نماینده مجلس می‌گوید برای برخورد با دانش‌آموزان متخلف سازوکارهای مشخصی وجود دارد و هیچ جایگاهی برای تنبیه فیزیکی و یا توهین در نظام آموزشی وجود ندارد.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ محمد امیرحسینی - عمران عباسی کالی سخنگوی کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران جوان درباره مضروب شدن دو دانش‌آموز در مدارس توسط معلمان گفت: من به سهم خودم، هم از وقوع این اتفاق متأسفم و هم به‌عنوان یک معلم، در جایگاه والای نظام تعلیم و تربیت، که حفظ حرمت و شأن آن ضروری است، از این اتفاق عذرخواهی می‌کنم. با این حال، باید توجه داشت که بسیاری از قوانین کشور ما، ازجمله قوانین مرتبط با این موضوع، دارای چارچوب‌ها و ملاحظات فرهنگی، تربیتی و حتی دینی هستند. این موضوع قطعاً مورد رسیدگی قرار خواهد گرفت و یقیناً باید متناسب با شأن و جایگاه نظام آموزش‌وپرورش به آن نگریسته شود.
نماینده مردم جویبار، سوادکوه، سیمرغ و قائمشهر در مجلس اظهار کرد: ما نسبت به این مسئله دغدغه‌مند هستیم؛ نه‌فقط در یک شهرستان یا منطقه خاص، بلکه در سراسر فضای آموزشی کشور. رابطه میان معلم و دانش‌آموز باید رابطه‌ای تعریف‌شده، روشن و مبتنی بر اصول مشخص باشد؛ اصولی که هم با معیارهای علمی روز و هم با پیشینه و نظام تاریخی آموزش‌وپرورش کشورمان تناسب داشته باشد. یقیناً این موضوع را با جدیت پیگیری خواهیم کرد و هرچند اتفاق رخ‌داده تلخ و تأسف‌بار است، تمام تلاش ما بر این خواهد بود که از تکرار چنین حوادثی در محیط‌های آموزشی جلوگیری شود.
این نماینده مجلس می‌گوید نباید اجازه داد که وقوع یک اتفاق استثنایی، به تمام فضای آموزشی کشور تعمیم یابد. ممکن است در شرایطی خاص و تحت تأثیر ویژگی‌های رفتاری، خلقیات یا وضعیت تربیتی یک دانش‌آموز یا حتی شرایط روحی یک معلم، اتفاقی نادر رخ دهد، اما چنین رویدادی هرگز به این معنا نیست که دانش‌آموزان ما به‌طور عام، حریم اخلاق، ادب و الزامات تربیتی را نادیده می‌گیرند.
عباسی بیان کرد: من خودم بیش از بیست سال در کلاس درس حضور داشته‌ام و با فضای آموزشی، اقتضائات کلاس و شرایط معلمان و دانش‌آموزان آشنایی دارم. گاهی دانش‌آموزانی در کلاس حضور پیدا می‌کنند که شاید در سخت‌ترین و دشوارترین شرایط زندگی باشند؛ شرایطی که تصور آن برای بسیاری از ما نیز دشوار است. ممکن است چنین دانش‌آموزی در آن شرایط زندگی کند و سپس وارد کلاس درس شود و رفتارهای ناهنجاری از خود بروز دهد. با وجود این، همواره باید به یاد داشته باشیم که دانش‌آموز، جایگاه دانش‌آموزی دارد و معلم نیز از جایگاهی والا و مسئولیتی مشخص برخوردار است. شأن معلم و حدود وظایف حرفه‌ای او تعریف‌شده است و هیچ‌گاه استفاده از ابزار تنبیه بدنی را نمی‌توان اقدامی پذیرفتنی دانست.
سخنگوی کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس گفت: امروز در هیچ شرایطی و در هیچ نقطه‌ای از جهان، به‌ویژه در کشور ما که از پیشینه اخلاقی و مکتبی برخوردار است، نمی‌توان تنبیه بدنی دانش‌آموز را توجیه کرد. اگر دانش‌آموزی مرتکب رفتار نامتعارف یا هنجارشکنانه‌ای شد، مسئولیت مدیریت و رسیدگی به موضوع برعهده مدیریت مدرسه است، نه شخص معلم. معلم باید موضوع را به مدیریت مدرسه واگذار کند تا از مسیرهای قانونی و تربیتی پیگیری شود.
نماینده مردم جویبار، سوادکوه، سیمرغ و قائمشهر در مجلس اضافه کرد: در این زمینه، سازوکارهای مشخصی در مدارس وجود دارد؛ ازجمله انجمن اولیا و مربیان، شورای مدرسه، شورای آموزشی و شورای دبیران. همچنین دستورالعمل‌ها و آیین‌نامه‌های مشخصی برای مواجهه با رفتارهای هنجارشکنانه دانش‌آموزان تدوین شده است. برای مثال، اگر دانش‌آموزی به‌طور مکرر رفتارهای خارج از چارچوب از خود نشان دهد، موضوع در شورای مدرسه و با حضور مدیر و معلمان مربوطه بررسی می‌شود. در چنین شرایطی، تنبیه به معنای آگاهی‌بخشی، اصلاح رفتار و اتخاذ تصمیمات تربیتی است، نه کتک‌کاری، تحقیر یا تنبیه بدنی. حتی ممکن است در صورت ضرورت، تصمیماتی مانند تغییر کلاس یا جابه‌جایی محل تحصیل دانش‌آموز اتخاذ شود بنابراین، هیچ جایگاهی برای تنبیه فیزیکی و یا توهین به دانش‌آموز در نظام آموزشی ما وجود ندارد.
عباسی تاکید کرد: بررسی شرایط روحی و روانی معلم در زمان وقوع حادثه نیز ضروری است؛ باید مشخص شود که معلم در چه شرایطی قرار داشته و چه عواملی ممکن است در بروز چنین رفتاری مؤثر بوده باشند تا در صورت وجود مشکل، برای رفع آن اقدام شود، اما تأکید بر بررسی شرایط معلم، به‌هیچ‌وجه به معنای توجیه رفتار صورت‌گرفته نیست. فردی که مرتکب چنین اقدامی شده است، باید در برابر رفتار خود پاسخ‌گو باشد و این اقدام، فارغ از جایگاه شغلی، شرایط یا دلایلی که ممکن است مطرح شود، قابل تأیید و پسندیده نیست.
این نماینده مجلس می‌گوید در فرایند رسیدگی به چنین موضوعاتی، شورای دبیران با محوریت و مدیریت مدیر آموزشگاه، بررسی اولیه را انجام می‌دهد. در مراحل بعد، موضوع از طریق اداره آموزش‌وپرورش منطقه یا شهرستان پیگیری می‌شود و در صورت نیاز، واحد ارزیابی عملکرد در سطح استان نیز به موضوع ورود خواهد کرد.
سخنگوی کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس گفت: باید توجه داشته باشیم که ما درباره سرنوشت یک انسان صحبت می‌کنیم، نه صرفاً یک اتفاق در یک نقطه از نظام آموزشی. در چنین حوادثی، ممکن است یک دانش‌آموز از نظر جسمی و روحی آسیب ببیند؛ بنابراین، موضوع باید تمام مراحل قانونی و اداری خود را طی کند. اگر دانش‌آموز به آگاهی‌بخشی، مراقبت بیشتر، حمایت‌های تربیتی یا حتی تغییر محیط آموزشی نیاز داشته باشد، برای هر یک از این موارد، سرفصل‌ها، آیین‌نامه‌ها، بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های مشخصی وجود دارد که باید مطابق آن‌ها عمل شود.
عباسی اظهار کرد: نمی‌توان به هیچ بهانه‌ای، تنبیه بدنی دانش‌آموز را توجیه کرد. نباید تصور کنیم که به‌دلیل رفتار نامناسب یک دانش‌آموز، مجاز هستیم او را تنبیه بدنی کنیم. چنین رفتاری ممکن است خاطره‌ای تلخ و ماندگار در ذهن دانش‌آموز ایجاد کند؛ خاطره‌ای که تا پایان عمر همراه او باقی بماند، فارغ از آسیب‌های جسمی و روانی‌ای که ممکن است در همان لحظه به او وارد شده باشد.