در دنیای کشتی، که به خودی خود میدان جنگ تمام‌عیاری در ورزش است نیز چنین مطلبی به چشم می‌خورد. تیم پرافتخار روس، شاید با بهره‌گیری از کشتی‌گیران باکیفیت قفقازی، همچون چچنی‌ها، آسی‌ها، آواری‌ها، لزگین‌ها، چرکس‌ها و … یک نیروی فوق‌العاده به نظر برسند. اما حتی چنین نیرویی، نیازمند فرماندهی و هدایتی درخور و در حد
در دنیای کشتی، که به خودی خود میدان جنگ تمام‌عیاری در ورزش است نیز چنین مطلبی به چشم می‌خورد.
تیم پرافتخار روس، شاید با بهره‌گیری از کشتی‌گیران باکیفیت قفقازی، همچون چچنی‌ها، آسی‌ها، آواری‌ها، لزگین‌ها، چرکس‌ها و … یک نیروی فوق‌العاده به نظر برسند. اما حتی چنین نیرویی، نیازمند فرماندهی و هدایتی درخور و در حد و اندازه‌ی خودش است.
همانطور که ارتش افسانه‌ای ناپلئون در پایان دوران او، بدون بهره بردن از مارشال‌ها و ژنرال‌های سابق، دیگر نشانی از قدرت قدیمی‌اش نداشت، تیم کشتی روسیه نیز بدون بهره بردن از مدیریت مرد افسانه‌ای دنیای مربی‌گری یعنی جامبولات تدیف، هنوز هم با وجود تلاش‌های گاتسالوف و سارگوش، صرفا سایه‌ای از گذشته‌ی پرافتخارش است.
کارنامه‌ی تدیف در مربی‌گری، غیرقابل انکار است. او که خودش دانش‌آموخته‌ی بزرگانی همچون یوری شاهمرادوف، ایوان یاریگین و دمیتری میندیاشویلی بود، تیم روس را به اوج رساند. هنرنمایی‌‌های خارق‌العاده در سال ۲۰۰۷ و کسب شش مدال طلا در هفت وزن، به خوبی عیار تدیف را نشان می‌دهد.
ثبات او در گذر زمان، و وفق پیدا کردن با دانش نوین ورزش دنیا، و پرورش سه نسل پیاپی، نشان از نبوغ او دارد که تحت‌تأثیر تغییرات میدانی کشتی و واقعیت‌های علمی که همواره در حال پیشرفت هستند، قرار نمی‌گیرد، بلکه تیم خود را با آن‌ها وفق می‌دهد. همانطور که در سال ۲۰۱۸، پس از ناکامی‌های پیشین، انگار که سمباده‌ای بر پیکر تیم خود کشید و با قدرت تمام، حدود نیمی از عناوین طلا را نصیب روس‌ها کرد. او این افتخار را در سال ۲۰۱۹ با کیفیت و قدرت بیشتری تکرار کرد، و طوفان روسیه در المپیک ۲۰۲۰ توکیو با کسب سه طلا نیز امضای کار او در عرصه‌ی مربی‌گری بود. مرد فراموش‌نشدنی که کادر مجرب تشکیل شده از سردارانی همچون آرسن فادزائف، حاجی‌مراد ماگومدوف، عبدالسلام گادیسوف، ختاگ گازیموف، ماخاچ مرتضی علیف، ولادیمیر مودوسیان و صدالبته ماگومد حسینوف را در کنار خود جمع کرده بود، و نام خود را برای همیشه در دنیای کشتی ثبت کرد.