ اسب بخار افزایش یافت. نیرو از طریق گیربکس پنج سرعته به هر چهارچرخ منتقل می‌شد و شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت آن به زیر ۶ ثانیه رسید که برای خودرویی با این وزن و آئرودینامیک کاملاً باورنکردنی بود. اگرچه تعلیق سفت‌تر و لاستیک‌های پهن‌تر نتوانستند از کلاس G یک خودروی چابک در پیچ‌ها بسازند، اما صدای بم اگزوزهای دوبل استیل در طرفین خودرو، این مدل را به ماندگارترین و محبوب‌ترین نسخه با موتور M113K تبدیل کرد.

مرسدس بنز SLR مک‌لارن

بدون شک خشن‌ترین و افراطی‌ترین نمونه از خانواده M113، زیر کاپوت کشیده سوپرکار افسانه‌ای مرسدس بنز SLR مک‌لارن می‌تپید. مهندسان آفالترباخ برای این ابرخودرو، پیشرانه ۵.۴ لیتری M113 را بازنگری اساسی کردند؛ بلوک موتور به نمونه تقویت‌شده اختصاصی تغییر یافت و سیستم روغن‌کاری کارتل خشک روی آن نصب شد تا هم مرکز ثقل خودرو تا حد ممکن پایین بیاید و هم روغن‌کاری در پیچ‌های پیست بدون اختلال انجام شود. با نصب یک سوپرشارژر پیچشی بزرگ‌تر، این نیروگاه دست‌ساز در نسخه استاندارد SLR توانایی تولید ۶۲۶ اسب بخار قدرت و ۷۸0 نیوتن‌متر گشتاور را پیدا کرد تا این سوپرکار را ظرف تنها ۳.۸ ثانیه از سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند. شاهکار این پیشرانه در نسخه ویژه ۷۲۲ ادیشن به اوج رسید، جایی که قدرت به ۶۴۱ اسب بخار و گشتاور به رقم سرسام‌آور ۸۲۰ نیوتن‌متر افزایش یافت تا ثابت کند پیشرانه سه سوپاپه M113 نه‌تنها برای سدان‌های لوکس و شاسی‌بلندهای سنگین بلکه برای به چالش کشیدن برترین هایپرکارهای جهان نیز پاسخی دندان‌شکن در چنته دارد.