عزریل برمانت، پژوهشگر موسسه روابط بین‌الملل پراگ، در یادداشتی تحلیلی برای نشریه فارن پالیسی به بررسی پیامدهای ویرانگر شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا برای اسرائیل پرداخته است. وی استدلال می‌کند که اتحاد کورکورانه بنیامین نتانیاهو با دونالد ترامپ و تلاش او برای کشاندن واشنگتن به جنگی فرسایشی با ایران، نه‌تنها به توقف کمک‌های نظامی آمریکا انجامیده، بلکه حمایت دوحزبی از تل‌آویو را نابود کرده و اسرائیل را در انزوایی خطرناک قرار داده است؛ او حالا انگیزه زیادی دارد تا بار دیگر جنگ در منطقه را از سر بگیرد.
به گزارش خبرآنلاین، عزریل برمانت، پژوهشگر همکار در موسسه روابط بین‌الملل پراگ در یادداشتی تحلیلی برای نشریه فارن پالیسی نوشت که در حالی که اسرائیلی‌ها هنوز درگیر هضم نتایج نامشخص انتخابات ۲۷ اکتبر خود بودند، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا روز برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده را برای آشفته‌تر کردن افکار عمومی اسرائیل انتخاب کرد.
ترامپ در شبکه فاکس‌نیوز نه‌تنها اعلام کرد که کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل تا پایان سال جاری میلادی متوقف می‌شود، بلکه مدعی شد بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل نیز با این پایانِ کمک‌ها موافقت کرده است.
واکنش‌ها در داخل اسرائیل کاملاً فوری بود. ایهود باراک، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، نتانیاهو را به طراحی یک «توافق متعفن» متهم کرد که در آن کمک‌های نظامی آمریکا را با حمایت انتخاباتی رئیس‌جمهور آمریکا معامله کرده است و او را برای رهبری کاملاً فاقد صلاحیت دانست.
گادی آیزنکوت، رهبر اپوزیسیون اسرائیل که در تلاش برای تشکیل کابینه جدید است، با لحنی گزنده تأکید کرد که آگاهی نهادهای امنیتی و شهروندان از تغییر روابط استراتژیک از طریق رسانه‌ها، نشان می‌دهد رفتار نتانیاهو تا چه حد خطری واقعی به شمار می‌رود.
سایه سنگین جنگ ایران بر شکست جمهوری‌خواهان
این موضوع که ترامپ روز انتخابات را برای این اعلامیه انتخاب کرد، گویای فروپاشی جایگاه اسرائیل در سراسر طیف سیاسی واشنگتن است. با این حال، مسئله پنهان و اصلی در این میان، جنگ جاری با ایران و خشم عمومی در آمریکا بر سر حمایت از اسرائیل است.
چهره‌های برجسته جمهوری‌خواه، از جمله جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، آشکارا این درگیری را عامل اصلی شکست سنگین حزب خود در انتخابات معرفی کرده‌اند. ونس در شبکه اجتماعی ایکس صراحتاً نوشت که دلیل شکست آن‌ها جنگ بوده است و رأی‌دهندگان خواهان تغییر در روابط واشنگتن با اسرائیل هستند.
ترامپ نیز در مصاحبه با برنامه «۶۰ دقیقه» با این ارزیابی ونس موافقت کرد و افزود که در کمال تعجب، انزجار شدیدی نسبت به اسرائیل شکل گرفته است. در واقع، نظرسنجی‌های داخلی نشان می‌دهد رأی‌دهندگانی که در سال ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند، به دلیل تبعات جنگ، قیمت بالای سوخت و لزوم تغییر در روابط با تل‌آویو، در انتخابات اخیر به سمت دموکرات‌ها چرخش کرده‌اند.
شکاف استراتژیک و بازی سیاسی نتانیاهو
به عقیده این تحلیلگر، اگرچه این ترامپ بود که جنگ علیه ایران را در ماه فوریه آغاز کرد، اما نتانیاهو هرگز تمایل خود را برای یک کارزار مشترک پنهان نکرد. او همواره تلاش کرده تا ترامپ را به تجدید جنگ ترغیب کند و از تهدید ایران به عنوان ابزاری سیاسی برای منحرف کردن افکار عمومی از شکست‌های رهبری خود در رویدادهای هفتم اکتبر ۲۰۲۳ استفاده نماید.
لفاظی‌های نتانیاهو درباره ایران پر از تناقض‌های آشکار است. او که پیش‌تر مدعی موفقیت تاریخی در برچیدن توان هسته‌ای ایران در ژوئن ۲۰۲۵ شده بود، اکنون با انتشار تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی از یک انفجار هسته‌ای در تل‌آویو، سعی در ایجاد بحرانی تصنعی برای به تعویق انداختن انتخابات داشت.
هدف نهایی نتانیاهو آشکارا با اهداف دولت ترامپ در تضاد است. واشنگتن نیروی نظامی را عمدتاً اهرمی برای بازگشایی تنگه هرمز و وادار کردن تهران به عقب‌نشینی می‌داند، در حالی که نتانیاهو تنها راه را سرنگونی نظام سیاسی در ایران معرفی می‌کند.
انزوای اسرائیل و قماری برای بقا
نتانیاهو در حال حاضر به عنوان نخست‌وزیر دولت پیشبرد امور در قدرت مانده است، در حالی که آیزنکوت تلاش می‌کند کابینه جدیدی تشکیل دهد. از سرگیری خصومت‌ها با ایران می‌توانست به تعویق گشایش پارلمان جدید کمک کند و مانع از شکل‌گیری ائتلاف اپوزیسیون با احزاب عربی شود.
نویسنده در پایان تاکید می‌کند که نتانیاهو با قرار دادن تمام تخم‌مرغ‌هایش در سبد جمهوری‌خواهان، حمایت دوحزبی از اسرائیل در آمریکا را ویران کرده است. اکنون او با منتقدان سرسخت در میان دموکرات‌ها و پایگاه خشمگین جمهوری‌خواهان که به دنبال یک مقصر می‌گردند، به شدت آسیب‌پذیر شده است.
با وجود اینکه ترامپ ازسرگیری جنگ را در صورت پیشرفت مذاکرات بعید دانسته، نتانیاهو همچنان انگیزه بالایی برای قمار روی تشدید تنش‌های منطقه‌ای دارد تا بقای سیاسی خود را تضمین کند؛ حتی اگر این امر به قیمت نابودی جایگاه بین‌المللی اسرائیل تمام شود.