افسر سابق ارتش آمریکا با اشاره به رونمایی از شهرهای موشکی ایران و ارجاع به تجربه میدانی توضیح می‌دهد که توانمندی موشکی ایران نه تنها خسارات ناشی از جنگ را جبران کرده، بلکه به سطوحی بالاتر از سطح پیش از جنگ توسعه یافته است.
دیوید پاین، افسر بازنشسته ارتش آمریکا و یکی از چهره‌های فعال در عرصه سیاسی آمریکا معتقد است شخص ترامپ هم به این نتیجه رسیده که نمی‌تواند از طریق فشار نظامی و ادامه محاصره بی‌فایده، ایران را به تسلیم وادار کند. او می‌گوید ایران اکنون در موقعیتی بسیار نیرومندتر از قبل از جنگ قرار گرفته و امکان ندارد به آمریکا در هیچ حوزه‌ای امتیاز بدهد. او به مقامات آمریکایی توصیه می‌کند شروط ایران و مناسبات جدید را بپذیرند و با اصرار بر اقدام نظامی یا محاصره‌های نمایشی، ایران را به واکنش و پاسخ متقابل تحریک نکنند؛ او معتقد است ایران حتی در صورت هدف قرار گرفتن به شکل گسترده، توانایی بسیار زیادی برای تحمیل خسارات سنگین بر آمریکا و متحدین او در منطقه دارد و ظرفیت‌های پنهان ایران، بسیار فراتر از آن‌چیزی هستند که نمایش داده شده‌اند.
نمایش شهرهای موشکی جدید ایران، از تولید انبوه موشک‌های پیچیده و دقیق خبر می‌دهند
دیوید پاین با اشاره به ویدئوهایی که از نمایش و به‌کارگیری نسل جدید موشک‌های ایران منتشر شده، می‌گوید یکی از ویژگی‌های مهم موشک فتاح در نمونه جدید آن، استفاده از الگوریتم هوش مصنوعی برای تغییر مسیر نهایی موشک در فواصل زمانی و الگوهای تصادفی است؛ قابلیتی که به گفته او، مانورهای پایانی موشک را نسبت به سامانه‌های قبلی پیچیده‌تر و پیش‌بینی مسیر آن را دشوارتر می‌کند. پاین تأکید می‌کند که این قابلیت نه فقط رهگیری موشک را دشوار می‌سازد، بلکه دراساس امکان ردیابی دقیق مسیر آن را نیز محدود می‌کند؛ زیرا موشک در مرحله نهایی حرکت، با مانورهای زیگزاگی و غیرقابل‌پیش‌بینی مسیر خود را تغییر می‌دهد.
او همچنین با اشاره به نمایش تعداد زیادی از این موشک‌ها در ویدئوهای منتشرشده، این موضوع را نشانه‌ای از تولید انبوه آن‌ها می‌داند. از نگاه پاین، چنین قابلیتی می‌تواند معادلات دفاع موشکی و توان سامانه‌های رهگیر برای مقابله با حملات موشکی ایران را با چالشی فراتر از چالش‌های پیشین مواجه کند.
ایران از ظرفیت‌های پنهان به مراتب خطرناک‌تری برخوردار است
این افسر سابق ارتش آمریکا معتقد است ایران از ظرفیت‌های متعددی برای گسترش دامنه جنگ و تحمیل هزینه‌های سنگین به آمریکا و متحدان منطقه‌ای آن برخوردار است؛ ظرفیت‌هایی که به گفته او، می‌تواند معادله درگیری را از سطح حملات نظامی متعارف فراتر ببرد. او سپس برخی از این ظرفیت‌ها را توضیح می‌دهد؛ ازجمله امکان قطع کابل‌های فیبر نوری، حمله به ناوشکن‌ها و ناوهای هواپیمابر آمریکا و حتی غرق کردن چندین شناور به صورت همزمان. حملات مهلک به زیرساخت‌های انرژی کشورهای حاشیه خلیج فارس که افزایش شدید قیمت نفت را برای مدت طولانی به همراه خواهد داشت و اقتصاد جهانی را با رکود مواجه می‌کند؛ او همچنین به حملات سایبری گسترده اشاره کرده و تأکید می‌کند بسیاری از ظرفیت‌های ایران برای تحمیل هزینه بر آمریکا، در منابع آشکار خبری هرگز منعکس نشده‌اند و با رجوع به تجربیات نظامی خود هشدار می‌دهد که این قبیل ظرفیت‌های پنهان، می‌توانند پیامدهای خطرناکی به دنبال داشته باشند.
افزون بر این، پاین احتمال شلیک موشک‌های بالستیک هسته‌ای میان‌برد از کشتی‌های تجاری به سوی خاک آمریکا را مطرح می‌کند و درمجموع استدلال او این است که توانمندی‌های ایران صرفاً به زرادخانه موشکی و حملات مستقیم محدود نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از ابزارهای دریایی، سایبری، اقتصادی و نامتقارن می‌تواند آسیب‌پذیری‌های آمریکا را در داخل و خارج از خاک آن آشکار کند.
ترامپ هم فهمیده که نمی‌تواند در میدان جنگ و محاصره بر ایران غلبه کند
این کارشناس مسائل راهبردی معتقد است دونالد ترامپ در پی ناکامی‌های جنگی و به‌ویژه شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، به‌تدریج به این جمع‌بندی رسیده که باید راهی برای پایان دادن به درگیری با ایران پیدا کند. از نظر او، ترامپ به این واقعیت پی برده است که راه‌حل نظامی مؤثری برای وادار کردن ایران به تسلیم وجود ندارد و محاصره اقتصادی و دریایی نیز به زیان ایران تمام نخواهد شد، بلکه ممکن است فشارهای اقتصادی در نهایت آمریکا را زودتر از ایران به عقب‌نشینی وادار کند. پاین در باب تأثیر انتخابات میان‌دوره‌ای بر این روند می‌گوید شکست جمهوری‌خواهان بسیار گسترده‌تر از پیش‌بینی ترامپ بود و همین مسئله او را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد؛ زیرا دموکرات‌ها با در اختیار گرفتن کنگره می‌توانند از طریق محدود کردن یا قطع بودجه جنگ، فشار سیاسی و مالی قابل‌توجهی بر دولت وارد کنند. به اعتقاد او، مسئله اصلی برای ترامپ نه دستیابی به یک پیروزی واقعی در میدان، بلکه حفظ تصویری از پیروزی و خروج آبرومندانه از جنگ است.
به همین دلیل، ممکن است حتی به توافقی تن دهد که پیش از آغاز جنگ نیز امکان دستیابی به آن وجود داشت، مشروط بر اینکه بتواند آن را به‌عنوان دستاوردی سیاسی به افکار عمومی آمریکا عرضه کند.
محاصره دریایی شکست خورده و محاصره زمینی اقدامی نمایشی و ناکارآمد است
دیوید پاین محاصره دریایی و اقتصادی ایران را اقدامی کم‌اثر و فاقد توانایی لازم برای وادار کردن تهران به تسلیم می‌داند. به گفته او، محاصره دریایی آمریکا از ماه آوریل اگرچه توانسته است بخشی از درآمدهای نقدی دولت ایران را محدود کند، اما نتوانسته مانع دسترسی ایران به مسیرهای زمینی برای تأمین تسلیحات و کالاها یا فروش بخشی از محصولات خود شود. او طرح محاصره زمینی ایران را نیز غیرعملی توصیف می‌کند و معتقد است اجرای چنین طرحی به استقرار صدها هزار نیروی نظامی در منطقه نیاز دارد؛ اقدامی که از نظر نظامی و سیاسی غیرممکن است. پاین برای توضیح این محدودیت به روابط ایران با همسایگانش اشاره می‌کند و می‌گوید پاکستان متحد نظامی ایران است و عراق نیز با تهران پیمان دفاعی متقابل دارد؛ بنابراین، این دو کشور حاضر نخواهند شد در اجرای محاصره‌ای که به منافع ایران آسیب وارد کند، با واشنگتن همکاری کنند. از نگاه او، بسته شدن برخی گذرگاه‌های مرزی و محدودیت پروازها نیز نمی‌تواند جایگزین یک محاصره مؤثر شود و در نهایت، طرح محاصره زمینی بیشتر اقدامی تبلیغاتی و نمایشی است تا راهبردی عملیاتی برای شکست دادن ایران.
آمریکا باید موقعیت تقویت شده ایران را بپذیرد و شروط او را اجرا کند
دیوید پاین معتقد است ایران در پایان این جنگ در جایگاه پیروز قرار می‌گیرد و از موقعیت به مراتب نیرومندتر بهرمند خواهد بود. زیرا تهران نه‌تنها توانسته است در برابر حملات آمریکا و اسرائیل مقاومت کند، بلکه ظرفیت موشکی خود را نیز با سرعت قابل‌توجهی توسعه داده است. این افسر نظامی بازنشسته می‌گوید تهران همچنان بر اجرای شروط خود اصرار دارد و این درحالی‌ست که حتی در صورت اجرای شروط بازهم امتیاز هسته‌ای خاصی نخواهد داد و حتی اگر توافقی شکل بگیرد به نحوی نخواهد بود که در آن ایران بخواهد کار خاصی انجام دهد. او در توضیح برتری موقعیت نظامی ایران، ادعا می‌کند که توان تولید موشک در این کشور به سطح پیش از جنگ یا حتی از آن فراتر رفته است و تهران با اتکا به مجموعه‌ای از تأسیسات زیرزمینی و شهرهای موشکی، از جمله ۲۴ شهر موشکی که به گفته او شناسایی شده‌اند، به تولید انبوه موشک‌های بالستیک، فراصوت و کروز ادامه می‌دهد. این درحالی‌ست که به اعتراف پاین زرادخانه موشکی آمریکا در جریان جنگ بین ۵۰ تا ۸۰ درصد تحلیل رفته و بازسازی این ذخایر دست‌کم سه تا پنج سال زمان خواهد برد؛ این عدم توازن در روند بازسازی توان نظامی، به‌ویژه در حوزه موشکی، قدرت چانه‌زنی ایران را افزایش داده و به تهران امکان می‌دهد در صورت ازسرگیری عملیات گسترده آمریکا، بار دیگر اهداف نظامی و دریایی او و حتی مسیرهای راهبردی مانند تنگه هرمز را از بین ببرد. بنابراین، پاین نتیجه می‌گیرد که واشنگتن برای پایان دادن به جنگ ناگزیر است واقعیت محدودیت‌های نظامی خود و موقعیت تقویت‌شده ایران و شروط آن را بپذیرد.
امروز، ایران، قدرت اصلی نظم‌ساز در غرب آسیاست
این کارشناس مسائل راهبردی همچنین الگویی تجربه شده را برای پایان دادن به این درگیری ارائه می‌کند. او توضیح می‌دهد نظم امنیتی جدیدی درحال شکل‌گیری است که در آن آمریکا بیش از این نقش‌آفرینی نخواهد کرد. پاین یادآور می‌شود که دولت ترامپ پس از حدود دو ماه حملات نظامی و ناکامی در متوقف کردن تهدید انصارالله علیه کشتیرانی، در نهایت شروط مقاومت یمن را پذیرفت و درمقابل انصارالله هم متعهد شد به کشتی‌های آمریکایی حمله نکند درحالی‌که حق حمله به سایر کشتی‌ها را برای خود محفوظ نگه داشت. پاین این تجربه را نشانه‌ای از امکان دستیابی به توافقی مشابه با ایران می‌داند.او تأکید می‌کند کشورهای عربی خلیج فارس اعتماد خود را به تضمین‌های امنیتی آمریکا از دست داده‌اند؛ چراکه در جریان جنگ، بخشی از سامانه‌های پدافندی آمریکا از این کشورها برای دفاع از اسرائیل خارج شد و واشنگتن در برابر حملات ایران به برخی اهداف منطقه‌ای نیز واکنش خاصی نشان نداد. پاین معتقد است همین تجربه باعث شده است عربستان و دیگر کشورهای منطقه برای کاهش خطر حملات احتمالی، به‌طور پنهانی به دنبال تفاهم و سازش با ایران باشند و دریابند که در همسایگی قدرتی برخوردار از توان موشکی و کنترل بر گذرگاه‌های راهبردی دریایی، تأمین امنیت پایدار بدون نوعی سازگاری و تعامل با آن قدرت امکان‌پذیر نیست.