مسابقه با الشمال قطر تصویری از استقلالی بود که در مسیر پیداکردن تعادل میان دفاع و حمله قرار دارد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، پیروزی استقلال مقابل الشمال را نمی‌توان صرفاً در گل دقایق پایانی یاسر آسانی خلاصه کرد، آبی‌ها در این مسابقه دو چهره متفاوت داشتند؛ تیمی که در نیمه نخست با مشکلاتی در حفظ تعادل دفاعی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، اما در نیمه دوم توانست با مدیریت بهتر فضاها و استفاده از ظرفیت بازیکنان هجومی، شرایط مسابقه را تغییر دهد. واقعیت این است که حضور روزبه چشمی در قلب خط دفاعی استقلال و نوع بازی او باعث شده بود استقلال به‌ویژه در نیمه اول فضای زیادی به حریف دهد و بین خط دفاع و میانه میدان پاشنه آشیل این تیم باشد که در چند مورد هم برای استقلال خطرساز شد.
استقلال در نیمه نخست تیمی کاملاً مسلط نبود و در برخی دقایق تحت‌تأثیر جریان بازی الشمال قرار گرفت. یکی از مسائل قابل‌توجه در این نیمه، آسیب‌پذیری استقلال در انتقال منفی بود؛ موضوعی که به‌خصوص در فضاهای کناری نمود بیشتری داشت. پیشروی وینگ‌بک‌ها، حردانی و گودرزی، در برخی لحظات فضای قابل‌توجهی را پشت‌سر آنها ایجاد می‌کرد و الشمال می‌توانست از این مناطق برای نزدیک شدن به یک‌سوم دفاعی استقلال استفاده کند، علاوه بر این موضوع بازگشت کند تیمی در انتقال‌های منفی هم مزید بر علت شده بود.
در ساختار سه‌دفاعه استقلال؛ نقش روزبه چشمی در پوشش عمق و ارتباط با دو هافبک میانی اهمیت ویژه‌ای داشت. حضور رزاقی‌نیا با مسئولیت دفاعی بیشتر و آزادی عمل نسبی ماشاریپوف برای حضور در نیم‌فضاها و طراحی حملات، ترکیبی از وظایف دفاعی و خلاقیت را در مرکز زمین ایجاد می‌کرد؛ هرچند هماهنگی این ساختار در نیمه نخست همواره بدون مشکل نبود.
استقلال اما در نیمه دوم با چهره متفاوتی ظاهر شد، به‌نظر می‌رسید دستورات سهراب کاهش ارتفاع خط دفاعی و حفظ نفرات بیشتری پشت توپ بود و همین موضوع به تیم کمک کرد تعادل بهتری در فاز دفاعی داشته باشد، در واقع، آبی‌ها تلاش کردند میان آزادی عمل عناصر هجومی و حفظ برتری عددی در ساختار دفاعی تناسب بیشتری ایجاد کنند، این تغییر باعث شد بازیکنان هجومی با آزادی بیشتری در مناطق جلوی زمین فعالیت کنند و انرژی کمتری صرف بازگشت‌های طولانی به عقب داشته باشند. آزادی عناصر تهاجمی به این معنی که شرح وظایف آنها به‌دلیل بالا بازی کردن کمتر از نیمه اول بود و استقلال با حفظ چند بازیکن در زمان حملات ساختار دفاعی خود را حفظ می‌کرد که غافلگیر نشود.
در فاز هجومی، نمی‌توان از نقش سعید سحرخیزان به‌سادگی عبور کرد، مهاجمی که ارزش کارش صرفاً با تعداد گل‌ها سنجیده نمی‌شود. شعاع حرکتی بالا، تحرک در عمق و توانایی درگیر کردن مدافعان مرکزی حریف، به استقلال امکان می‌داد تا فضاهای بیشتری برای نفوذ بازیکنان کناری ایجاد کند. سحرخیزان حتی بدون حضور مستقیم در صحنه نهایی گل، می‌تواند با جابه‌جایی مدافعان و اشغال فضاهای مناسب، در شکل‌گیری حملات مؤثر باشد.
در این میان، جناح راست استقلال همچنان یکی از مهم‌ترین مسیرهای خلق موقعیت بود. یاسر آسانی با توانایی دریبل، حرکت به داخل و حضور در نیم‌فضاها، تهدیدی جدی برای ساختار دفاعی حریف محسوب می‌شد، کنار او، صالح حردانی با اضافه شدن از عقب زمین و حرکت در عمق، امکان ایجاد برتری عددی و فضاسازی را فراهم می‌کرد. هماهنگی این دو بازیکن، استقلال را در سمت راست به ترکیبی از خلاقیت فردی و نفوذ از عقب زمین مجهز کرده بود.
از سوی دیگر، حضور ماشاریپوف در میانه میدان به تنوع بازی استقلال کمک می‌کرد. توانایی او در حضور در نیم‌فضاها خصوصاً در جبهه چپ، ارسال پاس‌های قطری و تغییر جهت حمله، کنار وظایف دفاعی رزاقی‌نیا، به خط میانی استقلال ابعاد متفاوتی می‌بخشید، این تقسیم وظایف می‌توانست هم به حفظ تعادل مرکز زمین کمک کند و هم امکان استفاده از خلاقیت ماشاریپوف را در طراحی حملات افزایش دهد.
نقش تعویض‌ها نیز در پایان مسابقه تعیین‌کننده بود. ورود آزادی و محمدحسین اسلامی و تأثیرگذاری آنها در صحنه گل، نمونه‌ای از اهمیت کیفیت بازیکنان جایگزین بود. اسلامی با عبور از مدافع مقابل و ارسال پاس عمقی مناسب، زمینه را برای ضربه نهایی یاسر آسانی فراهم کرد؛ گلی که در دقیقه ۱+۹۰ به ثمر رسید و سه امتیاز مسابقه را برای استقلال به‌همراه آورد.
در نهایت، پیروزی مقابل الشمال را باید از دو زاویه بررسی کرد: استقلال در نیمه نخست همچنان در مدیریت انتقال منفی و پوشش فضاهای کناری مشکلاتی داشت، اما در ادامه توانست با تغییر در نحوه مدیریت فضا، استفاده از توانایی‌های فردی بازیکنان و بهره‌گیری از تحرک مهاجمان، به شرایط بهتری برسد،
این مسابقه بیش از آنکه نمایش یک تیم کاملاً بی‌نقص باشد، تصویری از استقلالی بود که در مسیر پیدا کردن تعادل میان دفاع و حمله قرار دارد؛ تیمی که بخش مهمی از قدرت هجومی‌اش را از سرعت انتقال، خلاقیت آسانی، نفوذهای حردانی و تحرک سحرخیزان می‌گیرد و برای رسیدن به سطح بالاتری از ثبات، همچنان باید روی کیفیت بازی‌سازی برابر دفاع‌های فشرده و مدیریت فضاهای پشت وینگ‌بک‌ها کار کند.
نویسنده: امیر کریمی
/+