کرمان- اصغر ضرابی، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و ویراستار پیشکسوت مطبوعات ایران، جمعه ۱۵ آبان‌ماه در کرمان درگذشت و پیکر او دوشنبه ۱۸ آبان با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و رسانه در قطعه هنرمندان کرمان به خاک سپرده شد.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در کرمان، آیین تشییع و بدرقه زنده‌یاد اصغر ضرابی، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و ویراستار پیشکسوت مطبوعات ایران، دوشنبه ۱۸ آبان‌ماه در تالار فرهنگ و هنر کرمان برگزار شد.
این مراسم با حضور حسین اسحاقی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان، سیدمحمدعلی گلاب‌زاده، رئیس پژوهشکده کرمان‌شناسی، همسر و فرزند زنده‌یاد ضرابی، جمعی از مسئولان کانون وکلای دادگستری، مدیران فرهنگی، پیشکسوتان و مدیران رسانه و اهالی فرهنگ و ادب همراه بود.
پس از برگزاری مراسم و اقامه نماز، پیکر این روزنامه‌نگار پیشکسوت با همراهی خانواده، بستگان و جمعی از مسئولان در قطعه هنرمندان کرمان آرام گرفت.
یحیی فتح‌نجات، پیشکسوت مطبوعات استان کرمان در این مراسم با اشاره به مصاحبه‌های ضرابی با چهره‌های بزرگ و تأثیرگذاری که بر نسل جوان اثر گذاشته‌اند، گفت: او در ژرفای اندیشه بزرگانی مانند حافظ و روشنفکران معاصر غور کرده و مجموعه مقالاتی درباره شعر حافظ دارد؛ کمتر کسی جرات می‌کند وارد این عرصه شود، مگر به درجه‌ای از فرهیختگی برسد که کلام حافظ را دریابد.
وی ضرابی را منتقدی برجسته خواند و اظهار کرد: انتقاد روح زنده یک جامعه است؛ وقتی نقد کنیم و آن را در اختیار نسل جوان قرار دهیم تا نسلی پرسشگر و نقاد پرورش یابد، وظیفه روزنامه‌نگاری را انجام داده‌ایم.
فتح‌نجات با اشاره به سوابق حرفه‌ای این روزنامه‌نگار افزود: ضرابی ویراستار و سرویراستار روزنامه‌هایی مانند همشهری و کیهان بوده و گنجینه‌ای بسیار ارزشمند از خود به جای گذاشته است. اما چرا چنین گوهرهایی را پیش از مرگ نمی‌شناسیم؟ باید قدر بزرگان را تا زمانی که زنده هستند، بدانیم.
وی با بیان اینکه قلم زدن کار سختی است، گفت: روزنامه‌نگاران، هنرمندان و چهره‌های فرهنگی به دلیل مطالعات و کندوکاو در فرهنگ و هنر این سرزمین، انسان‌هایی بزرگ و ارزشمند هستند. از امروز افراد زیادی آثار مرحوم ضرابی را جست‌وجو می‌کنند و متوجه می‌شوند که چه انسان فرهیخته و بزرگواری بوده است.
ضرابی؛ پدر نقد شفاهی ادبیات ایران
میترا ضرابی، فرزند زنده‌یاد اصغر ضرابی نیز با قدردانی از میزبانی و همراهی مسئولان و اهالی فرهنگ و هنر استان گفت: پدرم متولد سال ۱۳۱۹ در تبریز بود و از نوجوانی به تهران آمد و نوشتن را آغاز کرد.
وی با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی و حرفه‌ای پدرش افزود: مؤلفه‌ها و ویژگی‌هایی که شما در هنرمندان سراغ دارید، به کثرت در ایشان وجود داشت. جوش و خروش فراوانی داشت و نفوذ کلامش بسیار بالا بود. او لقب پدر نقد شفاهی ادبیات ایران را گرفت، اما فرصت اینکه همه مصاحبه‌هایش به صورت کتاب منتشر شود، فراهم نشد.
دختر زنده‌یاد ضرابی با اشاره به دست‌نوشته‌های پدرش درباره حافظ گفت: من این دین را دارم که با کمک همسر مهربان ایشان و شما بتوانیم این نوشته‌ها را به صورت کتاب منتشر کنیم. پدرم خود را مدیون حافظ می‌دانست و وقتی اشعاری از حافظ و مولانا می‌خواند و تفسیر می‌کرد، از خودش نبود.
وی با بیان اینکه از نگاه پدرش تربیت به درس و مدرسه محدود نمی‌شد، اظهار کرد: او بر مطالعه و تعمق اصرار داشت و نگاهش فقط معطوف به ادبیات نبود؛ وقتی فیلم و تئاتر می‌دید، آن را تشریح و تفسیر می‌کرد.
گنجینه‌ای فرهنگی برای نسل‌های آینده
سیدمحمدعلی گلاب‌زاده، نویسنده و پژوهشگر تاریخ و رئیس پژوهشکده کرمان‌شناسی نیز با تسلیت به جامعه فرهنگی و هنری و خانواده زنده‌یاد ضرابی گفت: آنچه امروز شنیدم و سابقه فعالیت‌های ایشان نشان می‌دهد، با بزرگ‌مردی در عرصه رسانه و فرهنگ روبه‌رو بوده‌ایم که سال‌ها عمر خود را صرف اشاعه فرهنگ این سرزمین کرده و گنجینه‌هایی برای نسل‌های آینده به جای گذاشته که بی‌گمان باقیات صالحات اوست.
وی افزود: همان روحیه عرفانی مرحوم ضرابی موجب شده بود به راهی برود که در آن به دنبال گمنامی باشد و اهل خودنمایی نباشد. در این صورت است که انسان به اعماق کرامت و احسان می‌رسد و جز خدا نمی‌بیند. خدا را شاکریم که شخصیت فرهنگی و روزنامه‌نگاری که عمرش را صرف گسترش فرهنگ این سرزمین کرده، مهمان همیشگی دیار ما خواهد بود.
تلاش خانواده برای انتشار آثار منتشرنشده
سیمین‌دخت نواب‌زاده، همسر زنده‌یاد ضرابی نیز از مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمان برای برنامه‌ریزی مراسم تکریم و تشییع استاد ضرابی قدردانی کرد و گفت: همسرم گمنام زندگی کرد و گمنام می‌رود.
وی با اشاره به آثار و نوشته‌های به‌جامانده از این روزنامه‌نگار پیشکسوت اظهار کرد: ایشان سال‌ها با علم‌اندوزی و اندیشه‌ورزی مجموعه‌ای از مقالات و نوشته‌ها را به یادگار گذاشته که بخشی از آن‌ها چاپ شده و بخشی هنوز به رشته تحریر درنیامده است. تلاش من و دخترشان این خواهد بود که این مطالب را به جامعه عرضه کنیم.
نواب‌زاده در پایان گفت: انسانی با چنین تفکراتی و با اندیشه، قلم و نوشته‌هایش بر صفحه تاریخ و قلب همه عزیزان می‌ماند.