رابطه جنسی خوب می‌تواند یکی از عوامل دوام عشق باشد، اما بسیاری از زوج‌هایی که سال‌ها از زندگی مشترکشان می‌گذرد، به رابطه‌ای تکراری و از سر عادت پناه می‌برند؛ رابطه‌ای که بیشتر شبیه انجام وظیفه است تا تجربه‌ای لذت‌بخش.

به گزارش دیروزبان، یلا کرمر، مربی صمیمیت و نویسنده آلمانی، معتقد است راهی برای بازگرداندن نزدیکی عاطفی و لذت به زندگی جنسی وجود دارد: «رابطه جنسی آهسته».

کرمر که بیش از ۲۰ سال در زمینه جنسیت و رشد فردی پژوهش و آموزش کرده، در گفت‌وگو با نشریه اشپیگل توضیح می‌دهد که اصل این روش ساده است: کمتر انجام دهید و بیشتر احساس کنید.

رابطه آهسته چیست؟

به گفته کرمر، هدف از رابطه آهسته صرفا کند کردن حرکات نیست، بلکه حضور کامل در لحظه و توجه به احساسات بدن است. او این روش را به تماشای تصاویر آهسته در ورزش تشبیه می‌کند؛ فرصتی برای دیدن جزئیاتی که معمولا از چشم پنهان می‌مانند.

در این روش، زوج‌ها ابتدا بدون انتظار برای رابطه جنسی یا رسیدن به ارگاسم، در کنار یکدیگر دراز می‌کشند، همدیگر را لمس می‌کنند و به احساس تماس پوستشان توجه نشان می‌دهند. سپس می‌توانند به‌تدریج تماس جنسی را آغاز کنند، بدون آنکه نعوظ یا رسیدن به اوج لذت، شرط موفقیت رابطه باشد.

کرمر پیشنهاد می‌کند زوج‌ها در مرحله یادگیری، حدود شش تا هشت هفته این شیوه را تمرین کنند و در این مدت، رسیدن به ارگاسم را هدف قرار ندهند. به اعتقاد او، این تمرین کمک می‌کند عادت‌های قدیمی تغییر کنند و افراد از فشار روانی ناشی از عملکرد جنسی فاصله بگیرند.

چرا زوج‌های قدیمی به این روش نیاز دارند؟

کرمر می‌گوید بسیاری از زوج‌هایی که مدت زیادی با یکدیگر زندگی کرده‌اند، دچار نوعی «رابطه جنسی نگهدارنده» می‌شوند؛ یعنی رابطه‌ای که صرفا به این دلیل انجام می‌شود که بخشی از زندگی مشترک تلقی می‌شود.

در چنین شرایطی، مردان ممکن است با افزایش سرعت و تمرکز بر رسیدن به ارگاسم، رابطه را به مسیری مکانیکی تبدیل کنند. زنان نیز گاهی احساس می‌کنند از تجربه مشترک کنار گذاشته شده‌اند و برای برآورده کردن انتظارات شریکشان، وانمود می‌کنند که لذت می‌برند.

به گفته این مربی، رابطه آهسته به زنان فرصت می‌دهد بدون فشار برای برانگیختگی یا نمایش لذت، احساس واقعی خود را بشناسند. مردان نیز از این فشار رها می‌شوند که حتما باید شریکشان را به ارگاسم برسانند.

صمیمیت به‌جای مسابقه رسیدن به اوج

کرمر تأکید می‌کند که رابطه آهسته به معنای مخالفت با ارگاسم یا رابطه جنسی متعارف نیست؛ بلکه راه دیگری برای پاسخ دادن به نیازهای عاطفی و جسمی است.

او تفاوت این دو شیوه را با دوپامین و اکسی‌توسین توضیح می‌دهد: رابطه جنسی متعارف ممکن است هیجان و لذت فوری ایجاد کند، اما صمیمیت آرام می‌تواند احساس پیوند و نزدیکی را تقویت کند.

این روش همچنین به زوج‌ها کمک می‌کند درباره خواسته‌هایشان بهتر گفت‌وگو کنند. به گفته کرمر، بسیاری از زنان می‌دانند دوست دارند در رابطه چه احساسی داشته باشند، اما نمی‌توانند دقیقا توضیح دهند چگونه باید به آن برسند.

آرامش، پیش‌شرط لذت

کرمر معتقد است زنان برای ارتباط بهتر با احساسات جنسی خود، اغلب به آرامش بیشتری نیاز دارند. فشارهای مربوط به ظاهر بدن، شرم از ویژگی‌های جسمی و انتظار برای ایفای نقشی خاص می‌توانند مانع این تجربه شوند.

او در نهایت تأکید می‌کند که رابطه آهسته نسخه‌ای یکسان برای همه نیست. آنچه اهمیت دارد، تماس بدن‌ها، توجه متقابل و احساس امنیت است؛ تجربه‌ای که می‌تواند رابطه جنسی را از یک وظیفه تکراری به فرصتی برای نزدیکی دوباره تبدیل کند.