در یکی از شهرهای تاریخی اسپانیا، خانه‌ای رومی با حمام‌ها، حیاط‌های ستون‌دار و تزئینات هنری همچنان رازهای کشف‌نشده‌ای دارد.

به نقل از هریتیج دیلی، باستان‌شناسان در شهر مِریدا (Mérida) اسپانیا، هنگام کاوش در بقایای یک خانه بزرگ رومی، نقاشی‌های دیواری باستانی و موزاییک‌های تازه‌ای کشف کرده‌اند. این آثار در محوطه باستانی هوئرتا دِ اوترو قرار دارند؛ جایی که تنها حدود ۱۵ درصد آن تاکنون کاوش شده و بخش بزرگی از بقایای تاریخی همچنان زیر خاک پنهان است.

نقاشی‌های دیواری با صحنه‌های اسطوره‌ای

محوطه هوئرتا دِ اوترو میان خاکریز رومی رودخانه گوادیانا و دیوار جنوبی دژ آلکازابا قرار دارد. کاوش‌های این منطقه نخستین‌بار در سال ۱۹۷۶ آغاز شد، اما مدتی بعد متوقف ماند. پژوهش‌های گسترده‌تر از سال ۲۰۱۹ دوباره ادامه پیدا کرد و باستان‌شناسان به‌تدریج بخش‌هایی از یک اقامتگاه وسیع و تزئین‌شده رومی را آشکار کردند.

در تازه‌ترین مرحله کاوش، پژوهشگران بخشی از زمین را بررسی کردند که در حفاری‌های سال ۱۹۷۶ دست‌نخورده باقی مانده بود. برداشتن این لایه خاک به آن‌ها اجازه داد بخش‌های پیش‌تر کاوش‌شده را به یکی از حیاط‌های ستون‌دار خانه متصل کنند.

در این قسمت، نقاشی‌های دیواری بسیار سالمی به دست آمد که صحنه‌هایی از حیوانات و اسطوره‌ها را به تصویر می‌کشند. یکی از نقاشی‌ها شیری را در حال تعقیب گوزن نشان می‌دهد و در بخش دیگری، ساتیری در کنار زنی دیده می‌شود. تصاویر پرندگانی مانند درنا، قو و طاووس نیز در میان نقاشی‌ها وجود دارند.

باستان‌شناسان قدمت این آثار را به فاصله میان اواسط قرن اول تا اواسط قرن دوم میلادی نسبت می‌دهند. کیفیت و تنوع تزئینات نشان می‌دهد این خانه به خانواده‌ای ثروتمند تعلق داشته است که توانایی سفارش نقاشی‌ها و تزئینات معماری پرهزینه را داشته‌اند.

موزاییک‌های تازه در خانه رومی

در جریان کاوش‌های اخیر، باستان‌شناسان مسیری موزاییکی را نیز شناسایی کردند که از فضای داخلی حیاط ستون‌دار خانه می‌گذرد. آن‌ها در بخش دیگری از محوطه، موزاییکی سالم با طرح‌های هندسی پیدا کرده‌اند که هنوز به‌صورت رسمی به نمایش عمومی درنیامده است.

این کشف‌ها به یافته مشهور دیگری در همین محوطه اضافه می‌شوند: موزاییکی رنگارنگ با مساحت حدود ۳۰ مترمربع که پیش‌تر از دل خاک بیرون آمده بود. در مرکز این اثر، سر مدوسا درون یک قاب هشت‌ضلعی قرار دارد. چهار طاووس نیز در قاب‌های شش‌ضلعی گوشه‌های موزاییک دیده می‌شوند که آن‌ها را نمادی از فصل‌های سال می‌دانند.

نقوش گیاهی و حیوانی، از جمله پرندگان و ماهی‌ها، در کنار تصویر چند ماسک، بخش‌های دیگر این موزاییک را تشکیل می‌دهند. تصویر مدوسا در هنر موزاییک‌کاری روم باستان کاربردی فراتر از تزئین داشت؛ رومی‌ها این چهره اسطوره‌ای را نمادی محافظ می‌دانستند که می‌توانست نیروهای شر را دور نگه دارد و از ساکنان ساختمان محافظت کند.

اقامتگاهی مجلل با حمام و حیاط‌های ستون‌دار

ابعاد و تزئینات هوئرتا دِ اوترو نشان می‌دهد این اقامتگاه یکی از خانه‌های خصوصی بزرگ در شهر رومی مِریدا بوده است. کاوش‌ها علاوه بر اتاق‌های تزئین‌شده و کف‌پوش‌های موزاییکی، بقایای حمام‌ها و چند حیاط ستون‌دار را نیز آشکار کرده‌اند که پیرامون فضاهای باغ‌مانند قرار داشتند.

شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد گسترش این خانه حتی به بخشی از یک خیابان عمومی موجود نیز رسیده بود. این موضوع می‌تواند ابعاد بزرگ مجموعه و جایگاه اجتماعی ساکنان آن را نشان دهد.

بخش عمده محوطه هنوز کاوش نشده است

با وجود چند دهه پژوهش و حفاری‌های پراکنده، تنها حدود ۱۵ درصد از این محوطه پنج‌هزار مترمربعی بررسی شده است. بنابراین احتمال دارد بخش‌های دیگری از ساختمان و تزئینات آن همچنان زیر لایه‌های خاک باقی مانده باشند.

یافته‌های تازه، تصویر روشن‌تری از ثروت و زندگی اشرافی در شهر رومی آگوستا اِمریتا (Augusta Emerita) ارائه می‌کنند؛ شهری که مِریدا امروزی بر بقایای آن شکل گرفته است. با توجه به کاوش‌نشدن بخش بزرگی از هوئرتا دِ اوترو، احتمال دارد بررسی‌های آینده آثار بیشتری از این اقامتگاه باشکوه را آشکار کند.