حوزه/ احساس خلأ حیاء و نگرانی از کم‌رنگ شدن شرم در برابر پروردگار، خود نخستین نشانه بیداری جان آدمی است. حیاء نه‌تنها یک خصلت ذاتی، بلکه فضیلتی اکتسابی و پرورشی است که با مراقبت و تمرین مداوم شکوفا می‌شود.
به گزارش خبرگزاری حوزه، گناهان پنهان و بی‌تفاوتی نسبت به پیامدهای زشت معصیت، آرام‌آرام دیواره‌های حیای نفس را فرو می‌ریزد. ترمیم این سد نفوذناپذیر ایمانی نیازمند همنشینی با صالحان، تمسک به سیره معصومین(ع) و محاسبه مستمر روزانه است.
پرسش:
اگر کسی احساس کند به اندازه کافی از صفت حیاء برخوردار نیست چه کند؟
برای ایجاد حیاء توجه به راهکارهای زیر لازم است: راهکار اصلی، تعمیق معرفت نسبت به علم دائم خداوند و افزایش ذکر اوست. همچنین، تأمل در پیامدهای منفی گناه و مراقبت عملی از رفتار، گفتار و نگاه ضروری است. الگوگیری از سیرۀ معصومین علیهم‌السلام، انتخاب همنشینان شایسته، مداومت بر محاسبه نفس و ترک گناهان پنهان، همراه با یادآوری کرامت ذاتی انسان، این فضیلت اخلاقی را به تدریج زنده و تقویت می کند.
منبع: مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی