برای خانواده گلیزر، ظاهراً پر شدن حساب‌های بانکی مهم‌تر از پر شدن ویترین افتخارات منچستریونایتد است.
طرفداری | آبرام گلیزر، مالک مشترک باشگاه منچستریونایتد، معتقد است ارزش تجاری این باشگاه لزوماً به موفقیت‌های ورزشی و نتایج آن در داخل زمین وابسته نیست.
چهره شاخص خانواده گلیزر که مالکیت او بر منچستریونایتد همواره با اعتراض گسترده هواداران این باشگاه همراه بوده، در جریان نخستین کنفرانس سرمایه‌گذاری ورزشی دویچه بانک در لندن، به پرسش‌هایی درباره وضعیت اقتصادی و ورزشی شیاطین سرخ پاسخ داد. یکی از حاضران در این نشست، موضوع افت عملکرد منچستریونایتد در زمین مسابقه و ارتباط میان نتایج ورزشی و موفقیت تجاری باشگاه را مطرح کرد؛ پرسشی که با واکنش قاطع گلیزر همراه شد.
بر اساس گزارش نشریه اتلتیک، رئیس مشترک منچستریونایتد در پاسخ، این باشگاه را با مجموعه‌های ورزشی و برندهای بزرگی مانند دالاس کابویز و نیویورک یانکیز مقایسه کرده است؛ تیم‌هایی که با وجود جایگاه تجاری و محبوبیت گسترده، سال‌هاست قهرمانی در رقابت‌های اصلی خود را تجربه نکرده‌اند. دالاس کابویز آخرین بار در سال ۱۹۹۶ قهرمان سوپربول شد و نیویورک یانکیز نیز از سال ۲۰۰۹ تاکنون به عنوان قهرمانی سری جهانی نرسیده است.
منچستریونایتد نیز از زمان جدایی سر الکس فرگوسن در سال ۲۰۱۳، دیگر موفق به فتح لیگ برتر انگلیس نشده است. این باشگاه با وجود برخورداری از تاریخی پرافتخار و جایگاهی ویژه در فوتبال جهان، طی سال‌های اخیر از نظر ورزشی با افت محسوسی مواجه شده؛ موضوعی که اعتراض‌های گسترده‌ای را علیه مالکیت خانواده گلیزر به دنبال داشته است.
شیاطین سرخ در آستانه دیدار خانگی یکشنبه برابر استون ویلا، در رتبه هفدهم جدول لیگ برتر قرار دارند و فاصله چندانی با منطقه سقوط ندارند. هرچند سقوط منچستریونایتد به دسته پایین‌تر سناریویی دور از انتظار به نظر می‌رسد، اما چنین اتفاقی می‌تواند ضربه‌ای سنگین و جبران‌ناپذیر به وضعیت مالی باشگاه وارد کند. با این حال، گلیزر که اظهاراتش را در ماه سپتامبر مطرح کرده بود و جزئیات آن به‌تازگی منتشر شده، همچنان بر این باور است که قدرت جهانی برند منچستریونایتد، درآمدهای تجاری باشگاه را تا حد زیادی در برابر نوسانات ناشی از نتایج ورزشی مصون نگه می‌دارد.
آمارها نیز نشان می‌دهند که درآمدهای تجاری یونایتد حتی در سال‌های کم‌فروغ پس از دوران فرگوسن روندی افزایشی داشته است. درآمد تجاری باشگاه در فصل ۱۳-۲۰۱۲ حدود ۱۵۲ میلیون پوند بود؛ رقمی که در فصل ۱۸-۲۰۱۷ به ۲۷۶ میلیون پوند رسید و طبق آخرین آمار منتشرشده برای فصل ۲۶-۲۰۲۵، به ۳۱۷ میلیون پوند افزایش یافته است. با وجود قدرت همچنان قابل‌توجه برند منچستریونایتد به واسطه هواداران پرشمار در سراسر جهان و تاریخ پرافتخار این باشگاه، افت نتایج ورزشی تأثیر خود را بر جایگاه اقتصادی آن گذاشته است.
نشریه فوربز که یکی از منابع مورد استناد خانواده گلیزر در ارزیابی ارزش باشگاه‌ها محسوب می‌شود، در رتبه‌بندی ماه مه سال جاری، منچستریونایتد را پس از رئال مادرید و بارسلونا در جایگاه سوم ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان قرار داد. این در حالی است که یک سال پیش، تنها رئال مادرید ارزشی بالاتر از شیاطین سرخ داشت. برای درک بهتر این تغییر، کافی است بدانیم منچستریونایتد تا سال ۲۰۱۸ همچنان در صدر این رتبه‌بندی قرار داشت و طی یک بازه پنج‌ساله بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ نیز این جایگاه را در اختیار گرفته بود.
بدهی‌های سنگین باشگاه یکی از مهم‌ترین محورهای اعتراض هواداران منچستریونایتد به خانواده گلیزر است؛ خانواده‌ای که در سال ۲۰۰۵ با استفاده از منابع مالی قرض‌گرفته‌شده از بانک‌ها، مالکیت باشگاه را به دست گرفت. بر اساس آخرین آمار، مجموع بدهی منچستریونایتد تا ماه ژوئن به ۶۸۹ میلیون پوند رسیده است؛ رقمی که در مقایسه با سال قبل، ۵۲ میلیون پوند افزایش نشان می‌دهد. روندی که همچنان ادامه دارد و نشانه‌ای از کاهش آن دیده نمی‌شود.
شرکت اینئوس نیز به‌عنوان مالک اقلیت وارد ساختار مدیریتی باشگاه شده است. از فوریه ۲۰۲۴، سر جیم رتکلیف و تیم مدیریتی او مسئولیت تصمیم‌های فوتبالی منچستریونایتد را بر عهده گرفته‌اند، اما آبرام و جوئل گلیزر همچنان در تصمیم‌گیری‌های کلان، بودجه‌بندی و سایر مسائل مهم باشگاه نقش محوری دارند.
چرا هواداران دیگر به مالکان باشگاه اعتماد ندارند؟
اظهارات آبرام گلیزر در نشست ماه سپتامبر، ویژه فعالان حوزه مالی و سرمایه‌گذاری، بار دیگر همان نگرانی‌ای را در میان هواداران منچستریونایتد تقویت می‌کند که مدت‌هاست درباره خانواده گلیزر وجود دارد: اینکه مالکان آمریکایی بیش از موفقیت ورزشی باشگاه، به ترازنامه مالی و حفظ درآمدهای اقتصادی آن اهمیت می‌دهند.
پیش از دیدار سه‌شنبه‌شب منچستریونایتد برابر رم در لیگ قهرمانان اروپا، حدود ۲ هزار بادکنک سبز و طلایی، رنگ‌هایی که به نماد اعتراض هواداران علیه مالکیت گلیزر تبدیل شده‌اند، سکوهای استرتفورد اند را پر کرد. در ادامه نیز تعدادی توپ تنیس به سمت زمین مسابقه پرتاب شد. در هفته‌های اخیر و هم‌زمان با افت نتایج و عملکرد تیم، اعتراض‌ها علیه خانواده گلیزر، جیسون ویلکاکس، مدیر فوتبال باشگاه، و مجموعه اینئوس شدت گرفته است. هواداران که از عملکرد تیم و همچنین فعالیت باشگاه در پنجره نقل‌وانتقالات تابستانی رضایت ندارند، شعارهایی تند سر داده و خواستار خروج مالکان شده‌اند.
در جریان این اعتراض‌ها، شعار «اگر از گلیزرها متنفرید، بایستید» نیز فضای ورزشگاه اولدترافورد را تحت تأثیر قرار داد؛ آن هم در شرایطی که بازیکنان منچستریونایتد در زمین مسابقه با کسب پیروزی‌ای غیرمنتظره، امیدهای خود برای صعود در لیگ قهرمانان اروپا را زنده نگه داشتند. البته از زاویه‌ای دیگر، ممکن است گلیزر در آن نشست تلاش کرده باشد در برابر سرمایه‌گذاران و فعالان اقتصادی، تصویری مطمئن و امیدوارکننده از وضعیت تجاری منچستریونایتد ارائه دهد؛ به‌ویژه آنکه وضعیت بدهی‌های باشگاه چندان امیدوارکننده نیست.
با این حال، چنین اظهاراتی در منچستر احتمالاً به شکلی کاملاً متفاوت برداشت خواهد شد. صحبت‌های گلیزر نه‌تنها امید چندانی برای تغییر رویکرد مالکان در میان هواداران ایجاد نمی‌کند، بلکه این نگرانی را تقویت می‌کند که مالکان اصلی و اقلیت باشگاه، هر دو در مسیری حرکت می‌کنند که منچستریونایتد را بیش از پیش از جایگاه واقعی خود دور خواهد کرد.