برای نخستین بار در تاریخ فوتبال، ۹ کشور آفریقایی جواز حضور در مرحله حذفی جام جهانی را کسب کردند که این موفقیت کمسابقه بیش از هر چیز، به لطف فرمت جدید و گسترده این تورنمنت رقم خورده است.
به گزارش ایلنا، آرزوی جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، مبنی بر دیدن کشورهای بیشتر و به ویژه درخشش آفریقاییها در جام جهانی به حقیقت پیوست. زمانی که او در سال ۲۰۲۳ با اشاره به شانس بیشتر کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) برای داشتن نمایندگان بیشتر در مرحله نهایی اعلام کرد «بهترینها هنوز در راهند»، فکرش را هم نمیکرد که این پیشبینی تا این حد دقیق از آب درآید؛ چرا که در پایان دور اول جام جهانی و با نهایی شدن صعود الجزایر، نمایندگان آفریقا به یک آمار تقریباً بینقص دست یافتند.
فرمت جدید فیفا به داد قاره سیاه رسید
در این دوره، ۹ تیم آفریقایی در مرحله یکشانزدهم نهایی حاضر خواهند بود و در این میان، تنها تونس با تحمل سه شکست پیاپی از صعود بازماند. با این حال، باید این آمار عددی را با کمی چاشنی واقعگرایی ارزیابی کرد؛ چرا که صعودکنندگان قاره آفریقا آمار درخشانی در بردهای خود نداشتهاند. هیچکدام از آنها حتی نتوانستند به عنوان تیم اول گروه خود صعود کنند. پنج تیم (آفریقای جنوبی، مصر، ساحل عاج، کیپورد و مراکش) به عنوان تیمهای دوم گروهشان بالا آمدند، در حالی که مابقی تیمها کاملاً از فرمت جدید و گسترده مسابقات و قانون صعود بهترین تیمهای سوم بهرهمند شدند. چهار تیم دیگر (جمهوری دموکراتیک کنگو، غنا، سنگال و الجزایر) از همین مسیر و چراغ خاموش به مرحله حذفی رسیدند.
فقط ۸ برد در ۳۰ مسابقه؛ صعود تاریخی بدون حتی یک صدرنشینی
از ۳۰ مسابقهای که توسط این ۹ کشور آفریقایی در بیستوسومین دوره جام جهانی برگزار شد، تنها ۸ پیروزی به دست آمد؛ یعنی چیزی در حدود یکسوم بازیها. آنچه واقعاً به نفع این کشورها تمام شد، قبل از هر چیز بالا رفتن تعداد سهمیههای این قاره بود. به جای ۵ سهمیهای که تا سال ۲۰۲۲ به کنفدراسیون فوتبال آفریقا اختصاص داده میشد، اکنون ۹ سهمیه مستقیم به آنها هدیه داده شده است. با اضافه شدن جمهوری دموکراتیک کنگو که از طریق پلیآف بینقارهای به این تورنمنت راه یافت، تاریخ جام جهانی هرگز این تعداد کشور آفریقایی را به خود ندیده بود؛ موضوعی که به خوبی علت این صعود تاریخی ۹۰ درصدی (۹ تیم از ۱۰ تیم) را توجیه میکند.