از چروندولو که قرار است موقتاً هدایت آمریکا را بگیرد تا آنری و ناگلزمن؛ هفت نام با تجربه‌ها و میزان آمادگی متفاوت برای جانشینی پوچتینو مطرح شده‌اند.

طرفداری | مائوریسیو پوچتینو در آستانه ترک تیم ملی آمریکا و آغاز دورانش در منچستریونایتد است؛ حالا فوتبال آمریکا باید برای جانشینی او تصمیم بگیرد. پلنت فوتبال هفت گزینه احتمالی را بررسی کرده؛ از استیو چروندولو که می‌تواند موقتاً هدایت تیم را بر عهده بگیرد تا چهره‌هایی چون گرت ساوت‌گیت و تیری آنری.

فدراسیون فوتبال آمریکا پیش‌تر به پپ گواردیولا برای هدایت تیم ملی مردان فکر کرده بود، اما گزارش‌های اخیر می‌گویند او پاسخ منفی خواهد داد. جانشینی پوچتینو آسان نیست؛ مربی‌ای شناخته‌شده که می‌توانست توجه بین‌المللی را به تیم جلب کند، هرچند آمریکا در جام جهانی به اندازه انتظار پیش نرفت.

۱. استیو چروندولو

چروندولو گزینه‌ای آشنا از داخل فوتبال آمریکاست؛ مدافع راست پیشین تیم ملی که بیش از ۸۰ بازی ملی دارد. او اوایل سال جاری هدایت تیم زیر ۲۳ سال آمریکا را برای آماده‌سازی در مسیر المپیک ۲۰۲۸ بر عهده گرفت. چروندولو پیش‌تر مربی لاس‌وگاس لایتس و لس‌آنجلس اف‌سی بود و پس از رفتن پوچتینو، به‌طور موقت هدایت تیم بزرگسالان را بر عهده می‌گیرد.

چروندولو ۴۷ سال دارد و شناختش از ساختار فوتبال آمریکا می‌تواند برایش حامیانی داشته باشد. دائمی شدنش احتمالاً به نتیجه مصاحبه با گزینه‌های دیگر بستگی دارد. پوچتینو قرار است آخرین بازی آمریکا در وقفه بین‌المللی نوامبر را هدایت کند و نویسنده حدس می‌زند جانشین دائمی پیش از وقفه بعدی در مارس انتخاب شود.

۲. گرت ساوتگیت

بازگشت ساوت‌گیت به مربیگری، پس از ترک تیم ملی انگلیس در ۲۰۲۴، بعید به نظر می‌رسد. او علاقه‌ای به بازگشت به فوتبال باشگاهی ندارد؛ بااین‌حال، نویسنده گمانه می‌زند شاید هدایت تیم ملی دیگری در یک کشور انگلیسی‌زبان برایش جذاب باشد. ساوت‌گیت تجربه رساندن تیم‌ها به مراحل پایانی تورنمنت‌ها را دارد، هرچند نتوانست انگلیس را به قهرمانی برساند.

ساوت‌گیت درباره دورانش با انگلیس گفت:

اواخر دورانم با انگلیس، دیگر از بردهایی که آدم را سرپا نگه می‌دارند لذت نمی‌بردم. آخر کار، لذتم از هر برد بیشتر از یکی دو دقیقه دوام نمی‌آورد.

او درباره تمایلش به فعالیت در فوتبال نیز گفت:

میلم به حضور در فوتبال عوض شده است.

۳. مارسلو بیلسا

بیلسا در ۷۱سالگی می‌تواند از مربیگری فاصله بگیرد و به کارنامه تأثیرگذارش نگاه کند؛ اما مقاله می‌پرسد آیا پایان مناسب‌تری برای دوران مربیگری‌اش وجود ندارد؟ او تجربه هدایت تیم‌های ملی آرژانتین، شیلی و اروگوئه را دارد. نویسنده همچنین از حذف زودهنگام اروگوئه از جام جهانی با تیمی کم‌فروغ یاد می‌کند.

بخشی از بهترین کارهای بیلسا در فوتبال باشگاهی بوده است. او در لیدز یونایتد توانایی ساختن یک پروژه از پایه و جلب حمایت تقریباً همگانی را نشان داد. مقاله همچنین به این نکته اشاره می‌کند که بیلسا زمانی مربی باشگاهی به نام آمریکا بوده است؛ نکته‌ای که نویسنده با لحنی شوخ‌طبعانه به‌عنوان نشانه‌ای امیدوارکننده مطرح می‌کند.

۴. روبرتو مارتینز

مارتینز شاید گزینه‌ای واقع‌بینانه‌تر در میان مربیانی باشد که آخرین بار هدایت یک تیم ملی را بر عهده داشته‌اند. او پس از جام جهانی از سرمربیگری پرتغال استعفا داد. یک دهه از آغاز کارش در فوتبال ملی با بلژیک می‌گذرد؛ دوره‌ای که ارزیابی آن ساده نیست. نویسنده می‌گوید شاید مارتینز با توجه به بازیکنان در اختیارش کمتر از انتظار نتیجه گرفت، اما در بعضی تورنمنت‌ها هم عملکرد خوبی داشت.

مقاله معتقد است مارتینز برای حفظ اعتبارش باید با پرتغال بهتر از آنچه در نهایت انجام داد کار می‌کرد. حالا او باید مسیر مربیگری‌اش را از نو بسازد و شاید فعالیتی بیرون از اروپا به کارش بیاید. انتخاب او برای آمریکا ریسک دارد، اما گزینه‌ای دور از ذهن نیست.

۵. بی‌جی کالاگان

از میان مربیان فعلی ام‌ال‌اس، کالاگان احتمالاً یکی از گزینه‌های محتمل برای هدایت تیم ملی آمریکاست. او اکنون سرمربی نشویل است و در ۲۰۲۳، بین دو دوره مربیگری گرگ برهالتر، به‌طور موقت هدایت تیم ملی آمریکا را بر عهده گرفت. کالاگان پیش‌تر دستیار برهالتر بود و از آن زمان مسیر مستقل خود را در مربیگری دنبال کرده است.

کالاگان هدایت نشویل را در ۲۰۲۴ به دست گرفت. مقاله از او به‌عنوان گزینه‌ای از میان چهره‌های حاضر در لیگ آمریکا یاد می‌کند، نه نامزدی که انتخابش قطعی شده باشد.

۶. یولیان ناگلزمن

مدتی کوتاه به نظر می‌رسید ناگلزمن می‌تواند رقیب پوچتینو برای هدایت منچستریونایتد باشد؛ حالا مقاله این پرسش را پیش می‌کشد که آیا او ممکن است جای پوچتینو را در تیم ملی آمریکا بگیرد؟ ناگلزمن که زمانی از مربیان جوان آینده‌دار بوندس‌لیگا بود، سه سال هدایت تیم ملی آلمان را بر عهده داشت.

او از زمان ترک این سمت در تابستان بیکار مانده و باید گام بعدی دوران مربیگری‌اش را انتخاب کند. ناگلزمن انگلیسی صحبت می‌کند و پیش‌تر توانایی‌هایش را کنار زمین نشان داده است. انتخاب بعدی او مهم خواهد بود؛ باید تصمیم بگیرد در فوتبال ملی بماند یا به مربیگری باشگاهی برگردد. ایده‌های نوآورانه نیز می‌تواند از ویژگی‌های احتمالی او برای این شغل باشد.

۷. تیری آنری

بازگشت آنری به مربیگری بعید به نظر می‌رسد، اما او این احتمال را رد نکرده است. آخرین سمت مربیگری‌اش در ۲۰۲۴ بود؛ زمانی که هدایت تیم ملی فرانسه را در المپیک بر عهده داشت و تیمش به مدال طلا نرسید. آنری برای هواداران فوتبال آمریکا چهره‌ای آشناست: برای نیویورک ردبولز بازی کرده، مونترال ایمپکت را مربیگری کرده و کارشناس ثابت شبکه سی‌بی‌اس اسپورتس است.

آنری پیش‌تر درباره شناختش از فوتبال آمریکا و امکان مربیگری گفت:

بازیکنان را می‌شناسم؟ بله، می‌شناسم. لیگ را می‌شناسم؟ بله، می‌شناسم. اینجا شرایط فرق می‌کند و الان نمی‌توانم این‌طور درباره‌اش حرف بزنم؛ اما آیا دوست دارم در هر سطحی مربی باشم؟ بله، حتماً. این یکی از کارهایی است که دوست دارم انجام بدهم.

آنری می‌تواند چند ویژگی مورد نیاز این شغل را داشته باشد، اما انتخابش از همان ابتدا با ریسک همراه خواهد بود.