ورزش اکنون یک مقوله مهم برای درآمدزایی و ایجاد شادی و نشاط در جوامع است. با این حال ورزش در ایران درآمد پایدار ندارد که می‌توان این مهم را با سرمایه‌گذاری، بررسی و استفاده از پیشنهادات، تا حدودی در مسیر صحیح قرار داد و با گذر زمان از آن بهره‌برداری کرد.
ورزش امروزه یک مقوله مهم در کشورهای مختلف است که مساله مهمی چون کمبود منابع مالی در آن وجود دارد. البته مسئله فقط کمبود منابع مالی نیست؛ در بسیاری از سازمان‌های ورزشی، مسئله مهم‌تر، محدود بودن سبد درآمد، ضعف طراحی محصول تجاری و نبود شاخص‌های روشن برای سنجش نتیجه است.
یک مطالعه کیفی درباره باشگاه‌های خصوصی ایران (۲۰۲۳) با مصاحبه عمیق با ۱۶ متخصص، ۱۵ مؤلفه مؤثر بر درآمدزایی را شناسایی کرد؛ از بودجه‌ریزی و مشتری‌مداری تا رسانه، برون‌سپاری و همکاری بین‌بخشی. این مطالعه کیفی است و نباید آن را آمار نماینده تمام باشگاه‌های کشور تلقی کرد.
برای مقایسه، حساب ماهواره‌ای ورزش بریتانیا بر پایه داده‌های ۲۰۲۱، سهم مستقیم ورزش را ۵۳٫۶ میلیارد پوند ارزش افزوده (۲٫۶٪ کل ارزش افزوده اقتصاد) برآورد کرد. با احتساب اثرات غیرمستقیم زنجیره تأمین، رقم به ۸۳٫۱ میلیارد پوند (۴٫۱٪) رسید. این شاخص با فروش، درآمد باشگاه یا بودجه دولتی متفاوت است.
با این حال، ورزش ایران با وجود ظرفیت‌های گسترده، هنوز نتوانسته به اندازه واقعی از ظرفیت‌های خود بهره‌برداری کند. سرمایه‌گذاری در زیر ساخت‌ها، باشگاه‌ها، رویدادها و صنایع جانبی ورزش، نه تنها به توسعه ورزش کمک می‌کند، بلکه می‌تواند بازدهی مالی خوبی نیز با گذر زمان داشته باشد. ورزش سرمایه‌ای است که به سلامت جامعه و به اقتصاد کشور برمی‌گردد.
طبق تحقیقات انجام شده، پیشنهاد اجرایی برای مدیران وجود دارد که می‌تواند در راستای مقوله مالی در ورزش به این نکات توجه ویژه داشت. نکاتی که از تحقیقات و بررسی‌های دقیق به دست آمده است.
این پیشنهادات به شرح زیر است:
۱) سهم و هزینه هر منبع درآمد را ماهیانه ثبت کنید.
۲) برای هر محصول، مشتری هدف، قیمت و مسئول فروش مشخص کنید.
۳) حاشیه سود، تمدید مشتری و نتیجه اسپانسر را بسنجید.
توسعه حساب ورزش با تعریف روشن، داده سالیانه و روش‌شناسی شفاف، تا تصمیم‌گیری اقتصادی بر پایه آمار قابل مقایسه انجام نیز، یک پیشنهاد سیاستی برای مدیران است.